Movatterモバイル変換


[0]ホーム

URL:


Przejdź do zawartości
Wikipediawolna encyklopedia
Szukaj

Tour de France 1998

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Tour de France 1998
19971999
Ilustracja
Trasa Tour de France 1998
Data

11 lipca2 sierpnia1998

Etapów

21 (22)

Dystans

3877 km

Czas zwycięzcy

92 h 49' 46"
(39,983 km/h)

Zgłoszenia

189 kolarzy

Ukończyło wyścig

96 kolarzy

Podium
Pierwsze miejsce

WłochyMarco Pantani

Drugie miejsce

NiemcyJan Ullrich

Trzecie miejsce

Stany ZjednoczoneBobby Julich

Pozostałe klasyfikacje
Górska

FrancjaChristophe Rinero

Punktowa

NiemcyErik Zabel

Młodzieżowa

NiemcyJan Ullrich

Najaktywniejszych

FrancjaJacky Durand

Drużynowa

FrancjaCofidis

Strona internetowa

85.Tour de France rozpoczął się11 lipca wDublinie, a zakończył się2 sierpnia wParyżu. Wielka Pętla po raz pierwszy w historii rozpoczęła się w Irlandii. Wyścig składał się z prologu i 21 etapów, w tym: 12 etapów płaskich, 2 etapów górzystych, 5 etapów górskich i 3 etapów jazdy indywidualnej na czas. Cała trasa liczyła 3877 km.

Klasyfikacje

[edytuj |edytuj kod]

Klasyfikację generalną wygrał WłochMarco Pantani, wyprzedzając NiemcaJana Ullricha i AmerykaninaBobby’ego Julicha. Ullrich wygrał też klasyfikację młodzieżową, jego rodak -Erik Zabel wygrał klasyfikację punktową, a FrancuzChristophe Rinero wygrał klasyfikację górską. Najaktywniejszym kolarzem został kolejny Francuz,Jacky Durand[1]. W klasyfikacji drużynowej najlepsza była francuska drużynaCofidis.

Doping

[edytuj |edytuj kod]

Tour de France 1998 był także nazywanyTour de Dopage (wyścigdopingu) w związku z aferami dopingowymi. Skandal wybuchł 8 lipca 1998 roku, gdy francuska policja aresztowała asystenta ds. żywieniowych drużynyFestina,Willy’ego Voeta, za posiadanie dużych ilości nielegalnych recept nanarkotyki,erytropoetynę (EPO),hormon wzrostu,testosteron iamfetaminę[2].

Dwa tygodnie po aresztowaniu Voeta, 23 lipca 1998 roku, francuska policja przeprowadziła niezapowiedziane kontrole w pokojach hotelowych i autobusach zespołów i kolarzy. Środki dopingujące znaleziono w samochodach holenderskiej ekipyTVM. Następne etapy były zagrożone. Zaraz po tym jak wiadomość o akcji policji rozeszła się wśród zawodników w trakcie siedemnastego etapu wyścigu, zorganizowali oni siedzący protest i odmówili kontynuowania wyścigu. Po negocjacjach prowadzonych przezJeana-Marie Leblanca, dyrektora Tour de France, policja zgodziła się ograniczyć najcięższe praktyki, dzięki czemu zawodnicy zgodzili się kontynuować wyścig[3]. Wielu zawodników zostało wykluczonych, a ekipy ONCE, Riso Scotti i Banesto wycofały się. Pozostali kolarze ukończyli etap jadąc powoli, bez numerów startowych, a wyniki zostały anulowane[4].

Wśród kolarzy przyłapanych na dopingu znaleźli się między innymi zwycięzca Marco Pantani, drugi w klasyfikacji Jan Ullrich, a takżeAndrea Tafi, Erik Zabel,Bo Hamburger,Laurent Jalabert,Marcos Serrano,Jens Heppner,Jeroen Blijlevens,Nicola Minali,Mario Cipollini,Fabio Sacchi,Eddy Mazzoleni, Jacky Durand,Abraham Olano,Laurent Desbiens,Manuel Beltran, iKevin Livingston[5]. Trzeci w klasyfikacji generalnej Julich przyznał się do stosowania dopingu podczas tej edycji Touru w 2012 roku[6].

Drużyny

[edytuj |edytuj kod]

W tej edycji TdF wzięło udział 21[7] drużyn:

Etapy

[edytuj |edytuj kod]
EtapDataTrasaDystansZwycięzca
P11 lipcaIrlandiaDublinITT 5,6 kmWielka BrytaniaChris Boardman
112 lipcaIrlandiaDublin 180,5 kmBelgiaTom Steels
213 lipcaIrlandiaEnniscorthyIrlandiaCork 205,5 kmCzechyJán Svorada
314 lipcaRoscoffLorient 169,0 kmNiemcyJens Heppner
415 lipcaPlouayCholet 252,0 kmHolandiaJeroen Blijlevens
516 lipcaCholetChâteauroux 228,5 kmWłochyMario Cipollini
617 lipcaLa ChâtreBrive-la-Gaillarde 204,5 kmWłochyMario Cipollini
718 lipcaMeyrignac-l’ÉgliseCorrèzeITT 58,0 kmNiemcyJan Ullrich
819 lipcaBrive-la-GaillardeMontauban 190,5 kmFrancjaJacky Durand
920 lipcaMontaubanPau 210,0 kmHolandiaLéon van Bon
1021 lipcaPauLuchon 196,5 kmWłochyRodolfo Massi
1122 lipcaLuchonPlateau de Beille 170,0 kmWłochyMarco Pantani
23 lipcaDzień przerwy
1224 lipcaTarascon-sur-AriègeCap d'Agde 222,0 kmBelgiaTom Steels
1325 lipcaFrontignanCarpentras 196,0 kmWłochyDaniele Nardello
1426 lipcaValréasGrenoble 186,5 kmAustraliaStuart O’Grady
1527 lipcaGrenobleLes Deux Alpes 189,0 kmWłochyMarco Pantani
1628 lipcaVizilleAlbertville 204,0 kmNiemcyJan Ullrich
1729 lipcaAlbertvilleAix-les-Bains 149,0 kmbrak
1830 lipcaAix-les-BainsSzwajcariaNeuchâtel 218,5 kmBelgiaTom Steels
1931 lipcaSzwajcariaLa Chaux-de-FondsAutun 242,0 kmSzwecjaMagnus Bäckstedt
201 sierpniaMontceau-les-MinesLe CreusotITT 52,0 kmNiemcyJan Ullrich
212 sierpniaMelunParyż (Champs-Élysées) 147,5 kmBelgiaTom Steels

Liderzy klasyfikacji po etapach

[edytuj |edytuj kod]
EtapZwycięzcaKlasyfikacja generalna
Klasyfikacja górska
Klasyfikacja punktowa
Klasyfikacja młodzieżowa
Klasyfikacja drużynowa
PChris BoardmanChris BoardmanN/AChris BoardmanJan UllrichFestina
1Tom SteelsStefano ZaniniTom Steels
2Ján SvoradaErik Zabel
3Jens HeppnerBo HamburgerPascal HervéJán SvoradaGeorge HincapieCasino-Ag2r
4Jeroen BlijlevensStuart O’GradyStuart O’Grady
5Mario CipolliniErik Zabel
6Mario Cipollini
7Jan UllrichJan UllrichStefano ZaniniJan UllrichTeam Telekom
8Jacky DurandLaurent DesbiensCofidis
9Léon van BonJens Voigt
10Rodolfo MassiJan UllrichRodolfo Massi
11Marco Pantani
12Tom Steels
13Daniele Nardello
14Stuart O’Grady
15Marco PantaniMarco Pantani
16Jan Ullrich
17Christophe Rinero
18Tom Steels
19Magnus Bäckstedt
20Jan Ullrich
21Tom Steels
Klasyfikacja końcowaMarco PantaniChristophe RineroErik ZabelJan UllrichCofidis

Klasyfikacje końcowe

[edytuj |edytuj kod]

Klasyfikacja generalna

[edytuj |edytuj kod]
PozycjaZawodnikDrużynaCzas
1.WłochyMarco PantaniMercatone92 h 49' 46"
2.NiemcyJan UllrichTelekom+3' 21"
3.Stany ZjednoczoneBobby JulichCofidis+4' 08"
4.FrancjaChristophe RineroCofidis+9' 16"
5.HolandiaMichael BoogerdRabobank+11' 26"
6.FrancjaJean-Cyril RobinUS Postal+14' 57"
7.SzwajcariaRoland MeierCofidis+15' 13"
8.WłochyDaniele NardelloMapei+16' 07"
9.WłochyGiuseppe Di GrandeMapei+17' 35"
10.BelgiaAxel MerckxPolti+17' 39"

Klasyfikacja punktowa

[edytuj |edytuj kod]
PozycjaZawodnikDrużynaPunkty
1.NiemcyErik ZabelGreen jerseyTelekom327
2.AustraliaStuart O’GradyGAN230
3.BelgiaTom SteelsMapei221
4.AustraliaRobbie McEwenRabobank196
5.Stany ZjednoczoneGeorge HincapieUS Postal151

Klasyfikacja górska

[edytuj |edytuj kod]
PozycjaZawodnikDrużynaPunkty
1.FrancjaChristophe RineroCofidis200
2.WłochyMarco PantaniMercatone175
3.WłochyAlberto ElliCasino165
4.FrancjaCédric VasseurGAN156
5.FrancjaStéphane HeulotFDJ152

Klasyfikacja młodzieżowa

[edytuj |edytuj kod]
PozycjaZawodnikDrużynaCzas
1.NiemcyJan UllrichTelekom92 h 53' 07"
2.FrancjaChristophe RineroCofidis+5' 55"
3.WłochyGiuseppe Di GrandeMapei+14' 14"
4.Stany ZjednoczoneKevin LivingstonCofidis+30' 42"
5.NiemcyJörg JakschePolti+32' 20"

Klasyfikacja drużynowa

[edytuj |edytuj kod]
PozycjaDrużynaCzas
1.Francja Cofidis278 h 29' 58"
2.Francja Casino-Ag2r+29' 09"
3.Stany Zjednoczone US Postal+41' 40"
4.Niemcy Telekom+46' 01"
5.Belgia Lotto-Mobistar+1 h 04' 14"

Przypisy

[edytuj |edytuj kod]
  1. PRIX DE LA COMBATIVITÉ: PALMARÈS DES COMBATIFS. prixantargazdelacombativite.fr. [zarchiwizowane ztego adresu (2017-11-10)]. (fr.).
  2. 'Festina Affair': A timeline(ang.)
  3. CYCLING; Cyclists Stage Protest as Drug Investigation Widens(ang.)
  4. Bike Race Info: 1998 Tour de France(ang.)
  5. French Senate releases positive EPO cases from 1998 Tour de France(ang.)
  6. Exclusive: Bobby Julich doping confession(ang.)
  7. Les équipes du Tour de France 1998(fr.)

Linki zewnętrzne

[edytuj |edytuj kod]
Tour de France
Źródło: „https://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Tour_de_France_1998&oldid=69292423
Kategorie:

[8]ページ先頭

©2009-2025 Movatter.jp