Toni Markus Nieminen (ur.31 maja1975 wLahti) –fińskiskoczek narciarski, trzykrotny medalista olimpijski, dwukrotny złoty medalista mistrzostw świata juniorów, zwycięzca Turnieju Czterech Skoczni oraz zdobywca Pucharu Świata. Jako pierwszy na świecie ustał skok na odległość ponad 200 metrów[3][a].
WPucharze Świata w skokach zadebiutował wLahti pod koniecsezonu 1990/1991 (48. miejsce). Był to jego jedyny start w tym sezonie, wobec czego nie został sklasyfikowany w klasyfikacji generalnej.
Największe sukcesy osiągnął wsezonie 1991/1992, kiedy to triumfował w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata. W pierwszym starcie w sezonie (wThunder Bay) odniósł swoje pierwsze zwycięstwo. Łącznie jedenastokrotnie stawał na podium (osiem zwycięstw). Triumfował także w klasyfikacji końcowej40. Turnieju Czterech Skoczni (zwycięstwa wOberstdorfie,Innsbrucku iBischofshofen oraz 2. miejsce wGarmisch-Partenkirchen). W 1992 wystartował naigrzyskach olimpijskich w Albertville, gdzie zdobył złoty medal na dużej skoczni, wyprzedzając o ponad 10 punktówMartina Höllwartha oraz o ponad 20 punktówHeinza Kuttina. Tym samym został najmłodszym mistrzem olimpijskim w historii zimowych igrzysk olimpijskich – w momencie zwycięstwa miał 16 lat, 8 miesięcy i 16 dni. Na tych samych igrzyskach zdobył ponadto brązowy medal na normalnej skoczni oraz złoty w konkursie drużynowym (obok Nieminena w fińskim zespole znaleźli sięAri-Pekka Nikkola,Mika Laitinen orazRisto Laakkonen). Miesiąc później Nieminen wystartował na mistrzostwach świata juniorów wVuokatti, gdzie zdobył złote medale w konkursie indywidualnym i drużynowym. W Pucharze Świata został najmłodszym zdobywcą Kryształowej Kuli we wszystkich zimowych konkurencjach Pucharu Świata.
W następnych sezonach nie odnosił większych sukcesów. Dopiero wsezonie 1994/1995 po raz kolejny stanął na podium, wygrywając 1 lutego 1995 zawody wKuopio. Było to równocześnie ostatnie zwycięstwo i podium w jego karierze. W klasyfikacji generalnej uplasował się na jedenastej pozycji. Namistrzostwach świata w Falun zajął 29. miejsce na dużej skoczni oraz 5. miejsce na normalnej. Drużynowo Finowie z Nieminenem w składzie zajęli szóste miejsce. 20 marca 1994 podczasmistrzostw świata w lotach w Planicy ustanowił nowyrekord świata w długości skoku narciarskiego – jako pierwszy zawodnik w historii skoczył ponad 200 metrów (203 m). Nie zakwalifikował się do reprezentacji Finlandii naigrzyska w Lillehammer, jednak wystartował on namistrzostwach świata w Thunder Bay, gdzie w swoim jedynym starcie zajął 36. miejsce na dużej skoczni.
W kolejnych sezonach nie był powoływany do fińskiej kadry. Wsezonie 2000/2001 kilka razy znalazł się w czołowej dziesiątce zawodów. Naigrzyskach olimpijskich w Salt Lake City był szesnasty w konkursie indywidualnym na normalnej skoczni. W 2003 doznał kontuzji na deptaku wHelsinkach. Po roku wrócił do skakania. Odnosił przeciętne rezultaty wPucharze Kontynentalnym. W 2004 zajął 5. miejsca na Mistrzostwach Finlandii, po czym zakończył karierę.
Łącznie dwunastokrotnie stawał na podium indywidualnych zawodów Pucharu Świata, w tym dziewięciokrotnie zwyciężał, raz był drugi i dwa razy trzeci. WPucharze Świata w lotach najlepsze wyniki osiągnął wsezonie 1993/1994, kiedy to zajął siódme miejsce w klasyfikacji generalnej. W latach 1995–1996 oraz 2001–2003 startował w zawodachLetniego Grand Prix w skokach, najlepsze wyniki uzyskując wtrzeciej edycji tego cyklu. W 1992 został wybrany Fińskim Sportowcem Roku. Po zakończeniu kariery pracował między innymi jako trener fińskiej kadry juniorów oraz komentator sportowy dla fińskiej stacjiMTV3.
W marcu 2016 ogłosił wznowienie kariery sportowej[4], lecz 8 miesięcy później poinformował o rezygnacji z powrotu do profesjonalnego uprawiania sportu[5].
dq – dyskwalifikacja q – dyskwalifikacja w kwalifikacjach q – zawodnik nie zakwalifikował się - – zawodnik nie wystartował ? – brak startu lub nie zakwalifikował się
Miejsca w poszczególnych konkursach drużynowychPucharu Świata
↑Jako pierwszy granicę 200 metrów pokonał kilka minut przed Nieminenem AustriakAndreas Goldberger, który skoczył 202 metry, ale swojego skoku nie ustał.