 | |||
| Państwo działania | |||
|---|---|---|---|
| Data i miejsce urodzenia | 25 września 1951 | ||
| profesor nauk humanistycznych | |||
| Specjalność: historia średniowieczna, źródłoznawstwo | |||
| Alma Mater | |||
| Doktorat | 1979 – historia | ||
| Habilitacja | 1989 – historia | ||
| Profesura | 24 stycznia 1997 | ||
| nauczyciel akademicki | |||
| Uczelnia | |||
| Okres zatrudn. | od 1974 | ||
| Dziekan | |||
| Wydział | |||
| Okres spraw. | 1996–2002 | ||
| Poprzednik | |||
| Następca | |||
| Kierownik | |||
| Zakład | Źródłoznawstwa i Nauk Pomocniczych Historii | ||
| Okres spraw. | od 1991 | ||
| Poprzednik | |||
| Odznaczenia | |||
 | |||
| |||
Tomasz Jasiński (ur.25 września1951 wRobakowie kołoChełmna) –polskihistorykmediewista,profesor historii naUniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu.
SynKazimierza Jasińskiego, mediewisty igenealoga. Studia wyższe ukończył w 1974 naUniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu. Od 1974 zatrudniony na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza; uzyskiwane stopnie naukowe tamże.Doktorat w 1979 na podstawie pracyRola społeczno-ekonomiczna przedmieść w miastach krzyżackich Chełmnie i Toruniu (promotor:Gerard Labuda).Rozprawa habilitacyjna nt.Tabliczki woskowe w kancelariach miast Pomorza Nadwiślańskiego, napisana również na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w 1989. Tytuł naukowy profesora w 1997.
W 2019 został członkiemRady Doskonałości Naukowej I kadencji[1].
Kierownik Zakładu Źródłoznawstwa i Nauk Pomocniczych Historii wInstytucie Historii Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. W latach 1996–2002dziekanWydziału Historycznego UAM. Przewodniczący Komisji Badań na Rzecz Rozwoju Nauki przyMNiSzW, dyrektorBiblioteki KórnickiejPolskiej Akademii Nauk, wiceprezesPoznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk, członek Rady Towarzystw Naukowych PAN, członek RadyFundacji na Rzecz Nauki Polskiej oraz członek zarządu (Beisitzer) w Internationale Kommission zur Erforschung des Deutschen Ordens zu Wien (program badań nad dziejamizakonu krzyżackiego).
W okresie tzw. „pierwszej Solidarności”, przewodniczący kołaNSZZ „Solidarność” Instytutu Historii UAM.
W swoich pracach badawczych koncentruje się przede wszystkim na zagadnieniach źródłoznawstwa i nauk pomocniczych historii (dyplomatyka,paleografia,kodykologia,annalistyka) związanych z dziejamiEuropy Środkowej wśredniowieczu, w tym zagadnieniami początków Państwa polskiego – relacjami polsko-niemieckimi, historią zakonu krzyżackiego oraz najazdami plemionmongolskich na Europę Środkową. Do zawodowych osiągnięć profesora należy m.in. odnalezienie domu rodzinnegoMikołaja Kopernika wToruniu, badania nad pochodzeniemGalla Anonima (wykazanie prawdopodobnegoweneckiego rodowodu kronikarza), przedstawienie silnych dowodów przemawiających za faktem antydatowaniaZłotej bulli z Rimini[2] oraz przedstawienie nowego ujęcia początków Polski na podstawie ostatnich odkryć i badań archeologicznych (wg datacjidendrochronologicznej 2006/2007) wGieczu, Poznaniu orazGnieźnie.
Współpraca naukowa z m.in. z l’Institut de Recherche et d”Histoire des Textes wParyżu. Był również stypendystąFundacji im. Aleksandra von Humboldta.
CzłonekAkademickiego Klubu Obywatelskiego im. Prezydenta Lecha Kaczyńskiego w Poznaniu[3].
W 2020 otrzymał od Rady Miasta Poznania odznaczenie „Zasłużony dla Miasta Poznania” w uznaniu „dla wybitnych osiągnięć naukowych z zakresu historii ze szczególnym uwzględnieniem prac poświęconych średniowiecznym dziejom Europy Środkowej oraz doceniając zasługi w wieloletnim kierowaniu Biblioteką Kórnicką Polskiej Akademii Nauk”[4].
Powołany do Rady Muzeum przyZamku Królewskim w Warszawie[5].
Wszedł w skład komitetu wspierającego kandydaturęKarola Nawrockiego na prezydenta RP wwyborach w 2025[6].
