| |||||||||||||
| |||||||||||||
| Ogólne informacje | |||||||||||||
| Wzór sumaryczny | C22H30N4O2S2 | ||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Masa molowa | 446,63 g/mol | ||||||||||||
| Identyfikacja | |||||||||||||
| Numer CAS | |||||||||||||
| PubChem | |||||||||||||
| DrugBank | |||||||||||||
| |||||||||||||
| |||||||||||||
| |||||||||||||
| |||||||||||||
| Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa) | |||||||||||||
| Klasyfikacja medyczna | |||||||||||||
| ATC | |||||||||||||
| |||||||||||||
Tioproperazyna –organiczny związek chemiczny, lek psychotropowy z grupyneuroleptyków. Należy do grupypiperazynowych pochodnychfenotiazyny.
Tioproperazyna należała do najsilniejszych lekówneuroleptycznych, podawana prawie wyłącznie w przypadkach opornych na leczenie[3]. Wykazuje silne działanie uspokajające, antywytwórcze oraz antyautystyczne. Szczególnie silnie działała naobjawy osiowe, wywołując przy tym b.silne objawy ze stronyukładu pozapiramidowego[4] – w tym duże ryzyko późnejdyskinezy,akatyzji. Z tego względu (a także z powodu zsyntetyzowania nowszych neuroleptyków) obecnie nie jest stosowana w psychiatrii.
Jestantagonistą receptorówdopaminergicznych D1 oraz D2.
Tioproperazyna była stosowana w leczeniu ciężkich postacischizofrenii, w opanowaniustanów maniakalnych. Dawka lecznicza od 20 do 60 mg, dawka podtrzymująca 5 mg.
| N05A –Leki przeciwpsychotyczne |
| ||||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| N05B –Anksjolityki |
| ||||||||||||||||||||||
| N05C – Leki nasenne i uspokajające |
|
