The Guardian –dziennikbrytyjski prezentujący poglądycentrolewicowe[1], przez wiele lat zbliżony doPartii Pracy[2], wydawany przez Guardian News & Media (część Guardian Media Group plc). Jeden z największych dzienników w Wielkiej Brytanii.
Założony w 1821 wManchesterze (jako tygodnikManchester Guardian), przez handlarza bawełną, później dziennikarzaJohna Edwarda Taylora. Pierwszy numer ukazał się 5 maja. Artykuły napisali członkowie grupy nonkonformistycznych liberałów „Little Circle”: John Edward Taylor, John Brotherton (kaznodzieja), Archibald Prentice (późniejszy redaktor „Manchester Times”), John Shuttleworth (przemysłowiec i reformator miejski), Absalom Watkin (reformator parlamentarny), Thomas Potter (późniejszy burmistrz Manchesteru) i Richard Potter (późniejszy poseł do Wigan). Pomysł nowej gazety wsparł również wpływowy wówczas dziennikarz i drukarzJeremiah Garnett[3].
Pierwszy numerManchester Guardian kosztował 7 pensów, co było bardzo dużą kwotą. 4 pensy stanowiły obowiązkową opłatę skarbową. Dopiero w 1836 roku zniesiono dodatkowe koszty i gazeta drukowana była dwa razy na tydzień. Kiedy w 1855 roku zniesiono i podatki, The Guardian stał się codzienną gazetą.
Od 1961 gazeta ukazuje się również wLondynie. Wychodzi od poniedziałku do soboty. Zawiera obszerny dział międzynarodowy, zajmuje się też tematyką literacko-artystyczną. Jest pierwszym brytyjskim dziennikiem wydanym całkowicie w kolorze. Jego siostrzaną gazetą jest wydawany w niedzielęThe Observer.
Wwyborach parlamentarnych w roku 2010 poparłLiberalnych Demokratów[4], jednocześnie zalecałgłosowanie taktyczne przeciwkoPartii Konserwatywnej.
Guardian Media Group wydaje też międzynarodowy tygodnikThe Guardian Weekly, zawierający wybrane artykuły z pismThe Guardian iThe Observer, a także amerykańskiegoThe Washington Post i francuskiegoLe Monde.
Ze względu na częste literówki,The Guardian bywa niekiedy nazywanyThe Grauniad – z tego względu gazeta zarejestrowała adresgrauniad.co.uk, który przekierowuje na stronę internetową dziennika.
Od 2005 r. dziennik był oferowany w rozmiarze berliner, a od 15 stycznia 2017 roku zaczął się ukazywać w formacie typowym dla tabloidów[5].
Reporterzy dziennika zdobyli liczne nagrody, w tym:
- Reporter of the Year (Nick Davies, 1999;Paul Lewis, 2009; Rob Evans i Paul Lewis, 2013);
- Foreign Reporter of the Year (James Meek, 2003; Ghaith Abdul-Ahad, 2007);
- Scoop of the Year (Millie Dowler, 2011)
- Young Journalist of the Year (Emma Brockes, 2000; Patrick Kingsley, 2013);
- Columnist of the Year (Polly Toynbee, 2006; Charlie Brooker, 2008);
- Critic of the Year (Marina O’Loughlin, 2015);
- Feature Writer of the Year (Emma Brockes, 2001; Tanya Gold, 2009; Amelia Gentleman, 2010)[6];
- Cartoonist of the Year (Steve Bell, 2002);
- Political Journalist of the Year (Patrick Wintour, 2006; Andrew Sparrow, 2010)[6];
- Science & Health Journalist of the Year (Sarah Boseley, 2015);
- Business & Finance Journalist of the Year (Ian Griffiths, 2004;Simon Goodley, 2014);
- Interviewer of the Year (Decca Aitkenhead, 2008);
- Sports Reporter of the Year (David Lacey, 2002);
- Sports Photographer of the Year (Tom Jenkins, 2003, 2005, 2006, 2015);
- Website of the Year (guardian.com/uk, 1999, 2001, 2007, 2008, 2015);
- Digital Journalist of the Year (Dan Milmo, 2001; Sean Smith, 2007; Dave Hill, 2008)
- Supplement of the Year (Guardian’s Guides to..., 2006;Weekend Magazine, 2015)
- Special Supplement of the Year (World Cup 2010 Guide, 2010)
Inne nagrody:
- Bevins Prize za investigative journalism (Paul Lewis, 2010);
- Martha Gellhorn Prize w kat. Journalism (Nick Davies, 1999; Chris McGreal, 2003; Ghaith Abdul-Ahad, 2005; Ian Cobain, 2009).
- Publicyści i dziennikarze
| | | - Rysownicy
- Satyryści
- Eksperci
- Fotografowie i edytorzy zdjęć
|
- ↑guardian.co.uk – „it is no secret we are a centre-left newspaper”.
- ↑bbc.co.uk – „Guardian 'could support Lib Dems'”.
- ↑MałgorzataM. Dwornik MałgorzataM.,The Guardian. Historia gazety, która relacje z frontu słała balonikami,„Reporterzy.info”, 20 sierpnia 2018 .
- ↑guardian.co.uk – oświadczenie redakcji.
- ↑„The Guardian” w formacie tabloidu, z nową odsłoną serwisu i aplikacją mobilną [online] [dostęp 2018-01-18] (pol.).
- ↑abGuardian,Press Awards 2011: Guardian wins Newspaper of the Year [online], the Guardian, 6 kwietnia 2011 [dostęp 2018-05-26] (ang.).
- ↑History of the Guardian [online], the Guardian, 11 grudnia 2017 [dostęp 2018-05-26] (ang.).
- ↑Comment, opinion and discussion from the Guardian US [online], the Guardian [dostęp 2018-05-26] (ang.).
- ↑The Guardian Index [online], 18 listopada 2007 [dostęp 2018-05-26] [zarchiwizowane zadresu 2007-11-18] .
