Ten artykuł dotyczy wyspy. Zobacz też: artykuły omiejscowości igminie Tasos. Widok na miejscowość Tasos (Limenas) | |||
| Kontynent | |||
|---|---|---|---|
| Państwo | |||
| Akwen | |||
| Powierzchnia | 390 km² | ||
| Najwyższy punkt | 1204 mn.p.m. | ||
| Populacja (2011) • liczba ludności |
| ||
Położenie na mapie Grecji  | |||
 40°41′39″N 24°39′40″E/40,694167 24,661111 | |||
| |||
| |||
Tasos[1],Thasos,Thassos,używane jest również polskieTazos[potrzebny przypis] (gr. Θάσος,Thásos (trl.),Tasos (trb.)) –greckawyspa na północyMorza Egejskiego, położona w odległości 8 km od wybrzeżaTracji. Z powierzchnią 390 km² jest dziewiątą co do wielkości wyspąGrecji. Najwyższy jej szczyt to góraIpsarion o wysokości 1204 m n.p.m. Wokół głównej wyspy położone są trzy wysepki: Tasopulo na północy, Kinira na wschodzie i Panajia na południu. Wyspy współtworzągminę Tasos ijednostkę regionalną Tasos, wregionie Macedonia Wschodnia i Tracja, w administracji zdecentralizowanejMacedonia-Tracja. Administracyjną stolicą jest miejscowośćTasos, potocznie zwanaLimenas.Całkowita liczba mieszkańców wynosi około 13 765, w tym mieszkańców stolicy: 3234 (stan na 2011 rok).
Wyspa zostałaskolonizowana przezFenicjan skuszonych występowaniem złota. Założyli oni świątynięHeraklesa, która istniała jeszcze za czasówHerodota. Wedle legendy, Thasus, synfeniksa był wodzem Fenicjan i nadał nazwę wyspie.
W720 p.n.e. lub w708 p.n.e. Thasos została grecką koloniąParos. Grecy powiększyli swe władztwo na kontynencie, gdzie zawładnęli kopalniamizłota, cenniejszymi niż te które znajdowały się na wyspie. Z tych źródeł mieszkańcy Thasos czerpali swe bogactwo. Herodot, który odwiedził wyspę, powiedział, że najlepszymi kopalniami na wyspie są te otwarte przez Fenicjan naprzeciwSamotraki.
Wyspa ta wsławiła się podczaspowstania jońskiego przeciwkoPersji. Po zdobyciuMiletuHistiajos, joński przywódca rozpoczął oblężenie Thasos. Atak okazał się nieskuteczny. Ostrzeżeni mieszkańcy wyspy swe dochody wykorzystali na wybudowanie floty statków wojennych i wzmocnienie fortyfikacji. Działania te wzbudziły podejrzenie Persów.Dariusz I zmusił mieszkańców do poddania statków i zniszczenie obwarowań. Po pokonaniuKserksesa I Thasos dołączyło doZwiązku Delijskiego. Jednak z powodu sprzeczek o kopalnie i miejsca handlu na lądzie,Thasos zbuntowała się.
Ateńczycy pobili mieszkańców wyspy na morzu i po dwuletnim oblężeniu zdobyli stolicę (prawdopodobnie w463 p.n.e.). Mieszkańcy Thasos zostali zmuszeni do oddania swych okrętów, zniszczenia fortyfikacji, zapłaty rekompensaty i do płacenia rocznegotrybutu. Co więcej, wyspa musiała zrezygnować ze swych posiadłości na kontynencie. Kolejno panowanie nad wyspą przechodziło z rąk Ateńczyków doSpartan. W340 p.n.e. wyspę zająłFilip II Macedoński.
W konflikcie pomiędzyFilipem III aRzymem, Thasos przypadła Filipowi. Pobitwie pod Kynoskefalaj w197 p.n.e. otrzymała niepodległość z rąk rzymskich. Za czasówPliniusza Starszego posiadała status wolnego miasta.
Po okresie panowaniabizantyjskiego Thasos została zdobyta w 1462 roku przez Turków. Podczaswojen bałkańskich wyspa została wyzwolona przez admirałaPavlosa Kountouriotisa. Od 1914 roku prawnie należy do Grecji.
Na Tasos najlepiej dostać się promem, wypływającym z miasteczka Keramoti (w sezonie kursuje co pół godziny) lub zKawali.
Thasos jest najbardziej żyzną wyspą Morza Egejskiego. Produkuje zboża, rośliny strączkowe, owoce, miód i wina (obszar Ano Theologos). Wino z Thasos, sławne starożytne „wino tasyjskie", uważane jest do dzisiaj za jedno z najlepszych win Grecji. Pod ziemią występują złoża minerałów: miedź w rejonie Astiru, Thimoni i Theologosa, ołów, srebro i cynk w Limenaria, a żelazo w rejonie Kallirachi. Sławne kopalnie są odkrywkowe, szczególnie te, które znajdują się między Enira i Kinira. Również znana jest obróbka drewna z lasów na potrzeby stoczni, wszystko to dało w czasach starożytnych możliwości wielkiego postępu i rozwoju wyspy. Uważa się, że to bogactwo przyciągnęło tu Fenicjan jako pierwszych osadników. Sławny jest od czasów starożytności do dziś całkowicie biały
marmur tasyjski, nadający się do rzeźbienia, budowy wybitnych pomników i znaczących budowli. Marmur tasyjski użyty został do budowania świątyni Hagia Sofia w Konstantynopolu.
Ukształtowanie terenu, gęste lasy i duża ilość wód tworzą warunki do rozwoju turystyki wypoczynkowej. Dzięki tym zaletom w czasach starożytnych wyspa posiadała wiele nazw, podkreślających jej naturalne piękno i rzadkie klimatyczne uwarunkowania jak: „Idoniada", „Odonida", „Idonida" (Rozkoszna), jako udostępniająca radość odwiedzającemu, „Christi" (Złota), „Akti Dimitros", z racji jej bogactw naturalnych, „lerii" (Aeria - Powietrzna), z powodu czystego i świeżego powietrza oraz „Ethria" (Wspaniała), z racji przejrzystego i jasnego horyzontu.
.jpg)
Wokół wyspy biegnie wąska asfaltowa droga, która na odcinkuTasos –Limenaria posiada oznaczeniedrogi krajowej nr 69[2]. Nie ma obwodnic miejscowości, trasa biegnie przez ich środek z miejscowymi zwężenianami do szerokościjednego pasa.
