| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci | |
| profesor nauk ekonomicznych | |
| Specjalność: funkcjonowanie spółek akcyjnych i rad nadzorczych, partycypacja pracowników w zarządzaniu, teoria zarządzania, zarządzanie przedsiębiorstwem | |
| Alma Mater | |
| Doktorat | 1970 |
| Habilitacja | 1988 |
| Profesura | 16 października 2001 |
| Nauczyciel akademicki | |
| Uczelnia | Akademia Ekonomiczna w Poznaniu |
| Odznaczenia | |
   | |
Tadeusz Mendel (ur.5 stycznia1933 wŚmiglu, zm.19 grudnia2019 wKościanie[1]) – polski ekonomista, przedsiębiorca, wykładowca akademicki,profesornauk ekonomicznych, związany zUniwersytetem Ekonomicznym w Poznaniu,rektorWyższej Szkoły Marketingu i Zarządzania w Lesznie iEuropejskiej Wyższej Szkoły Biznesu w Poznaniu.
Syn Franciszka i Marii z domu Dolata, brat Ryszarda. Żona Maria z domu Maćkowiak.
W okresie okupacji hitlerowskiej uczęszczał do niemieckiej szkoły dla Polaków wKoszanowie. Po 1945 rozpoczął naukę w szkole przy ulicy Mickiewicza i Szkolnej w Śmiglu. Dzięki tajnym nauczaniom, 8 klas szkoły podstawowej ukończył w 3 lata. W 1948 rozpoczyna, a w 1951 kończy Liceum Ogólnokształcące w Kościanie[2]. Naukę kontynuuje na Wyższej Szkole Ekonomicznej w Poznaniu, gdzie w 1956 napisał i obronił pracę magisterską kierunkiem profesora Witolda Skalskiego[3].
Pracę zawodową rozpoczął w Kościańskiej Fabryce Mebli (1956–1977) jako główny księgowy. Dyrektor w Państwowym Ośrodku Maszynowym w Śmiglu, później zatrudniony na stanowisku dyrektora w Kościańskim Przedsiębiorstwie Przemysłu Spożywczego. Ponadto, wykładowca kontraktowy w Zespole Szkół Ekonomicznych w Kościanie. Udzielał się społecznie m.in. w Towarzystwie Wiedzy Powszechnej czy też w Klubie Sportowym „Pogoń 1929”. W latach 1958–1966 prezes K.S. „Pogoń 1929”[4].
W 1970 obronił pracę doktorską pod tytułem „Zatrudnienie a postęp techniczny w przemyśle owocowo-warzywnym”, której promotorem naukowym był profesor Stanisław Smoliński. W latach 1970–1976 docent kontraktowy w Katedrze Ekonomiki Przemysłu. W latach 1971–1976 dyrektor Zakładów Urządzeń Chemicznych „Metalchem” w Kościanie. Eksponowane stanowisko dyrektora naczelnego skutkowało oskarżeniem przez ówczesną władzę o niepożądane kontakty z partnerami zagranicznymi i krajowymi. Osadzony w więzieniu na Rakowieckiej. Oczyszczony z zarzutów i rehabilitowany w grudniu 1977[5].
Od 1977 asystent w Instytucie Organizacji i Zarządzania Akademii Ekonomicznej w Poznaniu[3]. W pracy naukowej dążył do skonfrontowania teorii z praktyką partycypacji w Polsce i w innych krajach. Wyniki badań przedstawił w pracy habilitacyjnej „Zarządzanie partycypacyjne w teorii i praktyce” wydajnej w 1987 przez Wydawnictwo Akademii Ekonomicznej w Poznaniu. Ze względu na ograniczenia AE w zakresie nadawania stopni i tytułów, kolokwium habilitacyjne odbyło się we Wrocławiu w 1988. Tadeusz Mendel był pierwszą osobą w dziejach poznańskiej Akademii Ekonomicznej, która otrzymała habilitację w zakresie zarządzania[3]. Od 1990 do 2003 pracował w Katedrze Systemów i Technik Zarządzania AE w Poznaniu. 1 listopada 1992 został powołany na stanowisko profesora nadzwyczajnego. Od 1993 r. był związany zWyższą Szkołą Marketingu i Zarządzania w Lesznie, w której był kierownikiem Katedry Zarządzania. Pełnił funkcję prorektora i rektora tej uczelni (1993–2011).
16 października 2001 r. z rąk prezydenta otrzymał tytuł naukowy profesora w dyscyplinie nauk ekonomicznych[6]. Był pierwszym śmigielaninem, który uzyskał najwyższy stopień naukowy[7]. Od 2012 rektor Poznańskiej Wyższej Szkoły Biznesu. W 2014 PWSB przemianowano na Europejską Wyższą Szkołę Biznesu[8], w której do 2017 pełnił również funkcję rektora.
Autor ponad 140 publikacji o charakterze naukowym i publicystycznym. Promotor i recenzent prac doktorskich i habilitacyjnych.
W życiu prywatnym, działalności społecznej oraz organizacyjnej związany z miastem Śmigiel, ziemią powiatu kościańskiego oraz miastem Leszno. Od 1946 harcerz, obecnie w Kręgu Starszych Harcerzy Seniorów w Śmiglu[9]. Współzałożyciel Koła Oficerów Rezerwy przy Lidze Obrony Kraju w Kościanie[10]. Wiceprezes Leszczyńskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk (LTPN) od 2006. Przewodniczący cyklicznych sesji doktorów i doktorantów LTPN. Członek Rady Programowej Uniwersytetu Trzeciego Wieku w Lesznie.
W 2002 ogłoszony Zasłużonym i Honorowym Obywatelem Śmigla[7]. W 2018 laureat nagrody „Za nieprzeciętność” przyznawanej przez kapitułę Wiadomości Kościańskich w kategorii „Za wybitny dorobek naukowy”[11]. OdznaczonymKrzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Srebrnym Krzyżem Zasługi, Medalem Komisji Edukacji Narodowej, Zasłużony dla Województwa Poznańskiego.
Pochowany na cmentarzu w Śmiglu.