Szwy są sposobem zaopatrywaniaran wchirurgii, czasami jakoszwy określa się samenici chirurgiczne. Służą do łączenia tkanek. Jest to podstawowa i wciąż niezbędna technika chirurgiczna lub operacyjna, ponieważ rana goi się najszybciej bez powikłań, gdy przylegające do siebie warstwy rany nie są napięte. Jest to możliwe dzięki szerokiej gamie technik zakładania szwów i ma na celu skrócenie czasu do powstania sprężystej biologicznej blizny.
Szycie jest historycznie bardzo starą formą leczenia. Znaczące postępy były i są dokonywane w materiałach, tj. igłach i niciach. Różne zadania wymagają różnych materiałów szwów. W przeszłości jako szwy używano na przykład naturalnegojedwabiu i jelita owczego (ketgutu). Obecnie stosowane są niemal wyłącznie najnowocześniejszetworzywa sztuczne.W zależności od rodzaju szytej tkanki używane są nici różnej grubości, oznaczanych liczbami – im cieńsza, tym większa liczba (np. 7-0, 6-0, 5-0, ..., 0, 1 itd.). Najcieńsze nici to nici o grubościach 10-0, 11-0 lub jeszcze cieńsze (nici mikrochirurgiczne). Nić jest nawlekana na uchoigły chirurgicznej bądź w nią fabrycznie wtapiana, tzw. (szew (nić) atraumatyczny)[1][2].
Stosowany w leczeniu ran ciętychniezakażonych, których brzegi są dobrze dopasowane. Może być również zastosowany po zabiegu pierwotnego wycięcia rany. Celem takiego leczenia jest skrócenie okresu gojenia i zmniejszenie wielkościblizny.
Stosowany w razie braku pewności co do jałowości rany lub jej wystarczającego ukrwienia. Po oczyszczeniu ranę zostawia się otwartą (z jałowym opatrunkiem) na 24-72 godz., jeżeli rana goi się prawidłowo można ją zamknąć.
 | Zobacz multimedia związane z tematem:Szew (chirurgia) |
 | Zobacz hasłoszew w Wikisłowniku |
Stosowany po wtórnym wycięciu rany odroczonej lub wcześniej zakażonej po ustąpieniu zakażenia. Gdy występujeziarninowanie wykonywane jest wycięcie tkanek martwiczych i następnie założenie szwów.
