System wbudowany (ang.embedded system) –system komputerowy specjalnego przeznaczenia, który staje się integralną częścią obsługiwanego przez niegosprzętu komputerowego (hardware).
System wbudowany musi spełniać określone wymagania ściśle zdefiniowane pod kątem zadań, które ma wykonywać. Nie można więc nim nazywać typowego wielofunkcyjnegokomputera osobistego. Każdy system wbudowany oparty jest namikroprocesorze (lubmikrokontrolerze) zaprogramowanym do wykonywania ograniczonej liczby zadań lub nawet wyłącznie do jednego zadania.
Zależnie od przeznaczenia może zawierać oprogramowanie przeznaczone jedynie na to urządzenie (firmware) lubsystem operacyjny wraz ze specjalizowanymoprogramowaniem. Zwykle decyduje o tym stopieńniezawodności, jaki ma oferować dany system wbudowany. Ogólną zasadą jest, że im mniej złożone i specjalizowane jest oprogramowanie, tym bardziej system jest niezawodny i pozwala szybciej reagować na zdarzenia krytyczne.
Niezawodność systemu może być zwiększona poprzez rozdzielenie zadań na mniejsze podsystemy, a także przezredundancję. Może ona polegać na zastosowaniu do jednego zadania dwóch identycznych urządzeń, z których jedno przejmuje zadania drugiego w przypadku jego awarii.
Za pierwszy komputer wbudowany jest uznawany komputer sterujący amerykańskimstatkiem kosmicznymApollo. Natomiast pierwszy komputer wbudowany produkowany masowo służył do sterowania rakietąLGM-30 Minuteman I.
Obecnie systemy wbudowane znajdują zastosowanie praktycznie we wszystkich dziedzinach, gdyż ogólnie dąży się do tego, aby wszystkie urządzenia były „inteligentne” i zdolne do pracy autonomicznej, a także mogły wykonywać coraz to bardziej złożone zadania.
Przykłady obszarów i urządzeń technicznych, w których stosuje się systemy wbudowane: