Nawiązał również po ponad 300-letniej przerwie stosunki dyplomatyczne i handlowe zChinami (1116)[3][4]. Pomimo tego być może toczył zChinami wojnę w 1132 roku[1].
Zbudował świątynie Angkor Wat poświęconej hinduskiemu boguWisznu[1], w której złożono jego szczątki po śmierci[3]. Koszt budowy świątyni oraz innych budowli (m.in.Prasatu Sikhoraphum) okazał się tak duży, iż po jego śmierci królestwo stanęło w obliczu kryzysu finansowego[2].
Za jego panowania stolica się rozwijała, doszło też do zwiększenia się wpływów arystokracji khmerskiej[2].
Podczas swojego panowania podbiłAnnam zdobywając jego stolicę -Widżaję, sprzymierzając się zCzamami[2][4]. Kiedy jednak jego sprzymierzeńcy zawarli pokój z Wietnamem, podbił górnąCzampę w 1138 lub 1145 roku[5][1].
Monumentalne osiągnięcia za czasów jego panowania w architekturze i licznych wojskowych kampaniach, zaliczyły Surjawarmana II do jednego z największych królów imperium (obokJaszowarmana I iDżajawarmana VII).
W 1149 roku posłał armię naTonkin, doznał jednak dotkliwej klęski[2].
↑abcdefghJohnJ.AudricJohnJ.,Angkor i imperium khmerskie, Państwowy Instytut Wydawniczy, 1972, s. 45-49,ISBN 83-06-00090-0 [dostęp 2023-05-05](ang. • pol.).
↑abPraca zbiorowa: Wielka Historia Świata – Cywilizacje Azji – Dolina Indusu – Indie – Kambodża. T. 5. Poznań: Polskie Media Amer.Com, 2005, s. 303.ISBN 83-7425-030-5.