Ze względu na wysoką zawartośćtanin rośliny te wykorzystywane są wgarbarstwie. Szereg gatunków używanych jest też do produkcji barwników, wykorzystywanych leczniczo. Jadalne i wykorzystywane do wyrobu napojów są owocesumaka octowcaR. typhina,R. glabra iR. trilobata. Pędy tego ostatniego wykorzystywane były w plecionkarstwie. Sumak octowiec uprawiany jest jako ozdobny[6].
Drobne, siedzące lub krótkoszypułkowe, zebrane w wyrastające na szczytach pędówwiechy ikłosy złożone[9].Okwiat z dwóch okółków złożony, 5-krotny.Pręcików jest 5. W kwiatach męskichzalążnia jest silnie zredukowana. W kwiatach żeńskich występują silnie zredukowaneprątniczki,zalążnia jest górna, jednokomorowa i z pojedynczymzalążkiem[5], choć tworzona jest z trzechowocolistków[9][8].
Rodzaj należy do podrodzinyAnacardioideae z rodzinynanerczowatych (Anacardiaceae)[2][10]. W tradycyjnym ujęciu był to rodzaj liczący najwięcej gatunków w rodzinie (ok. 200[8]–250[5]), ale ujęcie rodzaju uległo ograniczeniu po wyłączeniu z niego większości gatunków w osobne rodzaje:Baronia,Malosma,Searsia,Toxicodendron[4], a czasem jeszcze dodatkowoMelanococca iTerminthia (w najwęższym ujęciu w rodzajuRhus zostaje ok. 35 gatunków)[6]. Mimo że wąskie ujęcie rodzaju potwierdzone zostało jako trafne w badaniach molekularnych na początku XXI wieku, to jego autorem był już w 1937Fred Alexander Barkley[11][12]. Cała grupa rodzajów określana jako kompleksRhus jest kłopotliwa do klasyfikowania ze względu na szybkie różnicowanie taksonów i znaczny udział ewolucji retikularnej (siateczkowatej)[13].
W węższym ujęciu rodzajRhus stanowitakson monofiletyczny dzielący się na dwa podrodzajeRhus iLobadium, w obrębie drugiego wyróżniane są czterysekcje:Lobadium, Rhoeidium, Styphonia iTerebinthifolia[11].
↑abcRoger Philips, Martyn Rix: The Botanical Garden. Vol. 1. Trees and shrubs. London: Macmillan, 2002, s. 362.ISBN 0-333-73003-8.
↑abcdeK. Kubitzki (red.): The Families and Genera of Vascular Plants. X. Flowering Plants. Eudicots. Heidelberg, Dordrecht, London, New York: Springer, 2011, s. 35.ISBN 978-3-642-14396-0.
↑Genus Rhus L.. [w:]Germplasm Resources Information Network (GRIN-Taxonomy) [on-line]. USDA, Agricultural Research Service, National Plant Germplasm System. [dostęp 2022-02-05].
_(5006727674).jpg)
