| Historia | |
| Państwo | |
|---|---|
| Rozformowanie | |
| Organizacja | |
| Dyslokacja | Wiciuny[a] |
| Formacja | |
| Podległość | |
Strażnica KOP „Wiciuny” – zasadnicza jednostka organizacyjnaKorpusu Ochrony Pogranicza pełniąca służbę ochronną nagranicy polsko-litewskiej.
W 1926 w składzie6 Brygady Ochrony Pogranicza, zostałsformowany23 batalion graniczny. W 1928 w składbatalionu wchodziło 19 strażnic[1]. Strażnica KOP „Wiciuny” w 1928 była wkompanii granicznej KOP „Rondamańce”[2], w 1929 znajdowała się w2 kompanii KOP „Marcinkańce”[3], a w latach 1932–1939 funkcjonowała w strukturze1 kompanii KOP „Druskienniki[4][5][6][7][8]. Strażnica liczyła około 18 żołnierzy i rozmieszczona była przylinii granicznej z zadaniem bezpośredniej ochronygranicy państwowej.
W 1932 obsada strażnicy zakwaterowana była w budynku popolicyjnym[4]. Strażnicę z macierzystą kompanią łączyła droga polna długości 12 km[6].
Podstawowąjednostką taktyczną Korpusu Ochrony Pogranicza przeznaczoną do pełnienia służby ochronnej byłbatalion graniczny. Odcinekbatalionu dzielił się na pododcinkikompanii, a te z kolei na pododcinkistrażnic, które były „zasadniczymi jednostkami pełniącymi służbę ochronną”, w sile półplutonu. Służba ochronna pełniona była systemem zmiennym, polegającym na stałym patrolowaniu strefy nadgranicznej, wystawianiu posterunków alarmowych, obserwacyjnych i kontrolnych stałych, patrolowaniu i organizowaniu zasadzek w miejscach rozpoznanych jako niebezpieczne, kontrolowaniu dokumentów i zatrzymywaniu osób podejrzanych, a także utrzymywaniu ścisłej łączności między oddziałami i władzami administracyjnymi[9].Strażnice KOP stanowiły pierwszy rzutugrupowania kordonowegoKorpusu Ochrony Pogranicza[10].
Strażnica KOP „Wiciuny” w 1932 ochraniała pododcinekgranicy państwowej szerokości 8 kilometrów 500 metrów odsłupa granicznego nr351 do367[4], a w 1938 pododcinek szerokości 9 kilometrów od słupa granicznego nr351 do368[6].
Sąsiednie strażnice: