 sierżant | |
| Data i miejsce urodzenia | 25 lipca 1925 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci | 28 sierpnia 1944 |
| Przebieg służby | |
| Siły zbrojne | |
| Główne wojny i bitwy | |
| Odznaczenia | |
 | |
Stanisław Zdzisław Deczkowskips. „Madejski” (ur.25 lipca1925 wWarszawie[1], zm.28 sierpnia1944 tamże) –sierżant, uczestnikpowstania warszawskiego w II plutonie „Alek” 2. kompanii „Rudy”batalionu „Zośka”.
Syn Juliana Deczkowskiego i Marianny z d. Kapuścińskiej, bratJuliusza Bogdana Deczkowskiego[2]. Uczył się wLiceum im. Tadeusza Reytana w Warszawie[3]. Podczasokupacji hitlerowskiej działał w konspiracji, był członkiemSzarych Szeregów.
Należał doBrygady Dywersyjnej „Broda 53”Kedywu Komendy Głównej Armii Krajowej[2]. W powstaniu uczestniczył m.in. w zdobyciu obozu „Gęsiówki”. Poległ28. dnia powstania warszawskiego zasypany gruzami domu przyul. Franciszkańskiej 12 naStarym Mieście w czasie bombardowania kwater kompanii „Rudy”. Miał 19 lat. Ekshumowany 12 marca 1950 spod gruzów budynku przy Franciszkańskiej 12[4] i pochowany w kwaterach żołnierzy i sanitariuszek batalionu „Zośka” naWojskowych Powązkach w Warszawie wraz z phm. sierż. pchor. Włodzimierzem Chrobakiem (kwatera 20A-2-27)[5].
Został odznaczonyKrzyżem Walecznych[2].
