To jest wersja przejrzana tej strony
Ssangyong Korando –samochód terenowy, a następnieSUV icrossoverklasy kompaktowej produkowany pod południowokoreańską markąSsangYong w latach 1983–2023 oraz przez południowokoreańskie przedsiębiorstwoKG Mobility jakoKGM Korando od 2023 roku. Od 2019 roku oferowana jest czwarta generacja modelu.
SsangYong Korando I | |||
| Producent | |||
|---|---|---|---|
| Zaprezentowany | marzec 1983 | ||
| Okres produkcji | 1983–1996 | ||
| Miejsce produkcji | |||
| Następca | SsangYong Korando II | ||
| Dane techniczne | |||
| Segment | |||
| Typy nadwozia | |||
| Skrzynia biegów | 4-biegowa manualna | ||
| Napęd | |||
| Długość | 3860–4680 mm | ||
| Szerokość | 1700 mm | ||
| Wysokość | 1850–1900 mm | ||
| Rozstaw osi | 2390–2895 mm | ||
| Masa własna | 1660–2295 kg | ||
| Liczba miejsc | 4–9 | ||
| Dane dodatkowe | |||
| Modele bliźniacze | |||
| Konkurencja | |||
| |||


Keohwa Korando została zaprezentowana po raz pierwszy w 1983 roku.
Model Korando pojawił się w ofercie niewielkiego, południowokoreańskiego przedsiębiorstwaKeohwa jako zmodyfikowany wariant produkowanego dotychczas lokalnie na licencjiJeepa CJ[1] przezjoint-ventureShijina iAMC. Keohwa Korando była oferowana w wariancie otwartym, jak i zamkniętym.
Po wchłonięciu przedsiębiorstwaKeohwa przezDong-A Motors, samochód w grudniu 1984 roku zmienił nazwę naDong-A Korando[2].
W 1986 roku, w związku z fuzjąDong-A Motors i Ssangyong Business Group, nowy producent Korando przyjął nową nazwęSsangYong Motor, która skutkowała drugim i zarazem ostatnim przemianowaniem niewielkiegosamochodu terenowego naSsangYong Korando[3].
Nowy właściciel zdecydował się zainwestować w rozwój gamy modelowej Korando, poza wariantem z twardym i miękkim składanym dachem, poszerzając portfolio także o wydłużony, 9-osobowy[4] wariantKorando K9. Większy rozstaw osi zapewniał przede wszystkim znacznie przestronniejszą kabinę pasażerską[5].
Po przyjęciu nazwySsangYong, przedsiębiorstwo zdecydowało się na poszerzenie zakresu działalności poza wewnętrzny rynek i rozpoczęło eksport poza graniceKorei Południowej. W pierwszej kolejności wybranoJaponię, a następnie rynekeuropejski, zaczynając odNorwegii, a kontynuując naNiemczech iFrancji[6].
SsangYong Korando II przed liftingiem | |||
| Inne nazwy | TagAZ Tager | ||
|---|---|---|---|
| Producent | |||
| Projektant | Ken Greenly | ||
| Zaprezentowany | listopad 1996 | ||
| Okres produkcji | 1996–2006 (Korea) | ||
| Miejsce produkcji | |||
| Poprzednik | SsangYong Korando I | ||
| Następca | |||
| Dane techniczne | |||
| Segment | |||
| Typy nadwozia | 3-drzwiowySUV | ||
| Skrzynia biegów | 4-biegowa manualna | ||
| Napęd | |||
| Długość | 4330 mm | ||
| Szerokość | 1840 mm | ||
| Wysokość | 1845 mm | ||
| Rozstaw osi | 2480 mm | ||
| Masa własna | 1800 kg | ||
| Liczba miejsc | 4–5 | ||
| Dane dodatkowe | |||
| Pokrewne | |||
| Konkurencja | |||
| |||



SsangYong Korando II został zaprezentowany po raz pierwszy w 1996 roku.
Korando drugiej generacji przeszło obszerną metamorfozę w stosunku do poprzednika, z małegosamochodu terenowego wywodzącego się z technologiiJeepa stając się większymSUV-em o bardziej cywilnym charakterze. Awangardowa stylizacja autorstwa Kena Greenly'ego[7] wyróżniała się masywnie zarysowanymi przednimi nadkolami, a także podłużnymi kierunkowskazami w kształcie wąskich pasków i wąsko rozstawionymi okrągłymi reflektorami.
Tylną część nadwozia zdobiło duże, zamontowane na klapie koło zapasowe, zarówno w przypadku wariantu 3-drzwiowego, jak i 2-drzwiowegokabrioleta z miękką, składaną tylną częścią nadwozia[8].
Do napędu służyły jednostki benzynowe o pojemności 2,3 oraz 3,2 litra orazwysokoprężny o pojemności 2,9 l. Wszystkie jednostki napędowe produkowane były na licencjiMercedesa[9].
Po przejęciu pogrążonego w długachSsangYonga przez konglomeratDaewoo w 1997 roku[10], modele południowokoreańskiego producenta zmieniły markę. W ten sposób do 2001 roku sprzedawano go pod nazwąDaewoo Korando[11], przy okazji przeprowadzając drobną restylizację. Zmienił się kształt atrapy chłodnicy, a także zmieniono wypełnienie lamp tylnych.
Jako Daewoo Korando pojazd był również montowany w uproszczonym standardzieSKD od końca 1998 do 2000 roku w firmieDaewoo Motor Polska wLublinie. W ciągu niespełna dwóch lat sprzedano 123 egzemplarze[12].
W 2008 roku rosyjskie przedsiębiorstwoTagAZ kupiło licencję odSsangYonga na wznowienie produkcji dwóch modeli w lokalnych zakładach wTaganrogu. W ten sposób, opróczMusso, do sprzedaży trafił wRosji także modelTagAZ Tager[13], pozostając w produkcji do 2014 roku.TagAZ opracował także nieznaną wcześniej wydłużoną odmianę 5-drzwiową[14].
SsangYong Korando III przed liftingiem | |||
| Inne nazwy | Micro Korando | ||
|---|---|---|---|
| Producent | |||
| Projektant | Italdesign Giugiaro | ||
| Zaprezentowany | lipiec 2010 | ||
| Okres produkcji | 2010–2019 | ||
| Miejsce produkcji | |||
| Poprzednik | |||
| Następca | Ssangyong Korando IV | ||
| Dane techniczne | |||
| Segment | |||
| Typy nadwozia | 5-drzwiowycrossover | ||
| Skrzynia biegów | 6-biegowamanualna | ||
| Napęd | |||
| Długość | 4410 mm | ||
| Szerokość | 1830 mm | ||
| Wysokość | 1710 mm | ||
| Rozstaw osi | 2650 mm | ||
| Masa własna | 1666–1770 kg | ||
| Zbiornik paliwa | 57 l | ||
| Liczba miejsc | 5 | ||
| TestEuro NCAP | |||
| Bagażnik | 486/1312 l | ||
| Dane dodatkowe | |||
| Modele bliźniacze | |||
| Konkurencja | |||
| |||




SangYong Korando III został zaprezentowany po raz pierwszy w 2010 roku.
Po 4 latach przerwy,SsangYong zdecydował się powrócić do nazwy Korando na rzeczkompaktowegocrossovera, który zastąpił kontrowersyjnie stylizowanegoSUV-aActyon. W przeciwieństwie do poprzednika, samochód otrzymał bardziej klasycznie zarysowaną, zaokrągloną sylwetkę, którą opracowało włoskie studio projektowe Italdesign Giugiaro[15]. Z modelem KorandoSsangYong powrócił oficjalnie do sprzedaży wPolsce wiosną 2011 roku po dwuletniej przerwie[16].
Kabina pasażerska utrzymana została w kanciastym, prostym wzornictwie wyróżniając się pionową konsolą centralną, prostokątnie ukształtowanymi przyrządami i materiałami wykończeniowymi łączącymi imitację chromu ze skórą[17].
Na początku 2012 roku, podczas targów motoryzacyjnych w Genewie, zaprezentowano samochód po obszernej modernizacji. Samochód wyróżniał się m.in. zmodyfikowanymi reflektorami, innym kształtem atrapy chłodnicy i zderzaków, a także przemodelowaną deską rozdzielczą i zmodernizowanym silnikiem Diesla. Oprócz tego wprowadzono oszczędniejszy wariant silnika Diesla oraz nowy silnik benzynowy o pojemności 2 litrów. Producent poprawił też jakość materiałów użytych do wykończenia wnętrza[18].
W marcu 2017 roku Korando trzeciej generacji przeszło kolejną restylizację[19], która ponownie przyniosła m.in. zmiany w wyglądzie pasa przedniego. Pojawiły się bardziej agresywnie zarysowane reflektory, a także zmodyfikowany kształt zderzaków i nowy układ diod w tylnych lampach. W kabinie pasażerskiej pojawił się większy ekran systemu multimedialnego.
Trzecia generacja Korando była sprzedawana wRosji iKazachstanie pod nazwąSsangYong New Actyon[20], równolegle ze starszym modelem, który był oferowany na tym rynku przez 7 kolejnych lat.
SsangYong Korando IV | |||
| Producent | |||
|---|---|---|---|
| Zaprezentowany | luty 2019 | ||
| Okres produkcji | od 2019 | ||
| Miejsce produkcji | |||
| Poprzednik | SsangYong Korando IV | ||
| Dane techniczne | |||
| Segment | |||
| Typy nadwozia | 5-drzwiowycrossover | ||
| Skrzynia biegów | 6-biegowamanualna | ||
| Napęd | |||
| Długość | 4450 mm | ||
| Szerokość | 1870 mm | ||
| Wysokość | 1620 mm | ||
| Rozstaw osi | 2675 mm | ||
| Masa własna | 1405–1675 kg | ||
| Liczba miejsc | 5 | ||
| TestEuro NCAP | |||
| Bagażnik | 551 l | ||
| Dane dodatkowe | |||
| Pokrewne | |||
| Konkurencja | |||
| |||


SsangYong Korando IV został zaprezentowany po raz pierwszy w 2019 roku.
Pierwsza od 9 lat zupełnie nowa generacja Korando powstała od podstaw jako nowy model. Stylistyka pojazdu nawiązuje do przedstawionego w 2016 roku prototypu SIV-2[21], charakteryzując się niższym i szerszym nadwoziem, a także bardziej agresywnie zarysowanymi reflektorami i większymi wlotami powietrza w zderzaku.
Wewnątrz pojawił się nowy, cyfrowy zestaw wskaźnikówBlaze Cockpit, który tworzy 10,25-calowy ekran wykonany w technologii LCD HD. Centralna konsola może być wyposażona w 8-calowy wyświetlacz Smart Audio, który obsługuje między innymi łączność z urządzeniami mobilnymi poprzez aplikacje Android Auto oraz Apple CarPlay lub 9-calowy wyświetlacz dodatkowo obsługujący nawigację TomTom[22]. W kabinie pasażerskiej wygospodarowano relatywnie dużo przestrzeni zarówno dla pasażerów, jak i bagażu przewożonego w przedziale bagażowym, którego pojemność wyniosła 551 litrów[23].
Nastrój we wnętrzu samochodu można dostosować za pomocą dodatkowego oświetlenia Mood Light, dzięki któremu można dobrać kolor oświetlenia do indywidualnych preferencji[24]. Samochód posiada prześwit wynoszący 18,2 cm[25].
W Polsce samochód został zaprezentowany w dniach 25–27 października 2019 na targach motoryzacyjnych w Warszawie[24], z kolei do sprzedaży trafił wiosną 2020 roku[26].
SsangYong Korando e-Motion | |||
| Producent | |||
|---|---|---|---|
| Zaprezentowany | czerwiec 2021 | ||
| Okres produkcji | od 2021 | ||
| Miejsce produkcji | |||
| Dane techniczne | |||
| Segment | |||
| Typy nadwozia | 5-drzwiowycrossover | ||
| Napęd | |||
| Długość | 4440 mm | ||
| Szerokość | 1865 mm | ||
| Wysokość | 1625 mm | ||
| Rozstaw osi | 2675 mm | ||
| Liczba miejsc | 5 | ||
| Dane dodatkowe | |||
| Pokrewne | SsangYong Korando | ||
| Konkurencja | |||
| |||

SsangYong Korando e-Motion został zaprezentowany po raz pierwszy w 2021 roku.
W 2016 rokuSsangYong rozpoczął prace nad pierwszym w swojej historiisamochodem elektrycznym, w listopadzie 2019 roku zapowiadając, że pojazd powstanie na bazie Korando pod roboczą nazwąKorando EV i zadebiutuje na początku 2021 roku[27]. W grudniu oficjalnie potwierdzono nazwę elektrycznego wariantu pojazdu jakoKorando e-Motion[28], ostatecznie prezentując go oficjalnie nieco ponad pół roku później[29].
Zmiany wizualne objęły m.in. aluminiową maskę, aerodynamicznie ukształtowane panele nadwozia oraz futurystyczny przód z węższą imitacją wlotu powietrza[30]. Pojazd zyskał także pionowe diody do jazdy dziennej wykonane w technologii LED, a ponadto – akcenty w nadwoziu barwy niebieskiej widoczne m.in. w przednim zderzaku i lusterkach. Koła przyozdobiły aerodynamiczne kołpaki dostosowane do specyfiki napędu[29].
Produkcja elektrycznego Korando rozpoczęła się w połowie czerwca 2021 roku. W momencie debiutu producent określił plan rozpoczęcia sprzedaży pojazdu wEuropie w ostatnich tygodniach 2021 roku[29].
Pojazd został wyposażony w silnik elektryczny o mocy 191 KM oraz akumulatory firmy LG Chem o pojemności 61,5 kWh[29]. Dzięki temu, samochód może przejechać do 350 kilometrów na jednym ładowaniu według normy WLTP lub 420 kilometrów według normy NEDC[29]. Prędkość maksymalna Korando e-Motion została ograniczona elektronicznie do 150 km/h[29].