 | ||||||||||||||||||||||||||||
| 24, 42, 31 | ||||||||||||||||||||||||||||
| silny skrzydłowy/środkowy | ||||||||||||||||||||||||||||
| Data i miejsce urodzenia | 22 kwietnia 1949 | |||||||||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Wzrost | 203 cm | |||||||||||||||||||||||||||
| Masa ciała | 102 kg | |||||||||||||||||||||||||||
| Kariera | ||||||||||||||||||||||||||||
| Aktywność | 1969–1983 | |||||||||||||||||||||||||||
| Szkoła średnia | ||||||||||||||||||||||||||||
| College | Trinidad State JC (1967–1968)Detroit (1968–1969) | |||||||||||||||||||||||||||
| Draft | 1971, numer: 30 | |||||||||||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||||||||||||
Spencer Haywood (ur.22 kwietnia1949 wSilver City) –amerykańskikoszykarz, występujący na pozycji skrzydłowego,mistrz olimpijski (1968) orazNBA (1980)[1].
Jako nastolatek, w 1964 roku przeprowadził się wraz z rodziną doDetroit, gdzie z biegiem lat rozpoczął edukację oraz występy w liceum Pershinga. W 1967 poprowadził swoją drużynę do mistrzostwa stanu.
W kolejnym sezonie reprezentował już barwy Trinidad State Junior College w TrinidadKolorado, gdzie notował średnio 28,2 punktu oraz 22,1 zbiórki. Mimo iż uczelnia nie należała do prestiżowych zrobiło się o nim głośno, a jego wyczyny nie pozostały bez echa. Był klasyfikowany w gronie najlepszych graczy akademickich w kraju, co zapewniło mu miejsce w kadrze narodowej naigrzyska wMeksyku, skąd przywiózł później złoty medal. Uzyskiwał wtedy 16,1 punktu, przy rekordowej skuteczności 71,9%[2].
Po powrocie z olimpiady zmienił uczelnię na bardziej liczącą się pod względem koszykówki, University of Detroit. W sezonie 1968-69 został lideremNCAA w zbiórkach, ze średnią 22,1[3]. Jako strzelec zdobywał 32,1 punktu[3]. Po tak udanym sezonie zdecydował się przystąpić dodraftu NBA, ale zgodnie z przepisami ligi do naboru nie mogli stawiać się zawodnicy przedterminowi, którzy nie ukończyli jeszcze studiów. W związku z powyższym Haywood rozpoczął swoją zawodową karierę w konkurencyjnej lidzeABA, w drużynieDenver Rockets[4].
W debiutanckim sezonie Haywood został liderem ligi pod względem punktów (30) oraz zbiórek (19,5)[3]. Zdobył tytuły debiutanta roku, MVP sezonu oraz spotkania All-Star. Został też zaliczony do składu najlepszych zawodników oraz debiutantów ligi[4].
Haywood nadal nie mógł występować w NBA, w związku z czym złożył pozew przeciwko lidze. Powoływał się na fakt, iż pochodzi z wielodzietnej rodziny, aNBA uniemożliwia mu zarabianie pieniędzy adekwatnych do jego talentu, oraz zmiany statusu życiowego swoich najbliższych. W trakcie trwania rozprawy przepisy ligowe udało się sprytnie ominąć drużynieSeattle SuperSonics. Spowodowało to protesty zarówno klubów, kibiców, jak i samych zawodników, którzy powtarzali jak mantrę, że ten zawodnik gra w lidze nielegalnie. W końcu w 1971 proces Haywooda dobiegł końca. Sąd przychylił się do jego argumentów i od tej pory do naboru mogli przystępować zgodnie z prawem, również zawodnicy przedterminowi, którzy nie ukończyli jeszcze studiów. W ten spektakularny sposób zaczęła się wielka kariera Haywooda wNBA.
Nagły przypływ olbrzymich pieniędzy spowodował, że Haywood zaczął z biegiem lat poświęcać coraz więcej czasu rozrywkom. Był olbrzymim talentem i nadal grał świetnie, jednak w jego życiu pojawiły się używki w postaci narkotyków. Pod koniec lat siedemdziesiątych Haywood uzależnił się odkokainy. Z biegiem lat stan ten się pogłębiał, a forma spadała, aż w końcu trenerPaul Westhead usunął go zLakers po pierwszym meczu finałów 1980 roku, z powodu zaśnięcia na jednym z treningów. Nieoficjalnie wiedziano o jego problemach, a on obiecywał ciągle poprawę, jednak w tamtym momencie miarka się przebrała. Kiedy liga dowiedziała się oficjalnie o problemie Haywooda nikt nie chciał go zatrudnić. Z tego powodu przeniósł się na jeden sezon doWłoch, gdzie miał odbudować swoją karierę w barwach zespołu Reyer Venezia Mestre, którego zawodnikiem był także inny, późniejszy członekKoszykarskiej Galerii Sław –Dražen Dalipagić.
Po powrocie do ligi rozegrał jeszcze dwa sezony wWashington Bullets, po czym zakończył karierę sportową. Fachowcy stwierdzili, że gdyby nie jego uzależnienie mógłby on zdominowaćNBA, podobnie jak w swoim debiutanckim sezonieABA.
Pięciokrotnie podczas występów wNBA kończył sezon zasadniczy zdouble-double na koncie, w kategorii punktów oraz zbiórek. Po zakończeniu kariery został zaliczony do składu najlepszych zawodników w historii ligiABA (ABA's All-Time Team - 1997)[5], a zespółSeattle SuperSonics zastrzegł jego numer.
Mistrz NBA (1980)[15]
Mistrz olimpijski (1968)[2]| Pierwsza runda | |
|---|---|
| Druga runda |
|
|
|
|
|
