| Rodzinarakiet nośnychR-7 (Sojuz) | |
| Producent | |
|---|---|
| Data pierwszego startu | 23 grudnia 1982 |
| Data ostatniego startu | 3 września 1995 |
| Statystyki | |
| Wszystkie starty | 72 |
| Udane starty | 72 (100%) |
| Nieudane starty | 0 |
| Zdolność wynoszenia | 7050 kg naLEO |
| Wymiary | |
| Długość | 34,54 m |
| Średnica | 2,95 m |
| Masa całkowita | 297 800 kg |
| Stopnie rakiety | |
| Stopień 0. | |
| Stopień 1. | |
| Stopień 2. | |
Sojuz-U2 (ros.Союз-У2) –radziecko-rosyjskarakieta nośna seriiSojuz. Bazowała ona na rakiecieSojuz 11A511U, jednak różniła się zastosowanym paliwem (wykorzystywała zamiast nafty lotniczej paliwo o nazwieSyntin). Wykorzystywana do startów statkówSojuz iProgress na stacjęMir oraz serii satelitów szpiegowskichZenit iJantar.Wycofana w 1995 po zaprzestaniu produkcji paliwa Syntin[1][2][3][4].
| Sojuz 7K-OK (1966–1971) | |
|---|---|
| Sojuz 7KT-OK (1971) | |
| Sojuz 7K-T (1973–1981) | |
| Sojuz 7K-TM (1975–1976) | |
| Sojuz-T (1976–1986) | |
| Sojuz-TM (1986–2003) | |
| Sojuz-TMA (2003–2012) | |
| Sojuz-TMA-M (2010–2016) | |
| Sojuz-MS (2016–trwa) | |
| Loty planowane | |
| Loty bezzałogowe | |
| Rakiety nośne |