Wyścigi odbywają się na krótkim torze, którego pętla standardowo wynosi 111,12 m. Tor jest wyznaczany na taflilodowiska (do hokeja na lodzie). Zawodników jest od czterech do sześciu i wszyscy startują z jednej linii. Dystanse to: 500, 777, 1000, 1500, 3000, 5000 m. Rozgrywane są biegi indywidualne i sztafety, w których zawodnik wypycha swojego zmiennika, aby nabrał prędkości. Zmian takich dokonuje się średnio co 1–2 okrążenia. Liczy się kolejność na mecie, do następnego biegu kwalifikuje się dwóch pierwszych z każdego biegu. Zawodnicy w wyniku prędkości rozwijanych do 50 km/h podpierają się ręką na łuku (wykładanie).
W1985Zofia Tokarczyk wystartowała (podczasZimowej Uniwersjady wBelluno we Włoszech) jako jedyna Polka we wprowadzanej wtedy konkurencji short track. W klasyfikacji końcowej zajęła 17. miejsce na 27 zawodniczek[1].
Pierwsze zawody w Polsce odbyły się podczasuniwersjady w Zakopanem w 1993. Polskę reprezentowali trener: Dariusz Tchórzewski i zawodnicy: Lidia Olcoń-Matuszek, Jarosław Ogórek, Jan Mazur, Maciej Kukułka, Krzysztof Cukier.
Pierwsze rekordy Polski zostały ustanowione podczas międzynarodowych zawodów w Sofii w Bułgarii w styczniu 1993, gdzie po raz pierwszy PZŁS wystawił reprezentację Polski w short tracku.
WBiałymstoku znajdują się 3 szkoły, które zajmują się trenowaniem zawodników. Ważniejszymi ośrodkami propagującymi short track w Polsce są kluby z Białegostoku, Opola, Elbląga, Sanoka (lodowiskoArena Sanok), Gdańska, Torunia, Nowego Targu, Olsztyna, Giżycka i Domaniewic.