Sergiusz III (łac.Sergius III, ur. wRzymie, zm.14 kwietnia911 tamże[1]) –papież w okresie od 29 stycznia 904 do 14 kwietnia 911[2].
Pochodził z arystokratycznej, rzymskiej rodziny; przed wyborem na papieża byłbiskupemCerveteri[1]. Brał udział wsynodzie trupim, a ponieważ był zdecydowanym przeciwnikiemFormozusa, bardzo się ucieszył, gdy ten został potępiony i jego święcenia zostały anulowane (uniemożliwiłoby mu to objęcieStolicy Piotrowej)[1].
Był dwukrotnie wybierany papieżem. Po raz pierwszy jako następcaTeodora II w grudniu 897, ale w krótkim czasie obalony, potępiony i wygnany[1] (wybrany zostałJan IX); po raz drugi 29 stycznia 904[2]. Sergiusz III zawdzięczał swój pontyfikat poparciuTeofilakta, konsulaTusculum i jego żonyTeodory. Najprawdopodobniej był również ojcem nieślubnego dziecka córki Teodory,Marozji – matki późniejszego papieżaJana XI[1].
Od niego zaczyna się okrespornokracji. Sergiusz III uważał swój pierwszy wybór na papieża za ważny, więc wszystkich papieży, którzy urzędowali od 897 roku uznał za uzurpatorów[1]. Ponadto uznał synod trupi, unieważnił wszystkie decyzje i święcenia udzielone przez Formozusa i siłą nakazał biskupom, wyświęconym przez zmarłego papieża, do przyjęcia ponownie święceń[1]. Bardzo nieliczni oparli się jego groźbom – m.in. frankijski ksiądz, Auxilius i biskupNeapolu, Stefan[1].
W trakcie swojego pontyfikatu Sergiusz III odbudowałbazylikę laterańską, zniszczoną podczas trzęsienia ziemi w roku 896, a także powstałoopactwo w Cluny[2].
Zmarł wRzymie i został pochowany wbazylice św. Piotra.