Movatterモバイル変換


[0]ホーム

URL:


Przejdź do zawartości
Wikipediawolna encyklopedia
Szukaj

Selenin sodu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Selenin sodu
Nazewnictwo
Nomenklatura systematyczna (IUPAC)
konst.

selenin disodu

addyt.

trioksydoselenian(2−) sodu

Inne nazwy i oznaczenia
półsyst.

selenin sodu

Stocka

selenian(IV) sodu

inne

daw. selenin sodowy

Ogólne informacje
Wzór sumaryczny

Na2SeO3

Masa molowa

172,94 g/mol

Wygląd

kolor od białego do beżowego; słaby, charakterystyczny zapach

Identyfikacja
Numer CAS

10102-18-8 (bezwodny)
26970-82-1 (pentahydrat)

PubChem

24934

Właściwości
Gęstość
3,1 g/cm³ (20 °C)[1]; ciało stałe
Rozpuszczalnośćwodzie
950 g/l (20 °C)[2]
Temperatura rozkładu

320 °C

Niebezpieczeństwa
Karta charakterystyki:dane zewnętrzne firmy Sigma-Aldrich
Globalnie zharmonizowany system
klasyfikacji i oznakowania chemikaliów
Na podstawie podanej karty charakterystyki
Czaszka i skrzyżowane piszczeleŚrodowisko
Niebezpieczeństwo
Zwroty H

H300,H317,H331,H411,EUH031

Zwroty P

P261,P264,P273,P280,P301+P310,P311

Europejskie oznakowanie substancji
oznakowanie ma znaczenie wyłącznie historyczne
Na podstawie podanej karty charakterystyki
Silnie toksycznyGroźny dla środowiska
Silnie
toksyczny
(T+)
Groźny dla
środowiska
(N)
Zwroty R

R23,R28,R31,R43,R51/53

Zwroty S

S28,S36/37,S45,S61

Numer RTECS

VS7350000

Dawka śmiertelna

LD50 2,25 mg/kg (królik, doustnie)[3]

Podobne związki
Inneaniony

Na2SeO4,Na2SO3

Innekationy

K2SeO3,MgSeO3,CaSeO3,BaSeO3,ZnSeO3

Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)
Multimedia w Wikimedia Commons

Selenin sodunieorganiczny związek chemiczny,sólsodowakwasu selenawego. Występuje jako odmiana bezwodna lubpentahydrat (Na2SeO3·5 H2O).

Właściwości

[edytuj |edytuj kod]

Selenin sodu jestciałem stałym barwy od białej do beżowej (bezwodny) lub bezbarwnym (pentahydrat). Ma właściwościhigroskopijne.

Jestrozpuszczalny wwodzie. WartośćpH jegoroztworów wodnych wynosi ok. 9 dla stężenia 50 mg/l[2].

Synteza

[edytuj |edytuj kod]

Selenin sodu można otrzymać w reakcji stężonego kwasu selenawego z roztworemwodorotlenku sodu wolnego odwęglanów[4]:

H
2
SeO
3
+ 2NaOH → Na
2
SeO
3
+ 2H
2
O

Po zatężeniu z roztworu krystalizuje sól pięciowodnaNa
2
SeO
3
·5H
2
O
o czystości analitycznej. Podczas ogrzewania w 40 °C przechodzi w sól bezwodną[4].

Zastosowanie

[edytuj |edytuj kod]

Selen jest niezbędnym mikroelementem dla człowieka[5], dlatego selenin sodu bywa stosowany jakosuplement diety, także w odżywkach dla niemowląt[6].Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności określił bezpieczny limit dzienny spożycia na 300 μg[7].

Selenin sodu jest też stosowany jakośrodek owadobójczy, z dawką skuteczną na poziomie 10mg/kg[8].

Toksyczność

[edytuj |edytuj kod]

Substancja działa silnie drażniąco nabłony śluzoweoczu idróg oddechowych. Powoduje odoskrzelowezapalenie płuc orazobrzękpłuc. Działa toksycznie na wiele narządów:wątrobę,nerki,drogi moczowe,przewód pokarmowy,śledzionę,szpik kostny,serce oraznerwy.

Ze względu na swojątoksyczność bywa wykorzystywany w próbach samobójczych[9].

Działanie na organizmy wodne

[edytuj |edytuj kod]

Selenin sodu działa bardzo toksycznie na organizmy wodne.

Dawki śmiertelne dla niektórych organizmów:

Przypisy

[edytuj |edytuj kod]
  1. Department of Chemistry, The University of Akron: Sodium selenite. [dostęp 2011-09-23]. (ang.).
  2. abSodium selenite, [w:]GESTIS-Stoffdatenbank [online],Institut für Arbeitsschutz der Deutschen Gesetzlichen Unfallversicherung, ZVG: 500120 [dostęp 2011-09-23] (niem. • ang.).
  3. Selenin sodu (nr 214485) – karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich (Merck) na obszar Polski.
  4. abF.F. Feher F.F.,Sodium Selenite, [w:]GeorgG. Brauer (red.),Handbook of Preparative Inorganic Chemistry, New York • London: Academic Press, 1963, s. 431–432 (ang.).
  5. P.P. Kamble P.P. i inni,Selenium Intoxication with Selenite Broth Resulting in Acute Renal Failure and Severe Gastritis, „Saudi Journal of Kidney Diseases and Transplantation”, 20 (1),2009, s. 106,PMID19112227 [dostęp 2023-11-12] (ang.).
  6. Meng-JieM.J. He Meng-JieM.J.,Shuang-QingS.Q. Zhang Shuang-QingS.Q.,WeipengW. Mu WeipengW.,Zhen-WuZ.W. Huang Zhen-WuZ.W.,Selenium in infant formula milk, „Asia Pacific Journal of Clinical Nutrition”, 27 (2),2018,DOI10.6133/apjcn.042017.12,PMID29384312 [dostęp 2023-11-15] (ang.).
  7. EFSA Panel on Additives and Products or Substances used in AnimalE.P.A.P.S.A. Feed EFSA Panel on Additives and Products or Substances used in AnimalE.P.A.P.S.A.,Safety and efficacy of selenium compounds (E8) as feed additives for all animal species: sodium selenite, based on a dossier submitted by Retorte GmbH Selenium Chemicals and Metals, „EFSA Journal”, 14 (2),2016,DOI10.2903/j.efsa.2016.4398 [dostęp 2023-11-15] (ang.).
  8. Sodium Selenite [online], omanchem.com [dostęp 2023-11-12] .
  9. A.A. Gasmi A.A. i inni,Acute selenium poisoning, „Veterinary and Human Toxicology”, 39 (5), 1997, s. 304–308,ISSN0145-6296,PMID9311090 .

Bibliografia

[edytuj |edytuj kod]
  • Witold Mizerski: Tablice chemiczne. Warszawa: wydawnictwo Adamantan, 2004.
Źródło: „https://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Selenin_sodu&oldid=76540097
Kategorie:
Ukryte kategorie:

[8]ページ先頭

©2009-2026 Movatter.jp