 | |||
| Data i miejsce urodzenia | |||
|---|---|---|---|
| Pochodzenie | |||
| Data i miejsce śmierci | |||
| Gatunki | |||
| Zawód | |||
| |||
Sebald Heyden (ur.8 grudnia1499 wBruck, zm.9 lipca1561 wNorymberdze[1][2]) –niemiecki teoretyk muzyki.
Pochodził z rodziny mieszczańskiej[1]. Początkowo kształcił się w szkole przykościele św. Wawrzyńca w Norymberdze, gdzie jego nauczycielem byłJohannes Cochläus[1]. W 1513 roku rozpoczął studia na uniwersytecie wIngolstadt, gdzie w 1519 roku uzyskał stopieńmagistra[1][2]. W 1521 roku objął posadękantora kościoła szpitalnego w Norymberdze orazrektora przykościelnej szkoły[1][2]. Od 1525 roku był rektorem szkoły przykościele św. Sebalda[1][2].
Był autorem pracMusicae id est artis canendi libri duo (Norymberga 1540) orazMusicae stoicheiosis (Norymberga 1532), stanowiącej drugie wydanie wcześniejszej, zaginionej pracy znanej pod tytułemRudimenta lubInstitutiones musices (Norymberga 1529)[1][2]. W swoich rozważaniach zajmował się problematykąmeliki, uprościł regułysolmizacji[1]. Jego twórczość muzyczna związana jest zreformacją, opracował nowy tekst dlaantyfonySalve Regina, przypisuje mu się ponadto autorstwo tekstów i muzyki do hymnów protestanckich[1].
