Movatterモバイル変換


[0]ホーム

URL:


Przejdź do zawartości
Wikipediawolna encyklopedia
Szukaj

Samopomoc (partia)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Samopomoc
Самопоміч
Ilustracja
Państwo

 Ukraina

Lider

Oksana Syrojid

Data założenia

29 grudnia 2012

Adres siedziby

Lwów

Ideologia polityczna

konserwatyzm

Barwy

zielona,niebieska

Multimedia w Wikimedia Commons

Samopomoc[1] (ukr. Самопоміч lubПолітична партія «Об’єднання САМОПОМІЧ»[2]) –ukraińskapartia polityczna o profilu chrześcijańsko-demokratycznym i proeuropejskim[3].

Historia

[edytuj |edytuj kod]

Samopomoc została zarejestrowana 29 grudnia 2012[2], powstała weLwowie z inicjatywy mera tego miastaAndrija Sadowego na bazie stworzonej przez niego w 2004 regionalnej organizacji pozarządowej o takiej samej nazwie[3]. Zyskała popularność i rozpoznawalność dzięki aktywności jej przywódcy w okresie wydarzeńEuromajdanu. Andrij Sadowy odmówił wejścia do utworzonego przez środowiska opozycyjne w lutym 2014rządu. W kwietniu jego partia wystartowała w wyborach samorządowych wKijowie, wprowadzając do rady miejskiej 5 swoich reprezentantów[3].

Samopomoc zdecydowała się na samodzielny starcie w przedterminowychwyborach do Rady Najwyższej VIII kadencji. Wystawiła relatywnie nieliczną listę krajową (około 60 osób), w ramach której jej lider wpisał się dopiero na 50. miejsce[4]. Zapleczem ugrupowania stali się eksperci z organizacjiReanimacyjny Pakiet Reform oraz dowódcybatalionu „Donbas”[3]. Listę krajową otworzyli dziennikarkaHanna Hopko oraz komendantSemen Semenczenko. Znaleźli się na niej w ramach zawartego porozumienia także przedstawiciele stronnictwa Wola, m.in. jej liderJehor Sobolew[4].

Partia stopniowo zyskiwała w badaniach opinii publicznej. Ostatecznie w głosowaniu z 26 października 2014 partia otrzymała blisko 11,0% głosów[5], zajmując trzecie miejsce, co przy uwzględnieniu wysokiego poparcia zostało uznane za wyborczą niespodziankę[3]. Ugrupowanie otrzymało 32 mandaty z listy krajowej, wprowadziło też jednego swojego przedstawiciela w okręgu jednomandatowym[6]. Partia dołączyła do koalicji rządowej współtworzącej powołany po wyborachgabinet Arsenija Jaceniuka, który zakończył urzędowanie w kwietniu 2016.

W 2019 partia nie przekroczyła wyborczego progu (otrzymała 0,6% głosów), wprowadziła jednego posła w okręgu większościowym[7]. W tym samym roku na czele ugrupowania stanęłaOksana Syrojid[8].

Przypisy

[edytuj |edytuj kod]
  1. Tadeusz A. Olszański: Mocny głos na rzecz reform: Ukraina po wyborach parlamentarnych. osw.waw.pl, 29 października 2014. [dostęp 2014-11-09].
  2. abПолітичні партії. drsu.gov.ua. [dostęp 2014-11-09]. (ukr.).
  3. abcdeCzarny koń ze Lwowa. Partia Samopomoc największym wygranym wyborów na Ukrainie. tvp.info, 27 października 2014. [dostęp 2014-11-09].
  4. abМіський голова Львова – 50-й у виборчому списку партії «Самопоміч» (оновлено). dailylviv.com, 12 września 2014. [dostęp 2014-11-09]. (ukr.).
  5. Serwis CVK – Wybory 2014. [dostęp 2014-11-07]. (ukr.).
  6. Serwis CVK – Wybory 2014. [dostęp 2014-11-09]. (ukr.).
  7. Serwis CVK – Wybory 2019. [dostęp 2019-07-24]. (ukr.).
  8. Головою «Самопомочі» замість Садового обрали Сироїд. hromadske.ua, 19 października 2019. [dostęp 2019-10-20]. (ukr.).
Źródło: „https://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Samopomoc_(partia)&oldid=74858199
Kategorie:

[8]ページ先頭

©2009-2026 Movatter.jp