 | |||
| Dane misji | |||
| IndeksCOSPAR | 1985-104A | ||
|---|---|---|---|
| Zaangażowani | |||
| Oznaczenie kodowe | STS-61-A | ||
| Pojazd | |||
| Wahadłowiec | |||
| Załoga | |||
 przedni rząd od lewej: Furrer, Dunbar, Buchli, Hartsfield, tylny rząd od lewej: Nagel, Bluford, Messerschmid, Ockels | |||
| Dowódca | |||
| Start | |||
| Miejsce startu | |||
| Początek misji | 30 października 1985, 17:00:00 UTC | ||
| Orbita okołoziemska | |||
| Apogeum | 331 km | ||
| Perygeum | 319 km | ||
| Okres orbitalny | 91 min | ||
| Inklinacja orbity | 57° | ||
| Lądowanie | |||
| Miejsce lądowania | |||
| Lądowanie | 6 listopada 1985, 17:44:51 UTC | ||
| Czas trwania misji | 7 dni, 0 godz, 44 min, 51 s | ||
| Przebyta odległość | 4 682 148 km[1] | ||
| Liczba okrążeń Ziemi | 112 | ||
| Program lotów wahadłowców | |||
| |||
STS-61-A (ang.Space Transportation System) – dziewiąta misjawahadłowca kosmicznegoChallenger i dwudziesta drugaprogramu lotów wahadłowców[2].
źródlo dla sekcji:[2]
źródło dla sekcji:[1]
Misja naukowa z laboratoriumSpacelab-D1 („D” jak Deutschland), po raz pierwszy i ostatni w historii startowała ośmioosobowa załoga statku kosmicznego[2].
Wyprawa poświęcona była pobytowi w przestrzeni kosmicznej laboratorium Spacelab. W tym locie laboratorium znalazło się na orbicie po raz czwarty i miało postać długiego pomieszczenia ciśnieniowego, połączonego tunelem z kabiną Challengera. Wyprawę zrealizowano na zamówienieRepubliki Federalnej Niemiec, która dostarczyła 76 różnorodnych zestawów aparatury badawczej i naukowej. Z tego względu przedsięwzięcie oznaczono Spacelab D-1, a przebieg doświadczeń nadzorowano nie zHouston, a zNiemieckiej Agencji Kosmicznej wOberpfaffenhofen kołoMonachium w RFN.
W locie uczestniczyła rekordowo liczna, ośmioosobowa załoga. Tygodniowy lot rozpoczął się 30 października 1985 roku startem zPrzylądka Canaveral naFlorydzie, zakończył zaś 6 listopada w kalifornijskiejbazie im. Edwardsa na początku 112. okrążenia Ziemi.
Wyposażenie naukowe służyło do doświadczeń dotyczących przetwarzania materiałów, biologii, medycyny i nawigacji. Doświadczenia materiałowe prowadzono za pomocą dwóch pieców. Doświadczenia biologiczne wykonywano za pomocą zestawu Bio-Rack. Dotyczyły wpływunieważkości na właściwościlimfocytów warunkujących odporność organizmów na choroby. Badano zmysł równowagi, który sprawia kłopoty większości ludzi odbywających loty kosmiczne.
Lot STS-61-A wykorzystano dodatkowo do umieszczenia na orbicie małego, o masie 70 kg, amerykańskiego satelity łącznościowego GLOMR o zastosowaniu policyjnym (walka z przemytem) i wojskowym.
Lądowanie Challengera wiązało się z próbą nowego podwozia – z zamocowaną obrotowo i kierowaną przednią środkową sekcją. W podwoziach dawnego typu sekcja ta była nieruchoma. Dowódca promu po przyziemieniu z prędkością 320 km/h z powodzeniem manewrował dobiegiem. Wahadłowiec o masie około 100 ton na skutek ruchów przedniej sekcji podwozia zbaczał 6 m od linii środkowej pasa lotniskowego i powracał na nią posłusznie.
Do rangi symbolu urasta fakt, że start wahadłowca obserwował sędziwy niemiecki pionier astronautyki,Hermann Oberth[3] oraz że była to ostatnia zakończona powodzeniem misja orbitera przed jego zniszczeniem wkatastrofie podczas startu misjiSTS-51-L.
