Ten artykuł dotyczy miasta. Zobacz też:Słubice (ujednoznacznienie).| miasto wgminie miejsko-wiejskiej | |||||
 Główna część miasta widziana z lotu ptaka | |||||
| |||||
| Państwo | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| Województwo | |||||
| Powiat | |||||
| Gmina | |||||
| Data założenia | XIII wiek | ||||
| Prawa miejskie | 1253 (1945jako samodzielne miasto) | ||||
| Burmistrz | Marzena Słodownik[1] | ||||
| Powierzchnia | 19,2[2] km² | ||||
| Wysokość | 17,5–60 m n.p.m. | ||||
| Populacja (31.12.2024) • liczba ludności • gęstość |
| ||||
| Strefa numeracyjna | 95 | ||||
| Kod pocztowy | 69-100 do 69-102 | ||||
| Tablice rejestracyjne | FSL | ||||
Położenie na mapie gminy Słubice  | |||||
Położenie na mapie Polski  | |||||
Położenie na mapie województwa lubuskiego  | |||||
Położenie na mapie powiatu słubickiego  | |||||
 52°21′13″N 14°34′02″E/52,353611 14,567222[4] | |||||
| TERC (TERYT) | 0805054 | ||||
| SIMC | 0935736 | ||||
| Hasło promocyjne: Miasto Hanzeatyckie | |||||
Urząd miejski ul. Akademicka 169-100 Słubice | |||||
| |||||
| |||||
| Strona internetowa | |||||
Słubice (do 1945niem. Frankfurt (Oder)-Dammvorstadt) –miasto wwojewództwie lubuskim, siedzibapowiatu słubickiego igminy miejsko-wiejskiej Słubice, w obrębieLubuskiego Przełomu Odry, nad rzekąOdrą.Według danychGUS z 31 grudnia 2024 r. Słubice liczyły 16 090 mieszkańców[5]. Wraz zFrankfurtem nad Odrą, którego część stanowiło do 1945, tworzy aglomerację transgraniczną liczącą ok. 80 tys. mieszkańców. Jest to ośrodek akademicki – siedzibaCollegium Polonicum.Znajduje się tu historyczny stadion SOSiR oraz inne atrakcje turystyczne, między innymi cmentarz żydowski – jeden z najstarszych w Europie, pierwsza wzmianka o nim pochodzi z 1399 r., zabytki architektury, ścieżka rowerowa na Promenadzie Nadodrzańskiej, szlaki turystyczne, oraz rezerwat przyrody i wiele innych. Część miasta objęta jest obszaremKostrzyńsko-Słubickiej Specjalnej Strefy Ekonomicznej, należy ono również doEuroregionuPro Europa Viadrina. Słubice były ponadto członkiemZwiązku Miast Polskich, jednak zostały z niego wyprowadzone przez burmistrza Tomasza Ciszewicza[6][7].
PołożenieMiasto położone jest przy granicy zNiemcami nad rzekąOdrą przy drogach krajowychnr 29 oraznr 31, w odległości 70 km odBerlina, 80 km odGorzowa Wlkp., 87 km odZielonej Góry, 150 km odSzczecina, 180 km odPoznania, 249 km odWrocławia i 490 km odWarszawy. Napołudnie od Słubic przechodziautostrada A2. Miasto położone jest międzyPradoliną Warszawsko-Berlińską aPradoliną Toruńsko-Eberswaldzką, naPojezierzu Lubuskim i w dolinie Odry Środkowej[8].
Słubice leżą w historycznejziemi lubuskiej[9].
W latach 1975–1998 miasto administracyjnie należało dowoj. gorzowskiego.
Osiedla mieszkalne Słubic:Folwarczne, Grzybowe, Kochanowskiego, Komes, Kopernika, Krasińskiego, Królów Polskich, Leśne, Mała Moskwa (w tym Świerkowe), Nadodrze, Paderewskiego, Sady, Słowiańskie, Transportowa, Witosa, Wimar, Wojska Polskiego, Zielone Wzgórza. Do strefy podmiejskiej zaliczają sięKunowice,Nowy Lubusz iŚwiecko.
Okoliczne wsie:Drzecin,Golice,Kolonia Lubusz,Kunice,Lisów,Nowe Biskupice,Pławidło,Rybocice,Stare Biskupice,Starków,Sułów,Sułówek,Zielony Bór.
Struktura użytkowania gruntów
| Rodzaj użytku | powierzchnia [ha] | Udział w pow. miasta [%] |
|---|---|---|
| Użytki rolne | 1129 | 58,8 |
| Grunty zabudowane | 485 | 25,26 |
| Grunty leśne | 168 | 8,75 |
| Nieużytki | 73 | 3,8 |
| Grunty pod wodami | 56 | 2,92 |
| Tereny różne | 9 | 0,47 |
Według danych z 1 stycznia 2009 powierzchnia miasta wynosiła 19,2 km²[2].
Gleby
We wschodniej części miasta i okolic występują głównie gleby typu bielicowego, utworzonych z piasków i glin zwałowych, natomiast w części północnej i południowej występują mady ilaste i gleby typu bagiennego[8].
Geneza nazwySłubice wywołuje wiele sporów. Niektórzy wywodzą nazwę odplemieniaSłupian, zajmującego obszar międzySprewą aOdrą. Wdokumencie z 992 wymieniona została między innymiZulbica. Według innychźródeł historycznych po prawej stronie Odry leżała wśredniowieczu osadaZbiwitz,Zbirwitz lubZliwitz. NazwęSłubice można też wywieść od wyrazówsłub,słup.
Do 1945 r. miasto stanowiło część Frankfurtu noszącą nazwę Dammvorstadt. Nazwa ta nie jest obecnie używana przezNiemców. Określając polską część transgranicznej aglomeracji, używają oni polskiej nazwy urzędowej bądź upraszczają ją do postaciSlubice (wymawianej['slʊbɪtsə]). Nazwa ta stosowana jest również w języku oficjalnym, przykładowo na stronie internetowej miastaFrankfurt nad Odrą[11], a jedna z tamtejszych ulic nosi nazwęSlubicer Straße[12].
W 1946 r. nadano urzędowo polską nazwę Słubice[13].
W dwudziestoleciu międzywojennym i zaraz po II wojnie światowej nazwaSłubice alboSłubice nad Odrą mogła odnosić się również do lewobrzeżnej części lub do całości, jednak ostatecznie nigdy nie została przypisana Frankfurtowi nad Odrą[14][15][16].
Swój początek Frankfurt nad Odrą wraz ze Słubicami mają w XIII wieku, pierwsza wzmianka mówi o osadzie handlowej nad Odrą, której w 1225 r.Henryk I Brodaty miał nadać przywilej targowy i rzekomoprawo składu. W 1253 r. osada otrzymuje prawa miejskie, a w dokumencie widnieje nazwa Vrankenvorde, później Frankfurt nad Odrą[17]. Od tego czasu do 1945 r. prawobrzeże stanowiło częśćFrankfurtu nad Odrą pod nazwąDammvorstadt (dosł. Przedmieście na wale). Po wybuchu wojny o przynależność regionu, w 1319, miasto i region objął książę wołogoskiWarcisław IV[18], a w 1324 ostatecznie przypadły oneWittelsbachom, stanowiąc częśćBrandenburgii. W 1326 w okolice miasta dotarł najazd polsko-litewski[19].
Po okresie rządówWittelsbachów, w 1373 r. Elektorat Brandenburgii i leżący na jego terenie Frankfurt nad Odrą (w tym także teren dzisiejszych Słubic) dzięki staraniom cesarza rzymskiego i króla czeskiegoKarola IV, stał się częściąKorony Królestwa Czech. Okres panowania czeskiego trwał 42 lata i skończył się w 1415 r., kiedy to król rzymski i węgierski oraz namiestnik Królestwa CzeskiegoZygmunt Luksemburski podarowałBrandenburgię dynastiiHohenzollernów, którzy rządzili nią aż do końcaI wojny światowej[20]. Z 1399 pochodzi pierwsza pisemna wzmianka na temat miejscowego cmentarza żydowskiego, co czyni go najstarszym nadal istniejącym cmentarzem żydowskim w Europie Środkowo-Wschodniej. Według przypuszczeń cmentarz mógł zostać uruchomiony nawet 100 lat przed jego najstarszą, zachowaną wzmianką.
W 1749 w przedwojennych Słubicach powstało najstarsze przedsiębiorstwo przemysłowe Frankfurtu nad Odrą, czyli fabryka towarów z pszczelego wosku, oraz bielnik wosku. W latach 1777–1945 firmę prowadziła rodzina Harttungów[21]. W 1769 do użytku oddano okazałą fabrykę jedwabiu, przebudowaną później na budynek mieszkalny. Wśród lokatorów budynku był m.in. późniejszy prezydentReichstagu i pierwszy przewodniczący Reichsgericht w Lipsku Eduard von Simson[22].
W 1785 większość obszaru dzisiejszych Słubic znalazła się pod wodą wskutek wiosennej powodzi roztopowej. Jedyną śmiertelną ofiarą tamtych dni był siostrzeniec króla Fryderyka Wielkiego i komendant garnizonu Frankfurt nad Odrą książę Leopold von Braunschweig-Wolfenbüttel, zwany potocznie Leopoldem Brunszwickim. 1 sierpnia 1787 odsłoniętopomnik księcia Leopolda i był to najstarszy pomnik w historii całego Frankfurtu nad Odrą[23].
W 1811 na tzw. Wzgórzach Żydowskich otwarto cmentarz miejski (Frankfurter Dammvorstadt-Friedhof), który od zakończenia wojny funkcjonuje jakocmentarz komunalny w Słubicach. II połowa XIX wieku to rozkwit przemysłu, wtedy to swoją działalność rozwinęły m.in. fabryka broniWilhelma Collatha i Georga Teschnera (dzisiejszy teren sklepu Biedronka przy ul. Kościuszki), a także odlewnia żelaza A. Guttmanna (dzisiejszy teren Galerii Prima).
23 stycznia 1898 r. ruszyłasieć tramwajowa we Frankfurcie nad Odrą, która przez most na Odrze docierała także do części prawobrzeżnej, czyli dzisiejszych Słubic[24]. W latach 1914–1927 pod kierunkiem Otto Morgenschweisa wybudowanoStadion SOSiR (ówcześnieOstmarkstadion) przez rosyjskich jeńców wojennych pojmanych podczas I wojny światowej[25], wzniesiony na podstawie planówGrunewaldstadion wBerlinie. W dniach 4–7 lipca 1930 na stadionie odbyły się 24. Brandenburskie Zawody Gimnastyczne (24. Brandenburgisches Kreisturnfest), które przyniosły rekord frekwencji na obiekcie.
9 stycznia 1919powstańcy wielkopolscy mieli rzekomo dokonać nalotu odwetowego z lotniska Ławica na lotnisko wojskowe w prawobrzeżnej części Frankfurtu nad Odrą (tak wg książki Kazimierza Sławińskiego„Ławica – poznańskie lotnisko” z 1975 r. oraz publikacji powołujących się na tę książkę). Informacji tych nigdy nie potwierdziły aniCentralne Archiwum Wojskowe aniInstytut Pamięci Narodowej. Mit o rzekomym nalocie zdementowały już Muzeum Powstania Wielkopolskiego w Poznaniu i Towarzystwo Historyczne we Frankfurcie nad Odrą. Według najnowszych ustaleń naukowych, m.in. dra Mariusza Niestrawskiego (autora książki„Polskie wojska lotnicze w okresie walk o granice Państwa Polskiego (1918–1921)” z 2017 r.) i draMarka Rezlera (współautora„Encyklopedii powstania wielkopolskiego” z 2018 r.) jest to jedynie legenda i do rzekomego nalotu nigdy nie doszło. PilotWiktor Pniewski faktycznie był jednym ze zdobywców lotniska wojskowego Ławica pod Poznaniem i groził Niemcom nalotem odwetowym na Frankfurt nad Odrą, jednak wbrew słowom Sławińskiego, groźby nalotu odwetowego nigdy nie spełniono, w żadnym z zachowanych polskich czy niemieckich raportów wojskowych z 1919 r. nie ma ani jednej wzmianki o rzekomym nalocie na lotnisko wojskowe we Frankfurcie nad Odrą, a także żadna polska czy niemiecka gazeta sprzed 1975 r. nie wspominała o takim zdarzeniu. W PRL-owskich źródłach pisano o rzekomym wzięciu sześciu 25-kilowych bomb (czyli razem 150 kg), mimo że udźwig samolotówLVG C.V wynosi połowę mniej[26][27][28].
26 stycznia 1945 Frankfurt nad Odrą został ogłoszony twierdzą (Festung Frankfurt (Oder)), jednak teren dzisiejszych Słubic nie uległ praktycznie wojennym zniszczeniom. W lutym 1945 ludność cywilna została ewakuowana, a 19 kwietnia 1945 niemieccy żołnierze wysadzili w powietrze kamienny most na Odrze. Walki w mieście trwały do 20 kwietnia. Poległo w nich ponad 100 żołnierzy 11 korpusu pancernego gwardii 1 Frontu Białoruskiego i 7 Wojska Polskiego (ku ich czci 22 lipca 1949 r. odsłonięto Pomnik Zwycięstwa i Braterstwa Broni na pl. Bohaterów)[29].
Od 1945 r. Słubice funkcjonują jako samodzielne miasto pod administracją polską. Pierwszym burmistrzem został Henryk Jastrzębski, zaś pierwszym kapłanem Maximilian Loboda – niemiecki ksiądz polskiego pochodzenia z parafii Świętego Krzyża we Frankfurcie nad Odrą[30]. Od sierpnia 1945 do stycznia 1946 komendantem wojennym miasta był ppor. Józef Krupa[31]. W 1950 r. Słubice stały się stolicąpowiatu rzepińskiego, przekształconego w 1959 r. wpowiat słubicki.
W 1972 r. Słubice rozpoczęły współpracę zFrankfurtem nad Odrą, otwarto wtedy przejście graniczne. Trzy lata później, w 1975, w ramachreformy administracyjnej kraju wprowadzającej dwustopniowy podział administracyjny, zlikwidowano powiat, a utworzono Urząd Miasta i Gminy (UMiG). W 1981 w budynku Słubickiego Miejskiego Ośrodka Kultury (SMOK) otwarto „Galerię Prowincjonalną”, której twórcą i kuratorem w latach 1980–2002 był laureatPaszportu „Polityki”,Ryszard Górecki[32]. Obecnie w jej miejscu funkcjonuje galeria „OKNO” prowadzona przez Annę Panek-Kusz[33]. W 1987 r. miasto zdobyło tytuł Mistrza Gospodarności.
W 1993 r. po raz pierwszy zwołano sesję dwóch miast jednocześnie –Frankfurtu nad Odrą i Słubic. Tego samego roku otwarto wysypisko odpadów komunalnych w pobliskich Kunowicach.
W 1994 r. rozpoczęto budowę domów akademickich („Amicus”, „Arcadia”, „Gaudium”, „Juventa”, „Sapientia”, dom doktoranta), a w 1995 r. rozpoczęto budowęCollegium Polonicum. W 1996 otwarto oczyszczalnię ścieków. W 1997 r. utworzono Kostrzyńsko-Słubicką Specjalną Strefę Ekonomiczną (K-SSSE). Tego samego roku Frankfurt i Słubice broniły się przedpowodzią tysiąclecia[34]. W 1998 otwarto Collegium Polonicum, natomiast w 1999 r., w ramachreformy administracyjnej kraju przywracającej trzystopniową strukturę podziału terytorialnego, ponownie utworzonopowiat słubicki. W 2006 rozpoczęto budowę domu akademickiego „Forum”, a w 2008 r. w SMOK-u otwarto nową salękinową.
Przynależność polityczno-administracyjna (podkreślenie – następująca zmiana):
1319–1324: Święte Cesarstwo Rzymskie,Księstwo pomorskie (dyn.Gryfitów)[18].svg)
1324–1373: Święte Cesarstwo Rzymskie, Marchia Brandenburska (dyn. Wittelsbachów), prowincjaNowa Marchia, miasto Frankfurt nad Odrą, przedmieście na prawym brzegu Odry pod różnymi nazwami (m.in. „Über die Oder”)
1373–1415: Święte Cesarstwo Rzymskie,Kraje Korony Czeskiej (dyn. Luksemburczyków), Marchia Brandenburska, prowincja Nowa Marchia, miasto Frankfurt nad Odrą, przedmieście na prawym brzegu Odry pod różnymi nazwami (m.in. „Über die Oder”) 1415–1618: Święte Cesarstwo Rzymskie, Marchia Brandenburska (dyn. Hohenzollernów), prowincja Nowa Marchia, miasto Frankfurt nad Odrą, przedmieście na prawym brzegu Odry pod różnymi nazwami (m.in. „Über die Oder”)
1618–1701: Święte Cesarstwo Rzymskie,Brandenburgia-Prusy (dyn. Hohenzollernów), Marchia Brandenburska, prowincja Nowa Marchia, miasto Frankfurt nad Odrą,przedmieście Gartenstadt, potem Dammvorstadt
1701–1806: Święte Cesarstwo Rzymskie,Królestwo Prus (dyn. Hohenzollernów), prowincja Nowa Marchia, miasto Frankfurt nad Odrą, przedmieście Dammvorstadt
1806–1815:Królestwo Prus (dyn. Hohenzollernów), prowincja Nowa Marchia, miasto Frankfurt nad Odrą, przedmieście Dammvorstadt
1815–1866:Związek Niemiecki,Królestwo Prus (dyn. Hohenzollernów),prowincja Brandenburgia,rejencja frankfurcka, Nowa Marchia, miasto Frankfurt nad Odrą, przedmieście Dammvorstadt 1866–1867: Królestwo Prus (dyn. Hohenzollernów), prowincja Brandenburgia, rejencja frankfurcka, Nowa Marchia, miasto Frankfurt nad Odrą, przedmieście Dammvorstadt
1867–1871:Związek Północnoniemiecki, Królestwo Prus (dyn. Hohenzollernów), prowincja Brandenburgia, rejencja frankfurcka, Nowa Marchia, miasto Frankfurt nad Odrą, przedmieście Dammvorstadt 1871–1918:Cesarstwo Niemieckie (II Rzesza Niemiecka), Królestwo Prus, prowincja Brandenburgia, rejencja frankfurcka, Nowa Marchia, miasto Frankfurt nad Odrą, przedmieście Dammvorstadt
1919–1933:Republika Weimarska,kraj związkowy Prusy, prowincja Brandenburgia, rejencja frankfurcka, Nowa Marchia, miasto Frankfurt nad Odrą, przedmieście Dammvorstadt
1933–1945:III Rzesza Niemiecka,Marchia Brandenburska, rejencja frankfurcka, Nowa Marchia, miasto Frankfurt nad Odrą, przedmieście Dammvorstadt
1945:Rzeczpospolita Polska,Ziemie Odzyskane,okręg Pomorze Zachodnie, miasto Słubice (nad Odrą)
1945–1946: Rzeczpospolita Polska,województwo poznańskie,powiat rypiński, miasto Słubice 1946: Rzeczpospolita Polska, województwo poznańskie,powiat rzepiński, miasto Słubice 1946–1950: Rzeczpospolita Polska, województwo poznańskie, powiat rzepiński,gmina Słubice, miasto Słubice 1950–1952: Rzeczpospolita Polska,województwo zielonogórskie, powiat rzepiński,gmina Słubice, miasto Słubice 1952–1954:Polska Rzeczpospolita Ludowa, województwo zielonogórskie, powiat rzepiński, gmina Słubice, miasto Słubice 1954–1957: Polska Rzeczpospolita Ludowa, województwo zielonogórskie, powiat rzepiński,gromada Kunowice, miasto Słubice1958: Polska Rzeczpospolita Ludowa, województwo zielonogórskie, powiat rzepiński,gromada Słubice, miasto Słubice1959–1972: Polska Rzeczpospolita Ludowa, województwo zielonogórskie,powiat słubicki, gromada Słubice, miasto Słubice1973–1975: Polska Rzeczpospolita Ludowa, województwo zielonogórskie, powiat słubicki,gmina Słubice, miasto Słubice1975–1989: Polska Rzeczpospolita Ludowa,województwo gorzowskie, gmina Słubice, miasto Słubice1989–1998:Rzeczpospolita Polska, województwo gorzowskie, gmina Słubice, miasto Słubice1999–teraz: Rzeczpospolita Polska,województwo lubuskie,powiat słubicki, gmina Słubice, miasto Słubice
Według listyNarodowego Instytutu Dziedzictwa do rejestruzabytków wpisane są[35]:
Inne zabytki, chronologicznie, według daty powstania:
Obiekty historyczne (już nieistniejące), które znajdowały się w prawobrzeżnej części Frankfurtu nad Odrą i nie przetrwały II wojny światowej:
Obiekty historyczne, które przetrwały II wojnę światową, istniały w Słubicach i zostały wyburzone po 1945 r.:
Przez miasto przebiega polski odcinekdrogi św. Jakuba, czyliCamino Polaco.
30 maja 2012 uroczyście otwarto też „Ścieżkę edukacyjną po historycznych miejscach Słubic”, czyli sieć 12 polsko-niemieckich tablic informacyjnych. Tablice zawisły w miejscach, tj. m.in.:
NaPlacu Frankfurckim odsłonięto w październiku 2014 r. pierwszy na świeciepomnik Wikipedii.
Według danych z 31 grudnia 2019 r. miasto Słubice zamieszkiwało 16 644 mieszkańców[41]. Gminę zamieszkiwało 20 071 mieszkańców[42]. Dodatkowo według danych z 2015 r. na terenie miasta przebywało ok. tysiąc osób. Liczba cudzoziemców w mieście to 668 osób, głównie Niemcy i Ukraińcy[2].
Jeszcze pod koniec lat 90. XX wieku w Słubicach istniały fabryki jak np. Słubickie Fabryki Mebli (tzw. „Terenówka”) produkująca meble (obecnie galeria handlowa AXA) oraz jedne z największych w kraju produkujące odzież dżinsowąZakłady Przemysłu Odzieżowego „Komes” założone w 1957 r., a zlikwidowane w 1998 r. i ostatecznie wyburzone w 2008 r. W najlepszym momencie zatrudniały ok. 2 tys. pracowników[46].
Obecnie Słubice są ośrodkiem handlowo-usługowym. Istnieją tu przedsiębiorstwa, które działają w branżach: samochodowej, metalowej, obuwniczej, maszynowej, elektronicznej, budowlanej, spożywczej, betonowej oraz drewnianej. W 1997 utworzono tuKostrzyńsko-Słubicką Specjalną Strefę Ekonomiczną, w której zatrudnienie wynosi 747 osób w 2011 r., z czego najwięcej – 173 osoby – zatrudnia firma przewozowaTranshand. W mieście działa także wiele firm spedycyjnych i logistycznych.
Pod koniec 1987 r.Powszechna Spółdzielnia Spożywców „Społem” w Słubicach posiadała 34 lokale oraz ośrodek wypoczynkowy wMrzeżynie, Zrzeszenie Prywatnego Handlu miało 42 placówki,Przedsiębiorstwo Upowszechniania Prasy i Książki „Ruch” 14 kiosków,Gminna Spółdzielnia „Samopomoc Chłopska” w Słubicach 12 placówek, Wojewódzkie Przedsiębiorstwo Handlu Wewnętrznego 8 placówek,Zakład Rolny Białe w Słubicach 3 sklepy,Przedsiębiorstwo Eksportu Wewnętrznego „Pewex” 2 sklepy,Wojskowa Centrala Handlowa 2 sklepy,Centrala Przemysłu Ludowego i Artystycznego „Cepelia” 1 sklep,Przedsiębiorstwo Techniczno-Handlowe Motoryzacji „Polmozbyt” 1 sklep, a Spółdzielnia Pracy „Przyjaźń” miała 1 sklep[47].
Największym zakładem pracy pozostaje Targowisko Miejskie (bazar) u zbiegu ul. Kupieckiej i ul. Sportowej.
W Słubicach działały dwapaństwowe gospodarstwa rolne: Zakład Rolny Białe w Słubicach wchodzący w skład Lubuskiego Kombinatu Rolnego w Rzepinie, znajdujący się w części miasta Przedmieście Północne, oraz Szkolne Gospodarstwo Rolne Czerwony w Słubicach należące do Technikum Rolniczo-Łąkarskiego w Słubicach, znajdujące się w części miasta Śliwice (os. Folwarczne).
Słubice z racji położenia przy granicy z Niemcami spełniają funkcję przygranicznego węzła komunikacyjnego. Przechodzą tu ważne drogi kołowe i jedna kolejowa.
W latach 70. XX wieku w Słubicach oddano do użytku drogę dwupasmową o długości 1,5 km, przechodzącą przez centrum miasta w biegu ulic Kościuszki, 1 Maja, Konopnickiej, alei Młodzieży Polskiej i Placu Przyjaźni. Od kilkunastu lat jest także planowana obwodnica miasta, która miałaby się zaczynać od skrzyżowania z drogą krajową nr 29 w okolicach strefy przemysłowej i kończyć na skrzyżowaniu z drogą krajową nr 31 w okolicach wsiDrzecin[48].
W Słubicach mieści się przystanek kolejowySłubice, który znajduje się na linii kolejowej nr3 Słubice –Poznań –Warszawa[49], która z kolei jest częścią międzynarodowejlinii kolejowej E20 łączącej Berlin zMoskwą. W pobliskich Kunowicach istnieje też przystanek kolejowyKunowice, który również znajduje się na linii kolejowej nr 3. W 2005 r. w wyniku modernizacji linii kolejowej, Kunowice przestały być stacją. Od 1949 do 2007 r. odbywały się tu odprawy celna i paszportowa. Przystanek posiadał bocznicę na rozebraną w 2013 r. linię kolejową nr386, która prowadziła przezUrad doCybinki[50]. Mieszkańcy Słubic korzystają także ze stacji kolejowych weFrankfurcie nad Odrą oraz wRzepinie, które stanowią węzły kolejowe[51].
.jpg)
W Słubicach swoją siedzibę ma Nadzór Wodny Słubice, który od 2018 r. wchodzi w skład Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej weWrocławiu działającego w ramachPaństwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie. Przed reformą, która miała miejsce na przełomie 2017 i 2018 r., Nadzór Wodny w Słubicach był pod zarządem RZGW wSzczecinie. Nadzór zarządzaportem rzecznym, który jest jednym z najważniejszych na Odrze i kontroluje odcinek Odry od ujściaNysy Łużyckiej do ujściaWarty w Kostrzynie nad Odrą. Do słubickiego portu przypływają także rzeczne statki wycieczkowe[52][53].
23 stycznia 1898 r. oficjalnie ruszyłasieć tramwajowa we Frankfurcie nad Odrą, początkowo tramwaje kursowały na dwóch liniach – z czego jedna prowadziła przez most nad Odrą i dzisiejsząulicę 1 Maja do Kościoła NMP Królowej Polski (wtedy dom strzelecki). W 1927 r. linia została przedłużona dostadionu, a pętla tramwajowa mieściła się w miejscu obecnego bazaru miejskiego. W 1945 r. prawobrzeżna część miasta jako Słubice znalazła się w granicach Polski i tym samym funkcjonowanie komunikacji tramwajowej stało się niemożliwe. Torów tramwajowych używano jeszcze po wojnie do rozbiórki zniszczonych budynków i ostatecznie 28 września 1945 r. komunikacja tramwajowa została wyłączona[54].
W 1929 r. komunikację tramwajową w prawobrzeżnej części Frankfurtu nad Odrą (dzisiejsze Słubice) uzupełniono uruchomieniem linii autobusowej, która z okolic mostu ruszała poprzez dzisiejsze: ulicę Jedności Robotniczej, Plac Przyjaźni, ulicę Wojska Polskiego, ulicę Piłsudskiego (koszary), Plac Bohaterów oraz Plac Wolności i wracała ponownie do mostu. W 1936 r. powstała dodatkowa służbowa linia kursująca od stadionu do lotniska wojskowego (dzisiejsza strefa przemysłowa). Komunikacja autobusowa została zlikwidowana w wyniku działań wojennych i przyłączenia prawobrzeża jako Słubic do Polski[54].
Osobny artykuł:Linia autobusowa nr 983 w Słubicach i Frankfurcie nad Odrą.Od 9 grudnia 2012 r. kursują autobusy miejskie na pierwszej w historii polsko-niemieckiej transgranicznej miejskiej linii (nr 983) autobusowej komunikacji publicznej, łączącej Słubice z Frankfurtem nad Odrą. Jej funkcjonowanie oparte jest na porozumieniu pomiędzy Gminą Słubice a Miejską Spółką Komunikacyjną Frankfurt nad Odrą (SVF). Cena biletu uiszczana jest weuro[55][56].
Osobny artykuł:Przedsiębiorstwo Transportowo-Handlowe „Transhand”.W lutym 2013 r. Urząd Miasta w Słubicach poinformował o rozpoczęciu procedur przetargowych w sprawie uruchomienia linii autobusowej na terenie miasta. Przetarg na obsługę linii wygrało przedsiębiorstwo „TransHand” Słubice i 18 marca tego samego roku ruszyła pierwsza w Słubicach własna autobusowa komunikacja miejska[57][58]. 1 maja 2015 r. komunikacja autobusowa objęła także miejscowośćKunowice[59]. 2 stycznia 2019 wycofano komunikację miejską z Kunowic[60].Od stycznia 2019 r. istnieje 7 linii[61]:
Miasto posiada także połączenia pozamiejskie obsługiwane przez przedsiębiorstwaPKS wSłubicach, Myśliborzu iZielonej Górze. Z dworca autobusowego umiejscowionego koło Urzędu Miejskiego można się dostać do okolicznych miast:Cybinki,Dębna Lubuskiego,Gorzowa Wielkopolskiego,Kostrzyna nad Odrą,Myślibórza,Ośna Lubuskiego,Rzepina,Zielonej Góry. Ponad to, istnieje 9 kierunków do niektórych wsi powiatu (otwarte przewozy szkolne). Wszystkie połączenia są obsługiwane wyłącznie w dni nauki lub dni robocze od poniedziałku do piątku[62]. Wyjątkiem jest połączenie obsługiwane przez„FlixBus” Polska (dawneEurolines Polska) do Gorzowa Wielkopolskiego, które nie odjeżdża z dworca autobusowego i jeździ codziennie[63].
| Miesiąc | Sty | Lut | Mar | Kwi | Maj | Cze | Lip | Sie | Wrz | Paź | Lis | Gru | Roczna |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Rekordy maksymalnej temperatury [°C] | 14.7 | 17.5 | 22.9 | 30.7 | 32.2 | 36.1 | 37.8 | 37.7 | 31.0 | 26.4 | 18.2 | 14.8 | 37,8 |
| Średnie temperatury w dzień [°C] | 1,8 | 3,1 | 7,8 | 14,1 | 19,6 | 22,0 | 24,2 | 23,9 | 18,9 | 13,4 | 6,6 | 3,0 | 13,2 |
| Średnie dobowe temperatury [°C] | -0,5 | 0,2 | 3,9 | 8,7 | 13,8 | 16,6 | 18,7 | 18,2 | 13,9 | 9,1 | 4,1 | 0,9 | 9,0 |
| Średnie temperatury w nocy [°C] | -3,5 | -3,2 | -0,1 | 3,4 | 8,0 | 11,1 | 13,1 | 12,7 | 9,2 | 5,0 | 1,1 | -1,8 | 4,6 |
| Rekordy minimalnej temperatury [°C] | -26.5 | -22.0 | -15.7 | -6.6 | -1.7 | 1.7 | 5.8 | 5.0 | 1.2 | -6.3 | -11.3 | -19.2 | −26,5 |
| Opady [mm] | 35 | 29 | 36 | 30 | 50 | 56 | 78 | 57 | 44 | 33 | 36 | 40 | 523 |
| Średnia liczba dni z opadami | 9 | 8 | 9 | 7 | 9 | 10 | 11 | 10 | 8 | 8 | 8 | 10 | 107 |
| Źródło: Na podstawie 35-lecia 1979-2013[64] | |||||||||||||
Na terenie miasta świadczenia zdrowotne zapewniają[potrzebny przypis]:
Osobny artykuł:Lista szkół w Słubicach.W Słubicach istnieje 6 szkół podstawowych (w tym jedna specjalna i jedna prywatna), 3 szkoły ponadgimnazjalne, 2 licea ogólnokształcące oraz Państwowa Szkoła Muzyczna I stopnia[potrzebny przypis].
W 1992 r. w Słubicach zostało otwarteCollegium Polonicum, jako wspólna placówka dydaktyczno-naukowa dwóch partnerskich uniwersytetów:Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu (UAM) orazUniwersytetu Europejskiego Viadrina (EUV) we Frankfurcie nad Odrą[potrzebny przypis].
Na terenie miasta funkcjonują jeden żłobek oraz 8 przedszkoli (w tym 3 niepubliczne)[66]. Istnieją tu także internat oraz pięć domów studenckich (Arcadia, Forum, Gaudium, Iuventa, Sapientia)[67].
W Słubicach działało niegdyś kilka ośrodków kultury[potrzebny przypis]:
25 listopada 1962 r. przy PDK w Słubicach powstało Słubickie Towarzystwo Kultury (STK), którego pierwszym prezesem został Jan Krompiewski, zaś sekretarzem – Zygmunt Walkowiak. W 1987 r. przekształcono je w Towarzystwo Miłośników Ziemi Słubickiej[68].
Główną instytucją kultury w mieście pozostaje dziś Słubicki Miejski Ośrodek Kultury (SMOK), w którym działają Galeria „Okno”, młodzieżowy dom kultury, kino oraz sala widowiskowa. W Słubicach odbywają się zajęcia tańca towarzyskiego w Studio Tańca „Bohema”, odbywają się również zajęcia tańca nowoczesnego (break dance, street dance). W mieście działają także zespół tańca nowoczesnego „Frajda”, zespół wokalny „Rytmos” oraz Grupa Filmowa „Wolf”[potrzebny przypis].
W latach 1989–2008 w Słubicach odbyło się łącznie 17 edycji organizowanego przez SMOK Święta Odry, zastąpionego przez Miejskie Święto Hanzy (niem.HanseStadtFest), w latach 2004–2008 odbywające się wyłącznie we Frankfurcie nad Odrą, a od 2009 r. współorganizowane przez oba miasta. W latach 2020–2021 obchody święta zostały odwołane w związku z obostrzeniami przeciwkopandemii COVID-19[69]. W latach 2012–2014 gmina gościła festiwal hiphopowy „Break The Border”, a w latach 2013–2016 Słubice i Fundacja EDM+ z Gdyni organizowały Międzynarodowy Festiwal Sztuki „Most/ Die Brücke”[70].
Jednocześnie od 1997 r. w Słubicach i Frankfurcie nad Odrą odbywa sięFestiwal Teatralny UNITHEA, od 2004 r. – Festiwal Piosenki Autorskiej i Muzyki ŚwiatatransVocale[71], a od 2010 r. – Festiwal Nowej Sztuki „lAbiRynT”.
W mieście funkcjonują ponadto: Biblioteka Miejska przy ul. Jedności Robotniczej 18, która posiada jedną filię przy ul. Słubickiej 18 w Kunowicach[72], a także Biblioteka Collegium Polonicum przy ul. Kościuszki 1. Biblioteka Pedagogiczna miała siedzibę w kamienicy przy ul. Chopina 19, jednak uległa likwidacji.
W Słubicach mieści się Słubickie Towarzystwo Muzyczne, które jest organizatorem cyklicznych Koncertów Noworocznych oraz Międzynarodowych Spotkań Muzycznych „Musica Autumna”, które na stałe wpisały się w kalendarz imprez kulturalnych miasta. Pod patronatem towarzystwa działa w SłubicachChór Kameralny „Adoramus”.
Życie kulturalne miasta współkreują także niektóre lokalne stowarzyszenia (Stowarzyszenie Miłośników Ziemi Słubickiej, Związek Sybiraków Koło w Słubicach, Stowarzyszenie Nasza Mała Ojczyzna).
Szlaki turystyczne w okolicach[potrzebny przypis]
Rzepin PKP – Dąb „Piast” (osada Liszki) – Grodno – Jez. Supno – Jez. Głębokie –Sądów –Drzeniów (dalej do Krosna Odrzańskiego)
Pliszka PKP – Jez. Ratno – Pliszka –Debrznica – Jez. Karasienko –Torzym
Gądków Wielki PKP – Jez. Wielickie (pętla) –Pliszka PKP
część długodystansowegoeuropejskiego szlaku wędrówkowego E11, Słubice – Drzecin –Stare Biskupice – rez. „Torfowiska Sułowskie” –Sułów –Kowalów –Drzeńsko –Lubiechnia Wielka –Lubiechnia Mała – Jez. Czyste Wielkie – Jez. Czyste Małe –Ośno Lubuskie –Radachów – Trzebów (dalej w kierunku Lubniewic)Trasy rowerowe w okolicach
Słubice – Drzecin –Stare Biskupice –Nowe Biskupice –Gajec –Rzepin –Rzepinek –Nowy Młyn –Jerzmanice – Radzikówek –Radzików –Sądów –Cybinka –Baiłków – rez. „Młodno” –Krzesin
Gajec –Nowy Młyn –Maczków –Urad –Koziczyn –Sądów –Drzeniów
Bobrówko – Pniów – Garbicz – Jez. Wielkie – Jez. Karasienko –Torzym PKP część międzynarodowego szlaku R1 (Kostrzyn nad Odrą) –Chyrzyno –Żabczyn –Czarnów –Stańsk –Gronów –Ośno Lubuskie –Rosławice – Grabno –Lubień – Brzeźno (Sulęcin)Trasa rowerowa „Odra-Nysa” –Kłopot –Urad –Kunice –Rybocice –Świecko – Słubice –Nowy Lubusz –Łazy Lubuskie (bar) –Pławidło (kolonia) –Górzyca –Kostrzyn nad Odrą „Trasa rowerowa planowana” –Kostrzyn nad Odrą –Chyrzyno –Górzyca –Owczary –Laski Lubuskie –Golice – Drzecin – Słubice (Smogórze) – Słubice – Słubice (Osada Świecko) –Świecko –Rybocice –Kunice –Urad –Rybojedzko –Kłopot –Rąpice –KrzesinW Słubicach wydawane są: biuletyn samorządowy „Gazeta Słubicka” oraz gazety lokalne: „Przekrój Lokalny” oraz „Pogranicze Lubuskie” (do dawnych tytułów należą „Echo Słubickie”, „Kurier Słubicki” oraz „Tylko Kostrzyn-Słubice”). W Słubicach swoje przedstawicielstwo posiada regionalnaGazeta Lubuska.
W mieście swoją siedzibę ma operator telewizji kablowejVectra. Lokalnym kanałem telewizyjnym jest Horyzont TV Słubice (HTS), który jest dostępny w telewizji kablowej Vectra oraz w internecie[73]. Oprócz oficjalnej stronyUrzędu Miejskiego działają tu także lokalne portale informacyjne, takie jak I Love Słubice, Nasze Słubice.pl i Słubice24.pl[74].
Głównym organizatorem życia sportowego w mieście jest Słubicki Ośrodek Sportu i Rekreacji mieszczący się przy ul. Sportowej 1, który zarządza największą bazą sportową w powiecie słubickim. SOSiR posiada stadion zbudowany w latach 1914–1927, 4 boiska treningowe (w tym 1 ze sztuczną nawierzchnią oraz oświetleniem 4-masztowym), salę gimnastyczną, zespół basenów odkrytych, korty tenisowe, pole golfowe oraz zaplecze gastronomiczne[84].
Słubicki Ośrodek Sportu i Rekreacji okalaPark Rozrywki i Rekreacji znany także jako Park „Odra” z trasami spacerowymi, biegowymi, kolarskimi, torem saneczkowym oraz ruinamiwieży Kleista.
W mieście istnieje Miejska Sala Sportowa mieszcząca się przy ul. Piłsudskiego, należąca do SOSiR-u. W 2010 r. zostało oddane do użytku Szkolne Centrum Sportowe, które mieści się przy Szkole Podstawowej nr 1. W wyniku realizacji projektu powstała m.in. wielofunkcyjna hala widowiskowo-sportowa o powierzchni 1059 na 39 m[85].
Najstarszym klubem sportowym w Słubicach jest piłkarskiMiejski Klub Sportowy „Polonia” Słubice, który jest spadkobiercą pierwszego w mieście klubu piłkarskiego „Kotwica”, założonego w sierpniu 1945 r. Do osiągnięć Polonii Słubice zaliczyć można 1/16 finału Pucharu Polski, zdobyty Puchar Polski na szczeblu wojewódzkim oraz uzyskane dwukrotnie czwarte miejsce w III poziomie rozgrywek piłkarskich w sezonach 1997/1998 i 2006/2007. Klub ten występuje w rozgrywkach IV ligi lubuskiej[86].
W 2002 i 2006 r. miasto było gospodarzemMistrzostw Polski w kolarstwie przełajowym kobiet i mężczyzn.
W Słubicach znajdują się takie obiekty sportowe jak:
W Słubicach swoją siedzibę mają takie kluby jak[potrzebny przypis]:
Rzeki i potoki:
Mosty na Odrze:
Wzniesienia:
| Lp. | Nazwa obecna (alfabetycznie) | Nazwa niemiecka do 1945 r. | Uwagi |
|---|---|---|---|
| 1 | Aleja Młodzieży Polskiej | od co najmniej 1846 r. Roßstraße (ul. Konna) | Nadanie obecnej nazwy ok. 1977 r. |
| 2 | Aleja Niepodległości | Am Schützenhaus (Przy domu strzeleckim) | |
| 3 | Osiedle Grzybowe | Am Elsenbruch | |
| 4 | Osiedle Komes | – | Nadanie obecnej nazwy 24.06.2021 |
| 5 | Osiedle Krasińskiego | Kornbusch | |
| 6 | Osiedle Przemysłowe | Fliegerhorst | Dawniej lotnisko, obecnie strefa ekonomiczna |
| 7 | Osiedle Słowiańskie | od co najmniej 1846 r. Kleine Fruchtstraße (Mała ulica owocowa) | |
| 8 | Osiedle Świerkowe | Pulverweg | W okresie PRL koszary WOP u zbiegu ul. Dzierżyńskiego i ul. Hożej |
| 9 | Osiedle Wimar | od co najmniej 1846 r. Sonnenburger Straße (ul. Słońska) | |
| 10 | Park Pionierów Słubic | Park am Schützenhaus | |
| 11 | Plac Bohaterów | od co najmniej 1846 r. Neuer Markt (Nowy Targ) | Krótko po wojnie pod nazwą Plac Stalina i Plac Poległych |
| 12 | Plac Frankfurcki | od co najmniej 1846 r. Roßstraße (ul. Konna) | |
| 13 | Plac Jana Pawła II | od co najmniej 1846 r. Neuer Markt (Nowy Targ) | Do 2005 r. jako część Placu Wolności. Nadanie obecnej nazwy 29.09.2005 |
| 14 | Plac Przyjaźni | od co najmniej 1846 r. Roßmarkt (Targ Konny) | Nadanie obecnej nazwy 01.10.1945 |
| 15 | Plac Sybiraków | skwer u zbiegu Kleine Fruchtstraße i Große Fruchtstraße | W okresie PRL jako Plac Lenina |
| 16 | Plac Wolności | od co najmniej 1846 r. Neuer Markt (Nowy Targ) | Nadanie obecnej nazwy 01.10.1945 |
| 17 | Plac Żołnierzy Wyklętych | od co najmniej 1931 r. Kleine Blumenstraße | Nadanie obecnej nazwy 29.04.2021 |
| 18 | Rondo Pograniczników | – | Nadanie obecnej nazwy 23.06.2022 |
| 19 | Rondo Solidarności | nieoficjalnie „Victoria-Platz” | W okolicy obecnego ronda wznosił się budynek mieszkalny po fabryce jedwabiu |
| 20 | Rondo Tajnej Organizacji Nauczycielskiej | – | Nadanie obecnej nazwy 29.04.2021 |
| 21 | Ulica 1 Maja | od co najmniej 1846 r. Crossener Straße (ul. Krośnieńska) | Nadanie obecnej nazwy 01.10.1945 |
| 22 | Ulica Akademicka | – | |
| 23 | Ulica Adama Asnyka | ||
| 24 | Ulica Aroniowa | – | |
| 25 | Ulica Bohaterów Warszawy | Trettiner Straße (ul. Drzecińska) | W okresie PRL ul. Bohaterów Stalingradu |
| 26 | Ulica Borówkowa | – | |
| 27 | Ulica Bratkowa | – | |
| 28 | Ulica Brzozowa | – | |
| 29 | Ulica Bukowa | – | |
| 30 | Ulica Fryderyka Chopina | od co najmniej 1903 r. Frauendorfer Straße (ul. Pamięcińska) | Nadanie obecnej nazwy 01.10.1945 |
| 31 | Ulica Bolesława Chrobrego | od co najmniej 1926 r. Leißower Straße (ul. Lisowska) | |
| 32 | Ulica Cicha | – | Nadanie obecnej nazwy 24.02.2022 |
| 33 | Ulica Dąbrówki | od co najmniej 1846 r. Roßstraße (ul. Konna) | |
| 34 | Ulica Ignacego Daszyńskiego | od co najmniej 1846 r. Mittelstraße (ul. Środkowa) | |
| 35 | Ulica Michała Drzymały | od co najmniej 1926 r. Sandfurtweg | |
| 36 | Ulica Folwarczna | od co najmniej 1931 r. Vorwerksweg (Droga folwarczna) | Przyjęto tłumaczenie nazwy przedwojennej |
| 37 | Ulica Gołębia | – | |
| 38 | Ulica Mariana Grabarskiego | od co najmniej 1846 r. Sonnenburger Straße (ul. Słońska) | Nadanie obecnej nazwy ok. 2012 r. |
| 39 | Ulica Grzybowa | od co najmniej 1895 r. Am Wiesenhaus, potem od co najmniej 1935 r. Am Elsenbruch | |
| 40 | Ulica Władysława Jagiełły | od co najmniej 1928 r. Sternberger Straße (ul. Torzymska) | |
| 41 | Ulica Jaskółcza | ||
| 42 | Ulica Jastrzębia | ||
| 43 | Ulica Jedności Robotniczej | od co najmniej 1897 r. Friedrichstraße (ul. Fryderyka III) | Krótko po wojnie ul. Armii Czerwonej. Nadanie obecnej nazwy ok. 1949 r. |
| 44 | Ulica Kanałowa | Kunitzer Straße (ul. Kunicka) | |
| 45 | Ulica Kazimierza Wielkiego | – | |
| 46 | Ulica Jana Kilińskiego | Faberstraße, potem od co najmniej 1932 r. Kattowitzer Straße (ul. Katowicka) | |
| 47 | Ulica Jana Kochanowskiego | od co najmniej 1846 r. Weidendamm | |
| 48 | Ulica Klonowa | – | |
| 49 | Ulica Marii Konopnickiej | od co najmniej 1931 r. Kleine Blumenstraße (ul. Mała Kwiatowa) | |
| 50 | Ulica Konwaliowa | – | |
| 51 | Ulica Konstytucji 3 Maja | An der Wachsbleiche/ Pulverweg | W okresie PRL ul. Feliksa Dzierżyńskiego |
| 52 | Ulica Mikołaja Kopernika | od co najmniej 1846 r. Holzhofstraße (ul. Tartaczna) | Nadanie obecnej nazwy 01.10.1945 |
| 53 | Ulica Tadeusza Kościuszki | od co najmniej 1846 r. Blumenstraße (ul. Kwiatowa) | Krótko po wojnie ul. Michała Żymierskiego |
| 54 | Ulica Królowej Jadwigi | Sternberger Straße (ul. Torzymska) | |
| 55 | Ulica Krucza | – | |
| 56 | Ulica Krótka | Sternberger Straße (ul. Torzymska) | W okresie PRL ul. gen. Aleksandra Zawadzkiego |
| 57 | Ulica Bolesława Krzywoustego | od co najmniej 1934 r. Neue Schwiebuser Straße (Nowa ulica Świebodzińska) | |
| 58 | Ulica Kupiecka | ||
| 59 | Ulica Kunowicka | Reppener Chaussee (Szosa Rzepińska) | Nadanie obecnej nazwy 30.05.2019 (wcześniej jako Szosa Rzepińska) |
| 60 | Ulica Letnia | – | Nowa ulica w miejscu dawnego czołgowiska |
| 61 | Ulica Lisia | – | |
| 62 | Ulica Władysława Łokietka | Kunitzer Straße (ul. Kunicka) | |
| 63 | Ulica Makowa | – | |
| 64 | Ulica Malinowa | – | |
| 65 | Ulica Adama Mickiewicza | An der Seidenfabrik/ Roßstraße (ul. Konna) | Nadanie obecnej nazwy 01.10.1945 |
| 66 | Ulica Mieszka I | od co najmniej 1846 r. Torfstraße, potem od co najmniej 1931 r. Hirtenstraße (ul. Pasterska) | W okresie PRL ul. Hoża |
| 67 | Ulica Mirosławskiego | Seydlitzstraße (ul. Friedricha Wilhelma von Seydlitza) | Uchwała o nadaniu nazwy zawiera błąd literowy, gdyż miała upamiętniać Ludwika Mierosławskiego |
| 68 | Ulica Nadodrzańska | od co najmniej 1901 r. Prinzenufer (Książęcy brzeg) | W okresie PRL ul. Wilhelma Piecka |
| 69 | Ulica Gabriela Narutowicza | od co najmniej 1846 r. Wiesenstraße (ul. Łąkowa) | Nadanie obecnej nazwy 01.10.1945 |
| 70 | Ulica Tomasza Nocznickiego | od co najmniej 1928 r. Wiesenplan, potem od co najmniej 1931 r. Torfweg | |
| 71 | Ulica Obozowa | ||
| 72 | Ulica Ogrodowa | od co najmniej 1928 r. Lagower Straße (ul. Łagowska) | |
| 73 | Ulica Ignacego Jana Paderewskiego | od co najmniej 1846 r. Sandstraße (ul. Piaskowa) | Nadanie obecnej nazwy 01.10.1945 |
| 74 | Ulica Papcia Chmiela | – | Nadanie obecnej nazwy 25.03.2021. Była to pierwsza ulica Papcia Chmiela w Polsce |
| 75 | Ulica Piska | – | Nadanie obecnej nazwy ok. 1987 |
| 76 | Ulica Józefa Piłsudskiego | od co najmniej 1903 r. Frauendorfer Straße (ul. Pamięcińska), potem od co najmniej 1930 r. Schwiebuser Straße (ul. Świebodzińska) | W okresie PRL ul. Świerczewskiego |
| 77 | Ulica Podchorążych | od co najmniej 1912 r. Dragonerstraße (ul. Dragonów) | |
| 78 | Ulica Południowa | – | Nowa ulica w miejscu dawnego czołgowiska |
| 79 | Ulica Pomarańczowa | – | |
| 80 | Ulica Powstańców Wielkopolskich | od co najmniej 1939 r. Schwetiger Weg (Droga do Świecka) | |
| 81 | Ulica Poziomkowa | – | |
| 82 | Ulica Prosta | ||
| 83 | Ulica Północna | – | Nowa ulica w miejscu dawnego czołgowiska |
| 84 | Ulica Przedwiośnie | – | |
| 85 | Ulica Macieja Rataja | – | Nadanie obecnej nazwy 28.10.2021 |
| 86 | Ulica Mikołaja Reja | od co najmniej 1871 r. Leopoldstraße, potem od co najmniej 1912 r. Krumme Straße (ul. Krzywa) | Nadanie obecnej nazwy 01.10.1945 |
| 87 | Ulica Różana | – | |
| 88 | Ulica Rysia | od co najmniej 1937 r. Zohlower Straße (ul. Sułowska) | |
| 89 | Ulica Rzepińska | od co najmniej 1846 r. Wiesenstraße (ul. Łąkowa), potem od co najmniej 1928 r. Reppener Straße (ul. Rzepińska) | Przyjęto tłumaczenie nazwy przedwojennej |
| 90 | Ulica Sadowa | – | |
| 91 | Ulica Seelowska | od co najmniej 1846 r. Roßmarkt (Targ Konny) | |
| 92 | Ulica Henryka Sienkiewicza | od co najmniej 1846 r. Ziegelstraße (ul. Ceglana), potem od co najmniej 1848 r. Schützenstraße (ul. Strzelecka) | Nadanie obecnej nazwy 01.10.1945 |
| 93 | Ulica Juliusza Słowackiego | od co najmniej 1846 r. Kurze Straße (ul. Krótka, cz. zach.)/ od co najmniej 1846 r. Leopoldstraße (ul. Leopolda, cz. wsch.) | |
| 94 | Ulica Jana III Sobieskiego | – | |
| 95 | Ulica Sokola | – | |
| 96 | Ulica Sosnowa | – | |
| 97 | Ulica Sowia | – | |
| 98 | Ulica Sportowa | Birkenalle, potem od co najmniej 1931 r. Friedrich-Ludwig-Jahn-Weg i dalej od 1934 r. Am Hängebusch | |
| 99 | Ulica Stanisława Staszica | od co najmniej 1939 r. Meseritzer Straße (ul. Międzyrzecka) | |
| 100 | Ulica Strzelecka | ||
| 101 | Ulica Ks. Augustyna Szamarzewskiego | od co najmniej 1939 r. Drenziger Straße (ul. Drzeńska) | |
| 102 | Ulica Szczecińska | od co najmniej 1931 r. Küstriner Oderdamm (Kostrzyński Wał Odrzański) | |
| 103 | Ulica Śliwkowa | – | |
| 104 | Ulica Transportowa | Crossener Chaussee (Szosa Krośnieńska), Chaussee nach Ziebinigen (Szosa do Cybinki) | |
| 105 | Ulica Tulipanowa | – | |
| 106 | Ulica Wałowa | Damm-Straße | |
| 107 | Ulica Wandy | od co najmniej 1912 r. Bruchstraße (ul. Przełomowa) | |
| 108 | Ulica Ks. Piotra Wawrzyniaka | od co najmniej 1846 r. Dammeistergasse | W okresie PRL ul. Ociepki |
| 109 | Ulica Widokowa | – | |
| 110 | Ulica Wilcza | – | |
| 111 | Ulica Wiosenna | – | Nowa ulica w miejscu dawnego czołgowiska |
| 112 | Ulica Wincentego Witosa | Wiesenplan, potem od co najmniej 1922 r. Brauerweg (Droga Browarnicza) | w okresie PRL ul. Marcelego Nowotki |
| 113 | Ulica Wodna | od co najmniej 1846 r. Wasserstraße (ul. Wodna) | Przyjęto tłumaczenie nazwy przedwojennej |
| 114 | Ulica Wojska Polskiego | od co najmniej 1846 r. Sonnenburger Straße (ul. Słońska) | |
| 115 | Ulica Wrocławska | od co najmniej 1894 r. Dobrasch-Gasse, od 1903 r. Kunersdorfer Straße (ul. Kunowicka) | Nadanie obecnej nazwy 01.10.1945 |
| 116 | Ulica Wschodnia | – | Nowa ulica w miejscu dawnego czołgowiska |
| 117 | Ulica Zacisze | – | Nadanie obecnej nazwy 28.04.2022 |
| 118 | Ulica Zimowa | – | Nowa ulica w miejscu dawnego czołgowiska |
| 119 | Ulica Zygmunta I Starego | – | |
| 120 | Ulica Stefana Żeromskiego | od co najmniej 1846 r. Große Fruchtstraße (Wielka ulica owocowa) | Nadanie obecnej nazwy 01.10.1945 |
| 121 | Ulica Żurawia | – | |
| 122 | Ulica Żwirki i Wigury | od co najmniej 1912 r. Ackerstraße (ul. Uprawna) |
Mieszkańcy Słubic wybierają do swojejrady miejskiej 13 radnych (9 z 15). Pozostałych 2 radnych wybierają mieszkańcy terenów wiejskichgminy Słubice[88]. Organem wykonawczym władz jestburmistrz. Siedzibą władz miejskich jest poddany rewitalizacji budynek powojskowy przy ul. Akademickiej.
Miasto jest siedzibą Starostwapowiatu słubickiego.
Parlamentarzyści są wybierani zokręgu wyborczego Zielona Góra, a posłowie doParlamentu Europejskiego zokręgu wyborczego Gorzów Wielkopolski.
Polska Rzeczpospolita Ludowa:
III Rzeczpospolita Polska:
Polska Rzeczpospolita Ludowa:
III Rzeczpospolita Polska:
| Miasto | Kraj | Uchwała Rady Miejskiej | Data podpisania umowy |
|---|---|---|---|
| Frankfurt nad Odrą |  Niemcy | 1975/ 2 lutego 1989 | 1975/ 16 kwietnia 1991 |
| Kłecko | Polska | – | – |
| Heilbronn | Niemcy | ? | 5 lipca 1998 |
| Tijuana |  Meksyk | 1998 | – |
| Yuma |  Stany Zjednoczone | 2000 | – |
| Lubusz | Niemcy | 22 grudnia 2003[104] | ? |
| Szostka |  Ukraina | 2 października 2008[105] | 17 października 2008 |
| Elektreny |  Litwa | 17 czerwca 2009[106] | 19 maja 2010 |
Osoby wyróżnione tytułem „Honorowy Obywatel Słubic”, alfabetycznie:
Osoby wyróżnione tytułem „Ambasador Słubic”[125], alfabetycznie:
Z tym tematem związana jest kategoria:Ludzie związani ze Słubicami. Z tym tematem związana jest kategoria:Ludzie urodzeni w Słubicach.| Wsie | |
|---|---|
| Kolonia | |
| Osady | |
| Osady leśne | |
| Część wsi | |
| Osada wsi |
| Przynależność wojewódzka | |
|---|---|
| Miasta (1959–72) | |
| Gromady (1959–72) | |
| Gminy wiejskie (1973–75) |
| Przynależność wojewódzka |
|
|---|---|
| Miasta |
|
| Gminy wiejskie (1945–54) |
|
| Gromady (1954–58) | |
| Legenda |
|
| Dzielnice | |
|---|---|
| Części miasta |
|
| Miasta na prawach powiatu | |
|---|---|
| Miasta powiatowe | |
| Miasta gminne |
![[1]](/mt/?noimg=&dark=on&url=http%3a%2f%2fmaps.mapywig.org%2fm%2fWIG_maps%2fseries%2f500K_post-WW2%2fMAPA_POLSKI_1_500_000_LEGNICA_5.jpg){kind=link}
![[2]](/mt/?noimg=&dark=on&url=http%3a%2f%2fwww.bazakolejowa.pl%2fmapy%2f1099510834.jpg){kind=link}