 | |
| Państwo | |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia | 15 czerwca 1884 |
| Data i miejsce śmierci | 26 października 1936 |
| Gra | praworęczny, jednoręczny bekhend |
| Gra pojedyncza | |
| Australian Open | W (1905, 1910) |
| Roland Garros | 1R (1925) |
| Wimbledon | QF (1911) |
| Gra podwójna | |
| Australian Open | W (1906, 1911) |
| Wimbledon | F (1919) |
Wilfrid Rodney Heath (ur.15 czerwca1884 wMelbourne, zm.26 października1936[1] tamże) –australijskitenisista.
W czasieI wojny światowej służył w lotnictwie.
Praworęczny tenisista, znany był z dobrej gry wolejowej i solidnego forhendu.
Rodney wygrał dwa razyAustralasian Championships (obecnie Australian Open). Po raz pierwszy dokonał tego w 1905 roku, w edycji inauguracyjnej z udziałem 17 tenisistów. Pokonał wówczas w półfinaleRandolpha Lycetta, a w finaleAlberta Curtisa. Pięć lat później znów zwyciężył, w finale zHorace’em Rice’em.
W 1906 i 1911 Rodney wygrał ponadto Australasian Championships w grze podwójnej. Jego partnerami byliAnthony Wilding (1906) i Randolph Lycett (1911). W 1910 roku w parze zJohnem L. Odea oraz w 1914 roku wspólnie zArthurem O’Harą Woodem przegrywał w finałach gry podwójnej.
W 1919 roku stworzył ponownie parę deblową z Lycettem i wystąpił naWimbledonie, dopiero w finale gry podwójnej, ulegającRonaldowi Thomasowi iPatowi O’Harze Woodowi.
W latach 1911–1912 występował w reprezentacji Australazji wPucharze Davisa i przyczynił się do zdobycia trofeum w 1911 roku (faktycznie mecz o Puchar rozegrano w pierwszych dniach stycznia 1912 roku). Reprezentanci Australazji przystępowali w sezonie 1911 do rozgrywek o Puchar Davisa jako obrońcy tytułu (Puchar zdobyli w 1909, w 1910 rozgrywek nie przeprowadzono) i zgodnie z ówczesnym regulaminem od razu spotykali się w finale z wyłonionym pretendentem; w tym przypadku okazała się nim ekipa Stanów Zjednoczonych, z singlistamiWilliamem Larnedem iBealsem Wrightem oraz deblem Wright–Maurice McLoughlin. Australazja obroniła Puchar, swój punkt singlowy zdobył także Heath pokonując Larneda w czterech setach. W rozgrywkach o Puchar Davisa w 1912 roku (tym razem finał rozegrano już w listopadzie w Melbourne) broniących tytułu reprezentantów Australazji pokonali Brytyjczycy, a Heath uległ zarównoCharlesowi Dixonowi, jak iJamesowi Parkerowi.
| Końcowy wynik | Nr | Data | Turniej | Nawierzchnia | Przeciwnik | Wynik finału |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Zwycięzca | 1. | 1905 | Australasian Championships, Melbourne | Trawiasta |  Albert Curtis | 4:6, 6:3, 6:4, 6:4 |
| Zwycięzca | 2. | 1910 | Australasian Championships, Adelaide | Trawiasta | Horace Rice | 6:4, 6:3, 6:2 |
| Końcowy wynik | Nr | Data | Turniej | Nawierzchnia | Partner | Przeciwnicy | Wynik finału |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Zwycięzca | 1. | 1906 | Australasian Championships, Christchurch | Trawiasta |  Anthony Wilding | Cecil Cleve CoxHarry Parker | 6:2, 6:4, 6:2 |
| Finalista | 1. | 1910 | Australasian Championships, Adelaide | Trawiasta | John L. Odea | Ashley CampbellHorace Rice | 3:6, 3:6, 2:6 |
| Zwycięzca | 2. | 1911 | Australasian Championships, Melbourne | Trawiasta | Randolph Lycett | John AddisonNorman Brookes | 6:2, 7:5, 6:0 |
| Finalista | 2. | 1914 | Australasian Championships, Melbourne | Trawiasta | Arthur O’Hara Wood | Ashley CampbellGerald Patterson | 5:7, 6:3, 3:6, 3:6 |
| Finalista | 3. | 1919 | Wimbledon, Londyn | Trawiasta |  Randolph Lycett | Pat O’Hara WoodRonald Thomas | 4:6, 2:6, 6:4, 2:6 |
| 1905–1910 | |
|---|---|
| 1911–1920 |
|
| 1921–1930 | |
| 1931–1940 | |
| 1941–1950 |
|
| 1951–1960 | |
| 1961–1970 | |
| 1971–1980 | |
| 1981–1990 | |
| 1991–2000 |
| 1905–1910 | |
|---|---|
| 1911–1920 | |
| 1921–1930 | |
| 1931–1940 | |
| 1941–1950 | |
| 1951–1960 | |
| 1961–1970 | |
| 1971–1980 | |
| 1981–1990 | |
| 1991–2000 |
