Armię opuścił w 1966 r. ze stopniemmajora i rozpoczął pracę w departamencie public relations wKodaku. W 1971 r. dołączył do północnoirlandzkiej firmy Redland Tile and Brick Ltd., gdzie został dyrektorem zarządzającym[1]. Wciąż interesował się sportem. Był przewodniczącym jury naZimowych Igrzyskach Olimpijskich 1976 w Innsbrucku. W 1983 r. założył Ulster Game Foundation. W 1987 r. został przewodniczącym Northern Ireland Tall Ships Council. W tym samym roku został też przewodniczącym Brytyjskiej Federacji Bobsleja.
Dixon był również przewodniczącym Positvely Belfast w latach 1992–1996, przewodniczącym „Growing Green Economy” Committee w latach 1993–1995. Wgabinecie cieniPartii Konserwatywnej po 1997 r. był ministrem stanu w ministerstwie ds. Irlandii Północnej, ministerstwie sportu i ministerstwie środowiska, żywności i spraw wiejskich. W 1993 r. został komandorem Orderu Imperium Brytyjskiego. Po śmierci ojca w 1995 r. odziedziczył tytuł barona Glentoran[2].
12 stycznia 1959 r. poślubił Ronę Alice Gabrielle Colville (ur. 28 grudnia 1926), córkękapitana George’a Colville’a i Gabrielle Palmer, córkigenerała Arthura Palmera. Robin i Rona mieli razem trzech synów:
Daniel George Dixon (ur. 26 lipca 1959)
Andrew Wynne Valerian Dixon (ur. 22 stycznia 1961)
Patrick Dixon (ur. 1963)
Jego pierwsze małżeństwo zakończyło się rozwodem w 1975 r. Dixon żenił się jeszcze dwukrotnie, 2 stycznia 1979 r. z Alwyn Mason, córką Huberta Masona, z którą rozwiódł się w 1988 r.; i 3 stycznia 1990 r. ożenił się ze swoją obecną małżonką, Margaret, z którą mieszka w swojej rodzinnej rezydencji Drumadarragh House w Ballyclare. Z dwóch ostatnich małżeństw lord Glentoran nie doczekał się potomstwa[3].
