Reykjavík (dawny polskiegzonim:Rejkiawik[3]) –stolica oraz największe miastoIslandii, położone w jej południowo-zachodniej części nadZatoką Faxa, najbardziej wysunięta na północ stolica świata. Na północ od Reykjavíku w odległości 10 km górujemasyw Esja[4].
Ludność islandzkiej stolicy wynosi 131,1 tys. mieszkańców (2020). Miasto wchodzi w skład gminyReykjavíkurborg, która oprócz stolicy obejmuje jej okolice oraz tereny położone po drugiej stronie zatokiKollafjörður. Całą gminę zamieszkuje 126,0 tys. osób (2018). Zespół miejskiWielkiego Reykjavíku (Stór-Reykjavík), obejmujący stolicę i sąsiednie miasta skupia 217,7 tys. (2018), a cały region stołecznyHöfuðborgarsvæðið 222,5 tys. (2018), czyli około 2/3 ludności kraju[5].
30 lipca 2008 roku został pobity rekord ciepła dla tego miasta – obecnie wynosi +25,7 °C[6]. Najniższa zanotowana temperatura wynosi –24,5 °C (21 stycznia 1918). Od 30 stycznia 1971 temperatura nigdy nie spadła poniżej –20 °C[potrzebny przypis].
W miejscu dzisiejszej stolicy Islandii powstała najstarsza, założona z myślą o stałymosadnictwie, osada na wyspie. Założył ją w 874 roku norweskiwikingIngólfur Arnarson. Nazwał to miejsceReykjavík, co poislandzku znaczy „dymiąca zatoka”, od znajdujących się tugorących źródeł igejzerów. Osada rozwijała się później dzięki założonemu w pobliżu w 1226 rokuklasztorowiaugustiańskiemu. W połowie XVIII wieku lokalny przedsiębiorca próbował rozwinąć drobny handel i przemysł, by przełamaćduńskimonopol handlowy.
18 sierpnia 1786, liczącej 167 mieszkańców osadzie przyznanoprawa miejskie. Wkrótce miasto zostało siedzibąprotestanckiegobiskupa Islandii, a także islandzkiegoparlamentuAlthing. Od tej pory Reykjavík ciągle rozwija swój potencjał ludnościowy – w XX wieku zwiększył liczbę mieszkańców blisko 10-krotnie. W 1911 założono tu pierwszy w IslandiiuniwersytetHáskóli Íslands (Uniwersytet Islandzki).
Na położonej na północ od miasta wyspieViðey, wchodzącej w skład gminy stołecznej, znajdują się dwa historyczne budynki z XVIII wieku – rezydencja Viðeyjarstofa i kościół Viðeyjarkirkja[9].
Narodowe Muzeum Islandii (isl. Þjóðminjasafn Íslands) otwarte w 1863, muzeum prezentuje m.in. w formie multimedialnej dzieje Islandii, od czasów przybycia pierwszych ludzi na wyspę po współczesność[10][4].
Miasto gościło uczestników finału C2 pucharu Europy w lekkoatletyce1985[12], zawodów grupy A II ligi tych rozgrywek w2004[12] oraz III ligi drużynowych mistrzostw Europy w lekkoatletyce w2011[13]. Corocznie w mieście od 1964 odbywa sięszachowy turniejReykjavík Open, a od 1984bieg maratoński[14].
W 1942 roku na cmentarzu Fossvogur w Reykjaviku pochowano 12 polskich marynarzy, którzy utonęli po katastrofie w zatoce Faxa statkuSS Wigry – polskiego frachtowca Bałtyckiej Spółki Okrętowej. W pogrzebie uczestniczyli marynarze z polskich statków „Hel” i „Batory”. Grób załogi „Wigier”, odnowiony został przez polskich marynarzy na początku lat 60.
W mieście ma siedzibę Towarzystwo Przyjaźni Islandzko-Polskiej.
.jpg)
.jpg)
