Reprezentacja Kamerunu w piłce nożnej mężczyzn (fr. Équipe du Cameroun de football masculin) – męskizespółpiłkarski, reprezentującyKamerun wmeczach isportowych imprezach międzynarodowych, powoływany przez selekcjonera, w którym mogą występować wyłącznie zawodnicy posiadający obywatelstwo kameruńskie. Za jego funkcjonowanie odpowiedzialny jestFédération camerounaise de football (FECAFOOT).
Jest to jedna z najbardziej utytułowanych i najsilniejszych afrykańskich reprezentacji. Może się pochwalić następującym bilansem: najwięcej startów wMistrzostwach świata w piłce nożnej z tego kontynentu (siedmiokrotnie) i jako jedna z trzech drużyn najlepszy wynik (ćwierćfinał w1990), drugie miejsce jeśli chodzi o osiągnięcia wPucharze Narodów Afryki (pięciokrotne zdobycie mistrzostwa w czym ustępuje jedynieEgiptowi, który zdobył mistrzostwo siedem razy).
11 stycznia 1959 wJaunde – podczas Pierwszego Nadzwyczajnego Walnego Zgromadzenia - doszło do założeniaFédération camerounaise de football (FECAFOOT) - kameruńskiego związku piłki nożnej, mimo że Kamerun nie był jeszcze wówczas niepodległym państwem (francuska część tego kraju stała się bowiem samodzielna od 1 stycznia 1960). Pierwszy, oficjalny mecz międzypaństwowy reprezentacja Kamerunu – jako niepodległego państwa (Republiki Kamerunu) – rozegrała 14 kwietnia 1960 przeciwkoSomali Francuskiemu (w latach 1894-1967 nazwa obecnegoDżibuti), zwyciężając 9:2. Było to spotkanie I rundy towarzyskiego turnieju naMadagaskarze[2]. Wcześniej (w latach 1953-1956) Kameruńczycy rozegrali kilka spotkań towarzyskich, jednak z uwagi na fakt, że w tym czasie Kamerun nie posiadał statusu niepodległego państwa, a dodatkowo nie istniała kameruńska federacja piłkarska, trudno te pojedynki uznać za oficjalne mecze międzypaństwowe. W 1962 FECAFOOT przystąpiła doFIFA, a w 1963 została członkiemAfrykańskiej Konfederacji Piłkarskiej.
Kamerun siedmiokrotnie wystąpił wmistrzostwach świata (1982, 1990, 1994, 1998, 2002, 2010, 2014), będąc pierwszą drużyną z Afryki, która dotarła do ćwierćfinału tej imprezy, co jest jego najlepszym występem podczas mundialu (później ten sukces powtórzyły jeszczeSenegal iGhana). Podczasmundialu 1990 zespółNieposkromionych Lwów, prowadzony przez RosjaninaWalerego Niepomniaszczyja, przegrał podogrywce zAnglią. Wcześniej, w rozgrywkach grupowych sensacyjnie pokonał – w meczu otwarcia – mistrzów świataArgentyńczyków 1:0. Osiem lat wcześniej Kameruńczycy zakończylimundial w Hiszpanii na fazie grupowej po zremisowaniu wszystkich trzech spotkań (zPeru i Polską po 0:0, oraz Włochami 1:1). Podobnie w 1994, 1998, 2002, 2010, oraz 2014 roku kameruńscy piłkarze zakończyli zmagania mundialowe już po fazie grupowej.
Ponadto Kamerun pięciokrotnie wygrywałPuchar Narodów Afryki (w1984,1988,2000,2002 i2017). Miał być gospodarzem tego turnieju w 2019 roku jednak jego organizacja została mu odebrana.
W 2000 roku z kolei zespół U23 prowadzony przezJeana-Paula Akono zdobył złoty medalIgrzysk Olimpijskich w Sydney.
Kameruńczycy również trzykrotnie wystąpili wPucharze Konfederacji: w2001,2003 i2017. Pierwszy turniej zakończyli już po fazie grupowej. W drugim zajęli 2. miejsce po porażce 0:1 zFrancją. Trzeci i jak dotąd ostatni występ w Pucharze Konfederacji Kamerun zakończył (podobnie jak w 2001 roku) na fazie grupowej.
W marcu 2006 do dymisji podał się selekcjoner reprezentacjiPortugalczykArtur Jorge. Jego następca HolenderArie Haan został wybrany pięć miesięcy później. Z kolei vacat po odejściu Haana trwał aż siedem miesięcy; dopiero w sierpniu 2007 władze federacji i ministerstwa sportu postanowiły winternecie ogłosić konkurs na trenera kadry. Swoje zgłoszenia przysłało 78 szkoleniowców (m.in. PolakWojciech Łazarek). W połowie września ogłoszono, że nowym selekcjonerem będzieHorst Köppel, jednak ten byłyreprezentant Niemiec w ostatniej chwili zmienił zdanie i zrezygnował. Ostatecznie obowiązki od tymczasowego opiekuna reprezentacjiJuliusa Nyonghy przejął rodak KöppelaOtto Pfister. Podał się do dymisji w 2009 z powodu słabych wyników w eliminacjach doMistrzostw Świata w Piłce Nożnej 2010. Zastąpił go francuski szkoleniowiecPaul Le Guen, z którym Kamerun awansował na mistrzostwa w RPA. Na mistrzostwach organizowanych po raz pierwszy na kontynencie afrykańskim zespół kameruński trafił do grupy E razem z Holandią, Japonią i Danią. Przegrał jednak wszystkie trzy mecze (z Japonią 0:1, oraz Danią i Holandią po 1:2) i z zerowym dorobkiem punktowym zajął ostatnie miejsce w grupie i odpadł z turnieju. Po Le Guenie Kamerun prowadzili kolejnoJavier Clemente,Denis Lavagne,Jean-Paul Akono,Volker Finke (z którym ekipa kameruńska awansowała na MŚ 2014 w Brazylii; znów przegrała jednak wszystkie trzy spotkania: z Meksykiem 0:1,Chorwacją 0:4 i Brazylią 1:4 i z zerowym dorobkiem punktowym odpadła już po fazie grupowej), orazAlexandre Belinga. Od 2016 do 2017 roku reprezentację prowadziłbelgijski szkoleniowiecHugo Broos. Brak awansu na mundial wRosji oraz niechęć do zamieszkania na stałe w Kamerunie stały się przyczyną jego zwolnienia[3]. Na stanowisku selekcjonera zespołu tymczasowo zastąpił go Alexandre Belinga[4]. Od 2019 roku zespół prowadziToni Conceição.
Kadra zawodnicza naPuchar Narodów Afryki 2017[5] (wiek, liczba meczów i liczba goli aktualne na 14 stycznia 2017):
- ↑Stan aktualny na 18 lipca 2023.
.jpg)
