René Thom (ur.2 września1923 wMontbéliard, zm.25 października2002 wBures-sur-Yvette) – francuskimatematyk, w latach 1957–1967 profesorUniwersytetu Strasburskiego, od 1963Instytutu Wyższych Studiów Naukowych w Bures-sur-Yvette, od 1967 członekFrancuskiej Akademii Nauk, a od 1988 r. członek zagranicznyPAN[1], autor prac głównie ztopologii algebraicznej iróżniczkowej (przestrzeń Thoma), twórcateorii katastrof (1966). W 1958 został nagrodzonyMedalem Fieldsa.
Jego talent matematyczny ujawnił się już w dzieciństwie. Pierwszy stopień naukowy,bakalaureat, uzyskał mając zaledwie siedemnaście lat. Był to jednak okreswojny i jego rozwój naukowy nie mógł przebiegać normalnie: Thom uzyskał doktorat (którym opiekował się naukowo słynnyHenri Cartan) dopiero w 1951. Największy rozgłos przyniosła mu stworzona przezeńteoria katastrof (choć nie za nią uzyskał Medal Fieldsa). Teoria ta opisuje możliwe nieciągłe skutki ciągłych działań. Sprawdziła się ona w zastosowaniach technicznych. Teorię katastrof próbowano stosować do opisu zachowań społecznych, lecz z małym skutkiem.
Thom zdobył także za swe osiągnięcia Wielką Nagrodę Naukową Miasta Paryża (1974) i uzyskał m.in. prestiżowe, honorowe członkostwo Londyńskiego Towarzystwa Matematycznego (1990).
- Espaces fibrés en sphères et carrés de Steenrod (1952)
- Quelques propriétés globales des variétés différentiables (1954)
- Ensembles et morphismes stratifiés (1969)
- Stabilité structurelle et morphogenèse (1972)
- Modèles mathématiques de la morphogenèse (1974)
- Paraboles et catastrophes (1980) – wyd. pol.Parabole i katastrofy • Rozmowy o matematyce, nauce i filozofii z Giulio Giorello i Simoną Marini, 1991
- Esquisse d’une sémiophysique • Physique aristotélicienne et théorie des catastrophes (1989)
Identyfikatory zewnętrzne: