Dzieje Reims sięgają czasów rzymskich. Na terenie miasta istniała wcześniej osadagalijska Durocortorum. Była stolicą krajuRemów, a późniejrzymskiej prowincjiGallia Belgica. Była też ośrodkiem migracjiWandalów w V wieku n.e. Odgrywała dużą rolę, gdyż krzyżowały się w niej liczne szlaki handlowe[2]. Wznoszenie świątyni rozpoczęto w 1211 r. na miejscu wcześniejszegowczesnochrześcijańskiego kościoła z V wieku, którego fundamenty zachowały się w podziemiach katedry. Reims było ważnym ośrodkiem administracyjnym jeszcze przed powstaniem Francji. W okresie panowaniaMerowingów był to jeden z pierwszych ośrodków chrześcijaństwa. W istniejącym wówczas kościele w 496 r. ochrzczony został królFrankówChlodwig. W późniejszych latach Reims nie utraciło swego znaczenia. Odbywały się tu koronacje królów francuskich. Pamiątki po tych uroczystościach pieczołowicie przechowywane są w znajdującym się tuż obokPalais du Tau. Budowa katedry trwała przez cały XIII wiek. Największe zniszczenia od tamtego czasu nastąpiły podczas I wojny światowej. Najbardziej ucierpiały wówczas witraże. Stworzenie nowych powierzonoMarcowi Chagallowi. Komponując nowe witraże artysta skupił się na tradycjach całego regionu. Między innymi, we wschodniej kaplicy znajduje się dzieło, którego tematyką jestszampan. PodczasI wojny światowej Reims w większości zostało zrównane z ziemią. Zabójcze dla miasta bombardowania stosunkowo łagodnie obeszły się zgotycką katedrą stojącą w centrum Starego Miasta. Po wojnie rozpoczęto odbudowę miasta. Także katedrę poddano licznym zabiegom mającym przywrócić jej pierwotny wygląd. Zniszczenia wojenne nie ominęły Reims także podczasII wojny światowej.
Najstarszym zabytkiem w Reims jest La Porte de Mars (brama Marsa[3]), rodzaj trójarkadowego łuku triumfalnego o długości 33 metrów i wysokości 13 metrów, powstałego prawdopodobnie ok. 300 r. n.e[4].
Muzeum Sztuk Pięknych (Musée des Beaux-Arts), w dawnym opactwie St. Denis z kolekcją malarstwa francuskiego z XVII i XVIII wieku oraz tapiserie.
Katedra Notre-Dame w Reims (Cathedrale Notre-Dame de Reims) jest uznawana za najbardziej harmonijną i „klasyczną” w proporcjach katedrę we Francji. Wiele sławy Reims zawdzięcza katedrze, miejscu koronacji prawie wszystkich królów. Dwuwieżowa fasada katedry przypomina swym wyglądem fasadę paryskiejNotre-Dame. W obydwu świątyniach z fasad wyrastają nieprzykryte hełmami wieże. W fasadzie znajdują się trzy ogromnych rozmiarów portale. Są tak duże, że w tympanon środkowego wbudowana została rozeta. Druga z rozet znajduje się ponad portalem. Po obydwu jej stronach wybudowano strzeliste gotyckie okna oświetlające dwie boczne nawy. Katedra zwieńczona jest dachem zdobionym licznymi rzeźbami, częściowo przeniesionymi z pałacu biskupiego. W oknach katedry znajdują się XX-wieczne witrażeMarca Chagalla. Nieopodal katedry znajduje się pałac arcybiskupi (Palais du Tau).
romańskaBazylika św. Remigiusza (fr.Basilique Saint-Remi de Reims) wzniesiona z inicjatywy opata Airarda[5] w latach 1005–1034 w miejscu wcześniejszego kościoła konsekrowanego w 852 roku przez arcybiskupa Hinkmara.
Najważniejszą ulicą Reims jest Rue de Vesle, która przecina miasto z południowego zachodu na północny wschód, przechodząc przez Place Royale[potrzebny przypis].
.jpg)
