Movatterモバイル変換


[0]ホーム

URL:


Przejdź do zawartości
Wikipediawolna encyklopedia
Szukaj

Raymond Kopa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Raymond Kopa
Ilustracja
Pełne imię i nazwisko

Raymond Kopaszewski

Data i miejsce urodzenia

13 października 1931
Nœux-les-Mines[1]

Data i miejsce śmierci

3 marca 2017
Angers[1]

Wzrost

168 cm

Pozycja

prawoskrzydłowy, środkowy napastnik

Kariera juniorska
LataKlub
1941–1949US Nœux-les-Mines
Kariera seniorska[a]
LataKlubWyst.Gole
1947–1949US Nœux-les-Mines
1949–1951Angers SCO60(15)
1951–1956Stade de Reims158(48)
1956–1959Real Madryt79(24)
1959–1967Stade de Reims244(36)
Kariera reprezentacyjna
LataReprezentacjaWyst.Gole
1952 Francja U-211(1)
1952–1962 Francja45(18)
W sumie:46(19)
  1. Uwzględniono wyłącznie rozgrywki ligowe.
Dorobek medalowy
Mistrzostwa świata
III miejsceSzwecja 1958Piłka nożna
Odznaczenia
Kawaler Orderu Narodowego Legii Honorowej (Francja)
Multimedia w Wikimedia Commons
Raymond Kopa (2005)

Raymond Kopa, właśc.Raymond Kopaszewski (ur.13 października1931 wNœux-les-Mines, zm.3 marca2017 wAngers) –francuskipiłkarz pochodzeniapolskiego grający na pozycjinapastnika,reprezentant Francji. Brązowy medalistamistrzostw świata 1958. Trzykrotny zdobywcaPucharu Europy. Czterokrotnymistrz Francji, dwukrotnymistrz Hiszpanii. LaureatZłotej Piłki (1958).

Życiorys

[edytuj |edytuj kod]

Urodził się w Nœux-les-Mines w departamenciePas-de-Calais w rodzinie polskich imigrantów[2].

W młodości, przez około 2 lata, pracował jakogórnik, łącząc pracę z treningami w lokalnym klubieUS Nœux-les-Mines. Po wypadku, w wyniku którego stracił kciuk, został zwolniony z kopalni[2]. W 1949 r. został zawodnikiemAngers SCO, z którym przez dwa sezony (1949/50 i 1950/51) występował wDivision 2 (w sumie 60 meczów i 15 bramek)[3].

W latach 1951–1956 grał wStade de Reims, z którym dwukrotnie (sezony 1952/53 i 1954/55) zdobyłmistrzostwo Francji, a raz (sezon 1953/54) wicemistrzostwo kraju. W tym czasie wystąpił w 158 meczach najwyższej klasy rozgrywkowej, w których zdobył 48 goli[3].

W 1956 r. został graczemRealu Madryt. Z klubem tym trzy razy (1957, 1958 i 1959) zwyciężał wPucharze Europy[2]. Ponadto dwukrotnie (sezony 1956/1957 i 1957/1958) zdobywałmistrzostwo Hiszpanii, a raz (sezon 1958/59) srebrny medal mistrzostw kraju. W sumie przez 3 sezony w barwach Realu wystąpił w 79 spotkaniach ligowych, w których strzelił 24 bramki[3].

W latach 1952–1962 rozegrał 45 meczów wreprezentacji Francji, strzelając w nich 18 bramek[3]. Dwukrotnie (1954 i1958) wziął udział wmistrzostwach świata, w sumie występując w 8 meczach, zdobywając w nich 4 gole. W 1958 r., wraz z francuską kadrą, zdobył brązowy medal mistrzostw świata[4].

Następnie powrócił do Reims, w którym grał do 1967 r. W ciągu 8 sezonów ponownie dwukrotnie zdobył mistrzostwo kraju (sezony 1959/60 i 1961/62), a także po razie srebrne (sezon 1962/1963) i brązowe (sezon 1960/1961) medale mistrzostw Francji. W sezonie 1963/64 z klubem Reims spadł do drugiej ligi, gdzie grał przez kolejne 2 sezony (1964/65, 1965/66), w drugim z nich zwyciężając Division 2 i powracając na ostatni w swojej karierze sezon (1966/67) do Division 1. Łącznie w latach 1959–1967 w barwach Reims rozegrał 188 meczów w najwyższej klasie rozgrywkowej (27 bramek) i 56 spotkań (6 goli) w drugiej klasie rozgrywkowej[3].

Był wielokrotnie nagradzany za swoje osiągnięcia. W 1958 r. zdobyłZłotą Piłkę przyznawaną przezFrance Football[4]. W 1970 r. został odznaczonyLegią Honorową[2]. W marcu 2004 r. znalazł się gronie najlepszych piłkarzy w historii –FIFA 100, wybranych z okazji stuleciaMiędzynarodowej Federacji Piłki Nożnej[5].

Był autorem wspomnień, które ukazały się m.in. w Polsce, pt. „Piłka i ja” (1975)[6].

Zmarł 3 marca 2017 wAngers[2].

Jego nazwiskiem tygodnikFrance Football nazwał przyznawaną od 2018 r. coroczną nagrodę dla najlepszego piłkarza do 21. roku życia –Trofeum Kopy.

Życie prywatne

[edytuj |edytuj kod]

Urodził się w rodzinie polskich imigrantów[2] – jego matka byłaFrancuzką[7] (urodziła się w tym kraju) polskiego pochodzenia, natomiast rodzice jego ojca przybyli do Francji w 1919 r.[2].

Polskie pochodzenie Raymonda Kopy skomentowałJosef Masopust w czasie odprawy chilijskiego treneraFernando Riery przed meczem Anglia-Reszta Świata:

Było to skomplikowane.Fernando Riera mówił po hiszpańsku, toteżSvatopluk Pluskal,Ján Popluhár,Lew Jaszyn,Milutin Šoškić i ja niewiele z tego rozumieliśmy. Ale był Raymond... On to właśnie wszystko przekładał nam na... język polski. Znał go naprawdę dobrze![8]

Przypisy

[edytuj |edytuj kod]
  1. abDisparition de Raymond Kopa. fff.fr, 2017-03-03. [dostęp 2017-03-03]. (fr.).
  2. abcdefgLegendarny Raymond Kopa Kopaszewski nie żyje. eurosport.onet.pl, 2017-03-03. [dostęp 2017-04-26].
  3. abcdeKopa, Raymond Raymond Kopaszewski. national-football-teams.com. [dostęp 2017-04-26]. (ang.).
  4. abRaymond Kopa. fifa.com. [dostęp 2017-04-26]. (ang.).
  5. Pele’s list of the greatest. bbc.co.uk, 2004-03-04. [dostęp 2017-04-26]. (ang.).
  6. Piłka i ja; Raymond Kopa. [w:]Katalog Biblioteki Narodowej [on-line]. bn.org.pl. [dostęp 2012-12-18].
  7. Andrzej Gowarzewski i inni: Herosi Złotej Nike. Katowice: Wydawnictwo GiA, 2014, s. 146, seria: Encyklopedia piłkarska Fuji.
  8. Mariusz Zięba: Raymond Kopa – talent wydobyty z kopalni. rfbl.pl, 5 listopada 2016.

Linki zewnętrzne

[edytuj |edytuj kod]
  • p
  • d
  • e
Składy reprezentacji Francji
  • p
  • d
  • e
Nagrody i osiągnięcia
Najlepszy piłkarz roku we Francji
UEFA
CONMEBOL
CAF
CONCACAF
AFC
Źródło: „https://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Raymond_Kopa&oldid=75946418
Kategorie:

[8]ページ先頭

©2009-2026 Movatter.jp