Urodził się w Nœux-les-Mines w departamenciePas-de-Calais w rodzinie polskich imigrantów[2].
W młodości, przez około 2 lata, pracował jakogórnik, łącząc pracę z treningami w lokalnym klubieUS Nœux-les-Mines. Po wypadku, w wyniku którego stracił kciuk, został zwolniony z kopalni[2]. W 1949 r. został zawodnikiemAngers SCO, z którym przez dwa sezony (1949/50 i 1950/51) występował wDivision 2 (w sumie 60 meczów i 15 bramek)[3].
W latach 1951–1956 grał wStade de Reims, z którym dwukrotnie (sezony 1952/53 i 1954/55) zdobyłmistrzostwo Francji, a raz (sezon 1953/54) wicemistrzostwo kraju. W tym czasie wystąpił w 158 meczach najwyższej klasy rozgrywkowej, w których zdobył 48 goli[3].
W 1956 r. został graczemRealu Madryt. Z klubem tym trzy razy (1957, 1958 i 1959) zwyciężał wPucharze Europy[2]. Ponadto dwukrotnie (sezony 1956/1957 i 1957/1958) zdobywałmistrzostwo Hiszpanii, a raz (sezon 1958/59) srebrny medal mistrzostw kraju. W sumie przez 3 sezony w barwach Realu wystąpił w 79 spotkaniach ligowych, w których strzelił 24 bramki[3].
W latach 1952–1962 rozegrał 45 meczów wreprezentacji Francji, strzelając w nich 18 bramek[3]. Dwukrotnie (1954 i1958) wziął udział wmistrzostwach świata, w sumie występując w 8 meczach, zdobywając w nich 4 gole. W 1958 r., wraz z francuską kadrą, zdobył brązowy medal mistrzostw świata[4].
Następnie powrócił do Reims, w którym grał do 1967 r. W ciągu 8 sezonów ponownie dwukrotnie zdobył mistrzostwo kraju (sezony 1959/60 i 1961/62), a także po razie srebrne (sezon 1962/1963) i brązowe (sezon 1960/1961) medale mistrzostw Francji. W sezonie 1963/64 z klubem Reims spadł do drugiej ligi, gdzie grał przez kolejne 2 sezony (1964/65, 1965/66), w drugim z nich zwyciężając Division 2 i powracając na ostatni w swojej karierze sezon (1966/67) do Division 1. Łącznie w latach 1959–1967 w barwach Reims rozegrał 188 meczów w najwyższej klasie rozgrywkowej (27 bramek) i 56 spotkań (6 goli) w drugiej klasie rozgrywkowej[3].
Urodził się w rodzinie polskich imigrantów[2] – jego matka byłaFrancuzką[7] (urodziła się w tym kraju) polskiego pochodzenia, natomiast rodzice jego ojca przybyli do Francji w 1919 r.[2].
Polskie pochodzenie Raymonda Kopy skomentowałJosef Masopust w czasie odprawy chilijskiego treneraFernando Riery przed meczem Anglia-Reszta Świata: