 Logo programu | |||
 Zrzut ekranu Windows PowerShell 7.1.5 w Windows Terminal | |||
| Autor | Microsoft | ||
|---|---|---|---|
| Pierwsze wydanie | 14 listopada2006 | ||
| Aktualnawersja stabilna | 7.5.0 (23 stycznia 2025) | ||
| Aktualnawersja testowa | 7.6.0-preview.3 (21 lutego 2025) | ||
| Platforma sprzętowa | x86, x64, ARM | ||
| System operacyjny | Windows:10,11,Server 2016,Server 2019,Server 2022; Linux,Mac OS X | ||
| Rodzaj | interpreter poleceń | ||
| Licencja | MIT | ||
| |||
| Strona internetowa | |||
PowerShell (poprzednioWindows PowerShell,Microsoft Shell lubMSH, nazwa kodowaMonad) –interpreter poleceń opracowany przez firmęMicrosoft. Początkowo był to składnik systemuWindows, znany jako Windows PowerShell. Wraz z wprowadzeniem PowerShell Core jest to oprogramowaniewieloplatformowe orazopen-source[1][2][3].
Jest znacznie bardziej rozbudowany w stosunku do wcześniejszych interpreterówCOMMAND.COM icmd.exe, stosowanych wsystemach operacyjnychMS-DOS iMicrosoft Windows. PowerShell został wydany w 2006 roku i jest dostępny dlaWindows XP SP2,Windows Server 2003 i nowszych oraz Linux i OS X. Jest wbudowany wMicrosoft Windows Server 2008 iMicrosoft Windows Server 2012 jako cecha opcjonalna (nieinstalowana automatycznie). Od wersji 2 posiada zintegrowane środowisko skryptowe PowerShell ISE (Integrated Scripting Environment) z graficznym pośrednictwem użytkownika udostępniającym: odpluskwiacz (debuger), wyróżnianie i uzupełnianie tabulatorem składni, maksymalnie 8 konsol programu PowerShell obsługujących kodUnicode z kartami, a także możliwość uruchamiania tylko wybranych fragmentów skryptu.
PowerShell jest zintegrowany z.NET Framework i dostarcza środowisko do wykonywania zadań administracyjnych wykonywanych poleceniamicmdlets.
Od 2008 roku,common criteria (lista warunków, które muszą zostać spełnione) dla wszystkich produktów serwerowychMicrosoft zawiera zarządzanie przez PowerShell. Oznacza to, że przy pomocy interpretera poleceń wykonać można każde działanie administracyjne na każdym współczesnym produkcie. Dzięki temu znacząco ujednolica i upraszcza się skryptowe zarządzanie środowiskiem.
Charakterystyczną cechą PowerShell, odróżniającą go od innych interpreterów poleceń, jest logika obiektowa. Wynikiem każdego polecenia nie jest ciąg znaków na ekranie, aleobiekt określonego typu. W przypadku braku wskazania, co z danym obiektem należy zrobić, część jego właściwości wyświetlana jest na ekranie. Możliwe jest jednak bardziej zaawansowane wykorzystanie metod i właściwości zwróconego obiektu. Przykładowo polecenieGet-ChildItem (lub jegoaliasdir albols) zwraca listę plików i katalogów w bieżącej lokalizacji. Z otrzymanej przezGet-ChildItem|Get-MemberDelete, bądź sięgnąć do właściwościLastAccessTime czyAttributes.
Każda funkcja dostępna przezAPI systemu jest możliwa do wywołania z PowerShell. Oznacza to, że nie ma takiej opcji związanej z zarządzaniem systemem, której nie dałoby się wykonać poprzez skrypt PowerShell.
Cmdlety są specjalnymi komendami w środowisku PowerShell, które implementują konkretne funkcje. Są one rodzimymi komendami w stosie PowerShell. Ich nazwy są tworzone na zasadzieCzasownik-Rzeczownik, np.Get-ChildItem, przez co ich nazwa jednocześnie opisuje działanie komend[4]. Cmdlety zwracają rezultaty w postaci obiektów lub ich zbiorów (także w postaci tablic) i mogą opcjonalnie odbierać dane wejściowe w tej formie, czyniąc je odpowiednimi do użycia w roli „odbiorców” w potoku. Gdy jednak PowerShell zezwala na zapisywanie w potoku tablic i innych zbiorów obiektów, cmdlety zawsze przetwarzają obiekty indywidualnie. W przypadku zbiorów obiektów, PowerShell kolejno wywołuje cmdleta na każdym obiekcie ze zbioru[4].
Cmdlety są wyspecjalizowanymiklasami .NET, których instancje są tworzone i wywoływane przez runtime PowerShella w trakcie działania środowiska. Cmdlety wywodzą się zCmdlet lub zPSCmdlet; PSCmdlet była używana, gdy zachodziła konieczność interakcji cmdleta z runtime PowerShella[4]. Te klasy bazowe definiowały konkretne metody -BeginProcessing(),ProcessRecord() orazEndProcessing() – które były przeciążane przez implementację cmdleta w celu zapewnienia funkcjonalności. Gdy tylko cmdlet był uruchamiany, PowerShell kolejno wywoływał te metody, aProcessRecord() była wywoływana, gdy otrzymała dane wejściowe potoku[5]. Jeśli wysłano kolekcję obiektów, metoda jest wywoływana osobno dla każdego z nich. Klasa implementująca Cmdleta musi mieć jedenatrybut .NET -CmdletAttribute – określa on czasownik i rzeczownik, które tworzą nazwę cmdleta. Wspólne czasowniki sąnumerowane[6][7].
Jeśli cmdlet otrzyma dane wejściowe z potoku lub z parametruwiersza poleceń, w klasie musi być odpowiedniawłaściwość, wraz z zaimplementowanym mutatorem. PowerShell wywołuje mutatora poprzez wartość parametru lub przez dane wejściowe potoku, które mutator zapisuje jako zmienne w klasie. Następnie do tych wartości odnoszą się metody, które implementują tę funkcjonalność. Właściwości któremapują się do parametrów wiersza poleceń są oznaczone przezParameterAttribute[8] i zdefiniowane, zanim nastąpi odwołanie do metodyBeginProcessing(). Te, które odnoszą się do danych wejściowych potoku, są również określone przezParameterAttribute, ale mają zdefiniowany parametrValueFromPipeline[9].
Implementacja takich klas cmdletów może odwołać się do dowolnegoAPI w.NET i może być napisana w dowolnym języku .NET. Dodatkowo PowerShell udostępnia konkretneinterfejsy, takie jakWriteObject(), używany do korzystania ze specyficznych funkcjonalności PowerShell, jak np. zapisywanie obiektów wynikowych do potoku. Cmdlety mogą uzyskać bezpośredni dostęp do danych .NET lub za pomocą infrastruktruryDostawców PowerShella, dzięki którym zbiory danych są adresowalne przy użyciu unikalnychścieżek. Te zbiory są oznaczone literami dysków (oraz zaadresowane jako katalogi). Usługodawcy PowerShella zapewniają dostęp do m.in.systemu plików,rejestru,zbioru certyfikatów, a także do przestrzeni nazw dla aliasów komend, zmiennych i funkcji[10]. PowerShell zawiera także różnorodne cmdlety do zarządzania poszczególnymi systemamiWindows, a także systemami plików. Ponadto mogą one wykorzystać narzędzieWMI do kontroli komponentów systemu Windows. Inne aplikacje mogą rejestrować cmdlety za pośrednictwem PowerShella, tym samym pozwalając środowisku na zarządzanie nimi.
PowerShell V2 zawiera nieco bardziej „przenośną wersję” Cmdletów, które są nazywane modułami. PowerShell V2 wydał następujące oświadczenie:
„Moduły pozwalają programistom i administratorom skryptów na podział i organizację swojego kodu w PowerShell w samodzielne segmenty wielokrotnego użytku. Kod z segmentu wykonuje we własnym autonomicznym kontekście i nie wywiera wpływu na obiekty poza nim. Moduły pozwalają także definiować ograniczone środowisko za pomocą skryptu.”[11]
Podobnie jak w systemie Linux, cmdlety PowerShell można ze sobą łączyć za pomocą potoków (ang. pipeline). Łączenie polega na tym, że dane wyjściowe jednego polecenia są uwzględnione, lub będą działać jako wejście do innego polecenia. Przykładowo, rezultat poleceniaGet-ProcessWhere-ObjectSelect-Object
Analogicznie jak w przypadkupotoków Uniksowych, potoki PowerShell pozwalają na tworzenie złożonych komend, której poszczególne etapy są łączone za pomocą operatora|. Różnica między potokami z obu środowisk polega na tym, że etapy komendy są wykonywane w ramach PowerShella, a nie jako zbiór procesów koordynowany przez system operacyjny, ponadto pomiędzy etapami przekazywane są obiekty .NET zamiast strumienia bajtów. Dzięki korzystaniu zobiektów i wykonywaniu etapów w ramach PowerShella nie ma potrzebyserializacji struktur danych, ani wyodrębniania ich przez bezpośrednieparsowanie tekstu wyjściowego. Obiekt może także enkapsulować konkretne funkcje działające na zawartych w nim danych, do których dostęp będzie miała docelowa komenda[13][14]. W przypadku ostatniego cmdleta w potoku, PowerShell automatycznie łączy jego obiekty wyjściowe do cmdletaOut-Default, który przekształca obiekty w strumień sformatowanych obiektów, a następnie wyświetla je na ekranie[15][16].
Ponieważ wszystkie obiekty PowerShella są obiektami typu .NET, współdzielą między sobą metodę.ToString(), która zwraca dane z obiektu w formie tekstowej. Dodatkowo, PowerShell pozwala na zdefiniowanie sposobu formatowania: tekstowa reprezentacja obiektów może być skonfigurowana poprzez wybranie, jakityp danych będzie wyświetlony i w jaki sposób to nastąpi. Jednak w celu zachowania kompatybilności wstecznej, jeśli dojdzie do sytuacji, w której zewnętrznyplik wykonywalny zostanie użyty w potoku, otrzyma on strumień tekstu reprezentujący obiekt, zamiast bezpośrednio zintegrować się z systemem typu PowerShell[17][18][19].
Pożądany stan konfiguracji (z ang.Desired State Configuration -DSC) pozwala na deklaratywne określenie sposobu, w jaki ma zostać skonfigurowane środowisko oprogramowania[20].
Po uruchomieniu „konfiguracji”,DSC sprawdza, czy stan systemu jest zgodny ze stanem opisanym w konfiguracji. KonfiguracjeDSC są idempotentne. Tzw. „Lokalny menedżer konfiguracji” (ang.Local Configuration Manager -LCM) okresowo wysyła zapytania do systemu za pomocą przepływu sterowania opisanego przez „zasoby” (nadrzędne kawałkiDSC), aby upewnić się, że stan konfiguracji jest zachowany.
Poniższa tabela zawiera poleceniaCmdlets dostarczane z PowerShell porównane do odpowiadających im komend z konkurencyjnych interpreterów komend. Każde polecenie składa się z dwóch części: czasownikowej (get, set, clear itp.) oraz rzeczownikowej (location, host, process itp.). Dzięki temu nauczenie się dwóch stosunkowo niedługich list słów kluczowych pozwala na praktyczne użycie ponad stu dostępnych poleceń. Polecenia dotyczące zwykle plików i katalogów mają znacznie szersze działanie i dotyczą obiektów w dowolnej przestrzeni nazw. Przykładowo mogą dotyczyć równie dobrze plików, jak i gałęzi w rejestrze.
| Windows PowerShell (Cmdlet) | Windows PowerShell (Alias) | cmd.exe /COMMAND.COM (MS-DOS, Windows,OS/2, etc.) | Bash (Unix,BSD, GNU/Linux, etc.) | Opis |
|---|---|---|---|---|
| Set-Location | sl, cd, chdir | cd, chdir | cd | Zmienia aktualną lokalizację (katalog, gałąź rejestru, repozytorium certyfikatów) |
| Clear-Host | cls, clear | cls | clear | Czyści ekran |
| Copy-Item | cpi, copy, cp | copy | cp | Kopiuje obiekty (np. pliki) lub fragment struktury (np. drzewo katalogów) |
| Get-Help | help, man | help | man | Wyświetla pomoc do komend |
| Get-Command | gcm | help | type,which, compgen | Wyświetla listęp dostępnych komend |
| Get-Location | gl, cd, pwd | cd | pwd | Wyświetla ścieżkę do obecnego katalogu |
| Move-Item | mi, move, mv | move | mv | Przenosi plik/katalog do nowej lokalizacji |
| Remove-Item | ri, del, rmdir, rd, rm | del,rmdir, rd | rm, rmdir | Usuwa obiekt (plik, katalog itp.) |
| Rename-Item | rni, ren | ren | mv | Zmienia nazwę obiektu (pliku, katalogu itp.) |
| Get-ChildItem | gci, dir, ls | dir | ls | Zwraca wszystkie obiekty w bieżącej lokalizacji. (Na przykład pliki w aktualnym katalogu) |
| Write-Output | echo, write | echo | echo | Wyświetla łańcuchy, zmienne itd. na ekranie |
| Pop-Location | popd | popd | popd | Zamienia aktualną lokalizację na lokalizację ostatnio przesuniętą na stos |
| Push-Location | pushd | pushd | pushd | Przesuwa aktualną lokalizację na stos |
| Set-Variable | sv, set | set | set | Wyświetla wartość zmiennej/Tworzy zmienną |
| Get-Content | gc, type, cat | type | cat | Wyświetla zawartość obiektu (np. pliku) |
| Get-Process | gps, ps | tlist, tasklist | ps | Wypisuje aktualnie uruchomione procesy |
| Stop-Process | spps, kill | kill, taskkill | kill | Zatrzymuje uruchomiony proces |
| Select-String | sls | find, findstr | grep | Wyświetla dane, które są zgodne z podanym ciagiem znaków |
| Tee-Object | tee | ? | tee | Tuneluje wejście do pliku lub zmiennej, przenosi wejście wzdłuż tunelu |
| Test-Connection | N/A | ping | ping | Wysyła zapytanie ping (ICMP Echo Request) z komputera użytkownika do konkretnego urządzenia, bądź też wydaje polecenie innemu urządzeniu, aby wykonął tę operację |
| Invoke-WebRequest | iwr, curl, wget | N/A | wget,curl | Pobiera zawartość strony internetowej |
Jedne z najbardziej przydatnych:
PS>Get-Processc*|Stop-Process
PS>Get-Process|Where-Object{$_.WS-gt300MB}|Stop-Process
PS>Get-Service|Where-Object{$_.Status-eq"Running"}|Format-TableName,DisplayName
PS>Get-ChildItemC:\test\*-Include*.xyz-Recurse|Remove-Item
PS>Get-Alias
PS>Get-Commandnew*
get-command:PS>Get-HelpGet-Command
Set-ExecutionPolicy (patrz:get-help about_signing).| Aplikacja | Wersja | Cmdlets | Usługodawca | Zarządzane poprzez GUI |
|---|---|---|---|---|
| Exchange Server | 2007 | 402 | Tak | Tak |
| Windows Server | 2008 | Tak | Tak | Nie |
| Microsoft SQL Server | 2008 | Tak | Tak | Nie |
| Microsoft SharePoint | 2010 | Tak | Tak | Nie |
| System Center Configuration Manager | 2012 R2 | 400+ | Tak | Nie |
| System Center Operations Manager | 2007 | 74 | Tak | Nie |
| System Center Virtual Machine Manager | 2007 | Tak | Tak | Tak |
| System Center Data Protection Manager | 2007 | Tak | Nie | Nie |
| Windows Compute Cluster Server | 2007 | Tak | Tak | Nie |
| Microsoft Transporter Suite dlaLotus Domino[21] | 08.02.0012 | 47 | Nie | Nie |
| Microsoft PowerTools dlaOpen XML[22] | 1.0 | 33 | Nie | Nie |
| IBM WebSphere MQ[23] | 6.0.2.2 | 44 | Nie | Nie |
| Quest Management Shell for Active Directory[24] | 1.6 | 95 | Nie | Nie |
| Special Operations Software Specops Command[25] | 1.0 | Tak | Nie | Tak |
| VMware vSphere PowerCLI[26] | 6.3 R1 | 455 | Tak | Tak |
| Internet Information Services[27] | 7.0 | 54 | Tak | Nie |
| Windows 7 Troubleshooting Center[28] | 6.1 | Tak | Nie | Tak |
| Microsoft Deployment Toolkit[29] | 2010 | Tak | Tak | Tak |
| NetApp Data ONTAP PowerShell Toolkit[30][31] | 4.1 | 1848 | Tak | Tak |
| JAMS Scheduler – Job Access & Management System[32] | 5.0 | 52 | Tak | Tak |
| UIAutomation[33] | 0.8 | 432 | Nie | Nie |
| Dell Equallogic[34] | 3.5 | 55 | Nie | Nie |
| LOGINventory[35] | 5.8 | Tak | Tak | Tak |
| SePSX[36] | 0.4.1 | 39 | Nie | Nie |
ProjektPash (nazwa jest grą słów Uniksowej powłoki „bash”[37]) byłotwartym oprogramowaniem iwieloplatformową reimplementacją PowerShella zrobioną za pomocąframeworka Mono. Pash został napisany w językuC# przez Igora Moochnicka i wydany na licencjiGNU. Rozwój tego projektu wstrzymano w roku 2008 i wznowiono w 2012.[37][38]
| języki wspierane standardowo przezVS | |
|---|---|
| inne języki i środowiska | |
| alternatywne implementacje platformy |