Kamienny krzyż, w tle cerkiew św. Paraskiewy | |||
| Państwo | |||
|---|---|---|---|
| Obwód | |||
| Rejon | |||
| Sielsowiet | |||
| Populacja (2009) • liczba ludności |
| ||
| Nr kierunkowy | 2156 | ||
| Kod pocztowy | 211811 | ||
Położenie na mapie obwodu witebskiego | |||
Położenie na mapie Białorusi | |||
Położenie na mapie Polski w 1939 r. | |||
| |||
| Zobacz w indeksieSłownika geograficznego Królestwa Polskiego hasłoPlissa |
Plissa[2] (biał. Пліса,Plisa;ros. Плиса,Plisa) – wieś naBiałorusi, wobwodzie witebskim, wrejonie głębockim, wsielsowiecie Plissa. Leży nad brzegiemjeziora Plisa u źródełMniuty, 21 km na północny wschód odGłębokiego. Najbliższa stacja kolejowa znajduje się wPodświlu (10 km).
Siedziba parafii prawosławnej pw. św. Paraskiewy[3].
W czasachzaborów miasteczko prywatne w gminie Plissa, w powiecie dzisieńskim, wguberni wileńskiejImperium Rosyjskiego. Pod koniec XIX wieku w Plisie była cerkiew parafialna, drewniana kaplica pogrzebowa, synagoga, szkoła gminna, sąd gminny. Miasteczko było siedzibą zarządu gminy. Działała fabryka sukna[4].
W latach 1921–1945 miasteczko leżało wPolsce, wwojewództwie wileńskim[a], wpowiecie dziśnieńskim wgminie Plisa. Siedziba władz gminy Plisa.
WedługPowszechnego Spisu Ludności z 1921 roku zamieszkiwały tu 844 osoby, 39 było wyznania rzymskokatolickiego, 498 prawosławnego, 302mojżeszowego i 5mahometańskiego. Jednocześnie 29 mieszkańców zadeklarowało polską, 527 białoruską, 287 żydowską a 1 inną przynależność narodową. Było tu 147 budynków mieszkalnych[5]. W1931 w 181 domach zamieszkiwało 1040 osób[6].
Wierni należeli doparafii rzymskokatolickiej wZadorożu i miejscowej prawosławnej oraz ewangelickiej. Miejscowość podlegała pod Sąd Grodzki wGłębokiem i Okręgowy wWilnie; mieścił się tu urząd pocztowy obsługujący znaczną część gminy Plisa[7].
W wynikunapaści ZSRR na Polskę we wrześniu 1939 miejscowość znalazła się pod okupacją sowiecką. 2 listopada została włączona doBiałoruskiej SRR[8][9]. Od czerwca 1941 roku pod okupacją niemiecką.
Podczas okupacji hitlerowskiej, w lipcu 1941 roku Niemcy utworzyli getto dla żydowskich mieszkańców. Przebywało w nim około 600 osób. 2 czerwca 1942 roku Niemcy zlikwidowali getto, a Żydów zamordowali. Sprawcami zbrodni byli żołnierze zEinsatzkommando 9, niemiecka żandarmeria z Głębokiego oraz białoruska policja[10].
W 1944 miejscowość została ponownie zajęta przez wojska sowieckie i włączona do Białoruskiej SRR[11].
Od 1991 w składzie niepodległej Białorusi.