| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci | |
| Miejsce pochówku | |
| Wyznanie | |
| Kościół | |
| Prezbiterat | 1917 |
| profesor nauk filozoficznych | |
| Specjalność: historia filozofii i psychologia myślenia | |
| Doktorat | 1922 |
|---|---|
| Habilitacja | |
| Profesura | |
| Polska Akademia Umiejętności | |
| Status | członek krajowy |
| Uczelnia | Uniwersytet Warszawski |
| Dziekan Wydziału Filozofii Chrześcijańskiej ATK | |
Piotr Julian Chojnacki (ur.31 stycznia1897 wMydlicach[1], zm.30 marca1969 wWarszawie) – polski duchownykatolicki, teolog, historyk filozofii, psycholog, etyk, profesorUniwersytetu Warszawskiego iAkademii Teologii Katolickiej w Warszawie.
Był synem urzędnika kolejowego Adama i Bronisławy z domu Kosztowniak. Kształcił się w gimnazjum wKielcach, w latach 1913–1917 studiował wSeminarium Duchownym w Kielcach. Po przyjęciuświęceń kapłańskich kontynuował studia filozoficzne na uniwersytecie weFryburgu Bryzgowijskim (1917-1921) oraz filozoficzne i psychologiczne na uniwersytecie wLouvain (1922-1923). Studiował także wParyżu (Institut Superieur de Psychologie, College de France, Sorbona). We Fryburgu obronił doktorat filozofii (1922, praca o etyceKanta), a w 1926 na UW doktorat z filozofii chrześcijańskiej; w 1928 został docentem (po przedstawieniu pracyPojęcia i wyobrażenia w świetle psychologii i epistemologii). Kierował Katedrą Filozofii Chrześcijańskiej na UW (1928-1954), od 1936 był profesorem nadzwyczajnym, od 1947 profesorem zwyczajnym. Brał udział wtajnym nauczaniu – wykładał historię filozofii i psychologię myślenia wUniwersytecie Ziem Zachodnich w Warszawie oraz na tajnych kursach uniwersyteckich w Kielcach. Od 1954 był profesorem Akademii Teologii Katolickiej, kierował Katedrą Logiki, Ogólnej Metodologii Nauk i Teorii Poznania (do przejścia na emeryturę w 1967) oraz pełnił funkcję dziekana Wydziału Filozofii Chrześcijańskiej (1954-1964).
Przedmiotem jego zainteresowań naukowych była historia filozofii, psychologia myślenia, metodologia nauk humanistycznych i etyka. Zainicjował badania porównawcze nad filozofią Kanta iTomasza z Akwinu, szczególnie w kwestii poznania intelektualnego. Postawił tezę antropologiczną, według której człowiek jest zarazem rozumnym zwierzęciem i genialnym wytwórcą.
Spoczywa nacmentarzu Powązkowskim (kwatera 121-6-21)[2].
Niektóre prace:
Był członkiem korespondentemTowarzystwa Naukowego Warszawskiego (od 1946), członkiem Polskiego Towarzystwa Teologicznego w Krakowie (1947), członkiem Towarzystwa NaukowegoKUL (1952). Miał opinię wybitnego dydaktyka.
Mieszkał w domuStowarzyszenia Mieszkaniowego Spółdzielczego Profesorów UW naSewerynowie.
W PRL związany z ruchemksięży patriotów.