 Pierre Cardin (2010) | |||
| Imię i nazwisko urodzenia | Pietro Costante Cardin | ||
|---|---|---|---|
| Data i miejsce urodzenia | 2 lipca 1922 | ||
| Data i miejsce śmierci | 29 grudnia 2020 | ||
| Zawód, zajęcie | |||
 | |||
| Odznaczenia | |||
 | |||
| |||
| |||
| Strona internetowa | |||
Pierre Cardin, pierw.Pietro Costante Cardin (ur.2 lipca1922 wSan Biagio di Callalta, zm.29 grudnia2020 wNeuilly-sur-Seine[1]) –francuskiprojektant mody pochodzeniawłoskiego. Był uznawany za najstarszego żyjącego projektanta mody, a zarazem najdłużej pracującego w zawodzie. ObokPaco Rabanne i André Courrègesa jest uznawany za wynalazcęfuturystycznej mody wlatach 60. XX wieku[2].
Urodził się wSan Biagio di Callalta[3] wprowincji Treviso, w północnych Włoszech, gdzie jego rodzice, Maria Montagner i Alessandro Cardin, pracowali w winnicachregionuWenecja Euganejska[4].
Jego rodzice stracili fortunę podczasI wojny światowej[5]. W 1924, kiedy miał dwa lata, jego rodzice przeprowadzili się z 11 dziećmi z Włoch doSaint-Étienne we Francji[1][6]. Ojciec chciał, żeby studiował architekturę, ale od dzieciństwa interesował siękrawiectwem.
Cardin kształcił się w środkowej Francji. Swoją karierę rozpoczął wcześnie, w wieku 14 lat odbył praktykę usukiennika, ucząc się podstaw projektowania i konstruowania mody. W 1939, mając 17 lat opuścił rodzinny dom i wyjechał do pracy ukrawca wVichy, gdzie zaczął szyć garnitury dla kobiet[1]. W 1945 wyjechał doParyża, gdzie studiowałarchitekturę i współpracował z domem mody Jeanne Paquin poII wojnie światowej[1].
Pracował zElsą Schiaparelli, zanim w 1947 został szefem atelierChristiana Diora[6]. W 1950 założył własny dom mody[1]. Jego klienci, w tymEva Perón iRita Hayworth, zażądali ekstrawaganckich kostiumów - takich jak 30 kostiumów maskaradowych, które stworzył na 3 września 1951 na słynnybal maskowy w Palazzo Labia wWenecji. W 1953 zaprezentował swoją pierwszą kolekcję dla kobiet[1]. W następnym roku otworzył swój pierwszybutik Eve i wprowadził „sukienkę bąbelkową”, czyli sukienkę w kształcie bąbelków z krótką spódnicą, wykonaną przez cięcie ukośne na usztywnionej podstawie. Był pierwszymhaute couture, który zwrócił się do Japonii jako rynek mody, kiedy podróżował tam w 1957.
Był znany z awangardowego stylu, preferował geometryczne kształty i motywy. Był równieżprzedsiębiorcą, co doprowadziło go do wielkiego majątku[6]. Był właścicielem kilku restauracji (m.in. wNowym Jorku,Pekinie,Londynie) oraz zamku wLacoste w departamencieVaucluse (należącego niegdyś domarkiza de Sade’a), w którym regularnie organizował festiwaleteatralne. Jego imię i nazwisko stało się marką dla setek produktów[1].
Był jednym z najdłużej pracujących w zawodzie projektantów mody[7]. W 2008 jego kolekcja została pokazana naRiwierze Francuskiej.
W 1991 został wybrany naambasadora dobrej woli UNESCO[8], a w 2009 został Ambasadorem Dobrej WoliOrganizacji Narodów Zjednoczonych do spraw Wyżywienia i Rolnictwa[9].
Film dokumentalny P. Davida Ebersole i Todda HughesaDom Pierre’a Cardina (House of Cardin, 2019) otrzymał nagrodę CinéFashion Film Award jako najlepszy film fabularny o modzie[10], a Cardin został uhonorowany nagrodą za całokształt twórczości[11].
Cardin sam zidentyfikował się jako osoba główniehomoseksualna[12], ale w latach 1960-1965 był w związku z francuską aktorkąJeanne Moreau[13][14]. Jego wieloletnim partnerem biznesowym i życiowym był inny francuski projektant mody André Oliver, który zmarł w 1993[15][4].
