| Data i miejsce urodzenia | |||
|---|---|---|---|
| Data i miejsce śmierci | |||
| Premier Rumunii | |||
| Okres | |||
| Przynależność polityczna | |||
| Poprzednik | |||
| Następca | |||
| Przewodniczący Prezydium Wielkiego Zgromadzenia Narodowego Rumuńskiej Republiki Ludowej | |||
| Okres | |||
| Poprzednik | |||
| Następca | |||
| Wiceprzewodniczący Rady Ministrów Rumunii | |||
| Okres | od 4 listopada 1944 | ||
| Przynależność polityczna | |||
| Minister robót publicznych Rumunii | |||
| Okres | od 30 marca 1926 | ||
| Poprzednik | |||
| Następca | |||
| Minister bez teki Rumunii | |||
| Okres | od 16 kwietnia 1921 | ||
| Następca | |||
| Odznaczenia | |||
| |||
Petru Groza (ur.7 grudnia1884 w miejscowościBăcia, zm.7 stycznia1958 wBukareszcie) – rumuński polityk,premier w latach 1945–1952, Przewodniczący Prezydium Wielkiego Zgromadzenia Narodowego (głowa państwa rumuńskiego) w latach 1952–1958.
Przez swoich przeciwników politycznych nazywanyCzerwonym Burżujem, był jedną z głównych postaci na politycznej scenieRumunii w okresie międzywojennym. Po wojnie został premierem rządu koalicyjnego w latach 1945–1952. Groza założył radykalną organizację rolników nazywanąFrontem Oraczy (rum. Frontul Plugarilor) w czasieWielkiego Kryzysu. Został premierem 6 marca 1945, gdy generałNicolae Rădescu, desygnowany przez królaMichała I premierem Rumunii 7 grudnia 1944 w nadziei powstrzymania pełzającego przejmowania władzy przez komunistów przy wsparciuArmii Czerwonej iNKWD[a], został zmuszony do rezygnacji przez komisarza ludowego ds. zagranicznychZSRRAndrieja Wyszynskiego w konsekwencji ustaleńkonferencji jałtańskiej. W czasie rządów Grozy, w grudniu 1947, rumuński monarcha zmuszony został doabdykacji i opuszczenia Rumunii po tym, jak państwo stało się oficjalnie republiką ludową. Pomimo iż jego władza jako premiera była uzależniona od wsparcia ZSRR (nie był członkiemRumuńskiej Partii Robotniczej, lecz przywódcą jej satelickiego ugrupowania - Frontu Oraczy), Groza utrzymywał się na tym stanowisku do czasu zastąpienia go przezGheorghe Gheorghiu-Deja w 1952 roku.
W 1948 otrzymałOrder Odrodzenia Polski I klasy[1].
| Przewodniczący Tymczasowego Prezydium |
|
|---|---|
| Przewodniczący Prezydium Wielkiego Zgromadzenia Narodowego |
|
| Przewodniczący Rady Państwa |
|
| Prezydenci |
|