 generał major | |
| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci | |
| Przebieg służby | |
| Lata służby | 1942–1984 |
| Siły zbrojne | |
| Główne wojny i bitwy | |
| Odznaczenia | |
            | |
Pawieł Aleksandrowicz Afanasjew (ros. Павел Александрович Афанасьев, ur.16 grudnia1922 we wsiKrutincy wguberni tulskiej (obecnie wobwodzie tulskim), zm.26 listopada1990 wMoskwie) –radziecki wojskowy,generał major,Bohater Związku Radzieckiego (1944).
Pracował wkołchozie w rodzinnej wsi, m.in. jako brygadzista i kierownik czytelni, 1941–1942 był sekretarzemsielsowietu.
Od lutego 1942 służył wArmii Czerwonej, w maju 1942 ukończył szkołę pułkową, a w październiku 1942 kursy młodszych poruczników61 Armii i został dowódcą plutonu kursantów, w grudniu 1942 został skierowany na frontwojny z Niemcami. Jako zastępca dowódcy i dowódca kompanii oraz zastępca dowódcy batalionu 37 gwardyjskiego pułku piechoty walczył naFroncie Zachodnim (grudzień 1942–luty 1943),Briańskim (luty–sierpień 1943),Centralnym (wrzesień–październik 1943),Białoruskim (październik 1943–luty 1944) i1 Białoruskim (kwiecień–lipiec 1944). Uczestniczył m.in. woperacji orłowskiej, czernihowsko-prypeckiej, homelsko-rzeczyckiej, kalenkowicko-mozyrskiej ibrzesko-lubelskiej.
15 lipca 1943 został ranny w walkach wobwodzie orłowskim. Szczególnie wyróżnił się przy forsowaniuDniepru 29 września 1943 wobwodzie czernihowskim, gdy dowodzona przez niego kompania uchwyciła przyczółek w rejonie wsi Lubecz i odparła wiele ataków przeciwnika, a sam Afanasjew osobiście zabił 15 hitlerowców.
W grudniu 1944 ukończył kursy doskonalenia dowódców batalionów 1 Frontu Białoruskiego, od grudnia 1944 do marca 1945 jako dowódca batalionu 37 gwardyjskiego pułku piechoty 1 Frontu Białoruskiego brał udział w operacji warszawsko-poznańskiej ipomorskiej.
Od marca do maja 1945 jako zastępca szefa sztabu grupy operacyjnej 1 Frontu Białoruskiegouczestniczył w likwidacji band na tyłach frontu[potrzebny przypis] i woperacji berlińskiej, po czym został oficerem w komendanturze wojskowejBerlina.
Po powrocie do ZSRR, w latach 1950–1951, byłszefem działu w obwodowej komendanturze wojskowej wUljanowsku[potrzebny przypis].
W 1955 ukończyłAkademię Wojskową im. Frunzego i został szefem wydziału operacyjnego i zastępcą szefa sztabu 69 Dywizji wBiałomorskim Okręgu Wojskowym/Północnym Okręgu Wojskowym/Leningradzkim Okręgu Wojskowym (wWołogdzie), od listopada 1967 do grudnia 1970 był delegowany doEgiptu jako starszy doradca wojskowy dowódcy dywizji piechoty, 1970–1984 był szefem wydziału języków zachodnich Wojskowego Instytutu Języków Obcych, następnie zakończył służbę wojskową.
Został pochowany naCmentarzu Trojekurowskim.
I odznaczenia zagraniczne.
