 | |||
| |||
| |||
Paweł Kukolnik (ros. Павел Васильевич Кукольник; ur.24 czerwca1795 r. wZamościu, zm.3 września1884 wWilnie[1]) – rosyjski profesor historii, poeta, pisarz i cenzor[2]. SynBazylego[1], bratNestora[2][3].
Od 1804 mieszkał wPetersburgu, gdzie samodzielnie przygotowywał się do egzaminów państwowych. Od 1810 do 1824 pełnił funkcję urzędnika państwowego w różnych ministerstwach w Petersburgu. Od 1824 mieszkał wWilnie i wykładał jako profesor w Instytucie Historii i StatystykiUniwersytetu Wileńskiego. Od 1830 do 1832 kierowałbiblioteką Uniwersytetu Wileńskiego. Po zamknięciu Uniwersytetu Wileńskiego w 1832, w latach 1833–1842 wykładał historię powszechną w tamtejszejAkademii Duchownej, a od 1844 wSeminarium Wileńskim[2]. W pracy naukowej zajmował się historiąLitwy[1]. Ponadto w latach 1834–1842 nauczał języka rosyjskiego w Akademii Medycyny i Chirurgii w Wilnie[2]. W latach 1851–1865 pracował jakocenzor. Realizował politykęrusyfikacji Litwy[1], choć jednocześnie popierał litewską tożsamość narodową[2].
Jest autorem wierszy i wierszowanej powieściTri goda żyzni [Три года жизни] (1834). Jego twórczość miała charakter religijny i dydaktyczny[2][3].
