.jpg) | |||||||||||
| środkowozapolowy | |||||||||||
| Pełne imię i nazwisko | Paul L. D. Blair | ||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Pseudonim | Motormouth | ||||||||||
| Data i miejsce urodzenia | 1 lutego 1944 | ||||||||||
| Data i miejsce śmierci | 26 grudnia 2013 | ||||||||||
| Odbijał | prawą | ||||||||||
| Rzucał | prawą | ||||||||||
| Debiut | 9 września 1964 | ||||||||||
| Ostatni występ | 20 czerwca 1980 | ||||||||||
| Statystyki | |||||||||||
| Średnia uderzeń | 0,250 | ||||||||||
| Home runy | 134 | ||||||||||
| Uderzenia | 1513 | ||||||||||
| RBI | 620 | ||||||||||
| Kariera klubowa | |||||||||||
| |||||||||||
Paul L. D. Blair (ur.1 lutego1944, zm.26 grudnia2013) – amerykański baseballista, który występował na pozycjiśrodkowozapolowego.
Blair w 1961 podpisał kontrakt jakowolny agent zNew York Mets i po roku występów wklubach farmerskich tego zespołu, został wybrany w drafcie przezBaltimore Orioles, w którym zadebiutował 9 września 1964 w meczu przeciwkoWashington Senators jakopinch runner[1][2]. W 1966 zagrał we wszystkich meczachWorld Series, w których Orioles pokonaliLos Angeles Dodgers 4–0 w seriibest-of-seven[3]. Rok później zaliczył najwięcejtriple'ów (13) wAmerican League i po raz pierwszy otrzymałZłotą Rękawicę[2]. W 1969 po raz pierwszy wystąpił wAll-Star Game[2].
29 kwietnia 1970 w wygranym przez Orioles 18–2 meczu zChicago White Sox zdobył 3home runy i zaliczył 6RBI[4]. W tym samym roku w zwycięskich dla Orioles World Series, w których przeciwnikiem był zespółCincinnati Reds, zagrał we wszystkich pięciu meczach, uzyskującśrednią uderzeń 0,474[4]. 26 sierpnia 1973 w spotkaniu zKansas City Royals zdobyłinside-the-parkgrand slama[4]. W styczniu 1977 w ramach wymiany zawodników przeszedł doNew York Yankees[1].
Jako zawodnik Yankees dwukrotnie zdobywał mistrzostwo w 1978 i 1979 roku[4]. W maju 1979 podpisał roczny kontrakt z Cincinnati Reds[4]. W 1980 ponownie został zawodnikiem Yankees, w którym zakończył zawodniczą karierę[1]. W późniejszym okresie był między innymi trenerem drużyny baseballowej naFordham University i trenerem zapolowych wHouston Astros[4]. W 1984 został uhonorowany w klubowej Hall of Fame zespołu Baltimore Orioles[5].
| Nagroda/wyróżnienie | Lata | Źródło |
|---|---|---|
| 2×All-Star | 1969,1973 | [2] |
| 8×Gold Glove Award | 1967, 1969, 1970, 1971, 1972, 1973, 1974, 1975 | [2] |
| 4× zwycięzca wWorld Series | 1966,1970,1977,1978 | [4] |
