Movatterモバイル変換


[0]ホーム

URL:


Przejdź do zawartości
Wikipediawolna encyklopedia
Szukaj

Partia Demokratyczna (Mongolia)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Partia Demokratyczna
Ilustracja
Państwo

 Mongolia

Lider

Dzandaachüügijn Enchbold

Data założenia

2000

Członkostwo
międzynarodowe

Międzynarodowa Unia Demokratyczna

Barwy

Błękit

Obecni posłowie
42/126
Strona internetowa

Partia Demokratyczna (mong. Ардчилсан Нам) –centro-prawicowapartia polityczna wMongolii.

Historia

[edytuj |edytuj kod]

Partia została oficjalnie utworzona 6 grudnia 2000 roku z połączenia następujących partii politycznych:Mongolskiej Narodowej Partii Demokratycznej,Mongolskiej Partii Socjaldemokratycznej,Mongolskiej Partii Demokratycznej,Mongolskiej Partii Odnowy Demokratycznej iMongolskiej Partii Demokratycznej Wierzących[1]. Szeregi nowej partii zasiliła grupa polityków, którzy odłączyli się odMongolskiej Partii Zjednoczonego Dziedzictwa[1]. Przewodniczącym zostałDambijn Dorligdżaw, którego w 2003 roku zastąpiłMendsajchany Enchsajchan[1].

W 2003 roku przedwyborami doparlamentu partia zawiązała koalicję wyborcząOjczyzna - Koalicja Demokratyczna razem zPartią Ojczyzny iPartią Woli Obywatelskiej[2]. Komitet uzyskał 474 977 głosów i zdobył 34 mandaty wWielkim Churale Państwowym[3], co nie dawało jednak większości parlamentarnej[2]. Ojczyzna – Koalicja Demokratyczna stworzyła rząd koalicyjny razem zMongolską Partią Ludowo-Rewolucyjną a premierem po raz drugi zostałCachiagijn Elbegdordż[4]. Rząd Elbegdordża upadł w styczniu 2006 roku, a nowym premierem zostałMijeegombyn Enchbold, który powołał Enchsajchana na stanowisko wicepremiera[5]. Sam Enchsajchan został wyrzucony z partii po tym, jak nie udzielił poparcia drugiemu rządowi Elbegdordża[5]. W kwietniu 2006 roku szefem partii został Elbegdordż[4].

Wwyborach parlamentarnych w 2008 roku partia zdobyła 26 mandatów (z 76), a Mongolska Partia Ludowo-Rewolucyjna 44[4]. Partia Demokratyczna zakwestionowała wyniki wyborów a Elbegdordż wezwał nowo wybranych członków partii, by nie podejmowali swoich obowiązków parlamentarnych[4]. Instrukcja Elbegdordża została zignorowana a on sam zrezygnował ze stanowisko przewodniczącego partii[4]. Nowym przywódcą partii zostałNorowyn Altanchujag[4].

Przedwyborami prezydenckimi w 2009 roku, partia zawiązała koalicję opozycyjną zRepublikańską Partią Obywatelskiej Woli iPrzymierzem Obywatelskim (zielonymi). Kandydatem koalicji na prezydenta zostałCachiagijn Elbegdordż[6]. Elbegdordż zdobył 52% głosów, pokonując kandydata Mongolskiej Partii Ludowo-Rewolucyjnej i dotychczasowego prezydentaNambaryna Enchbajara[6].

Wwyborach parlamentarnych w 2012 roku partia zdobyła ponad 35% głosów. Stworzyła rząd koalicyjny z Mongolską Partią Ludowo-Rewolucyjną a Norowyn Altanchujag został premierem.

Wwyborach prezydenckich w 2013 roku Elbegdordż zdobył 50,23% głosów, pokonującBadmaanjambuugijna Bat-Erdena z Mongolskiej Partii Ludowej iUdwal Nacag z Mongolskiej Partii Ludowo-Rewolucyjnej[7].

Jesienią 2014, po rezygnacji Norowyna Altanchujaga, który wcześniej został odwołany z urzędu premiera[8], nowym przewodniczącym partii zostałDzandaachüügijn Enchbold[9]. Nowym premierem z ramienia Partii Demokratycznej zostałCzimedijn Sajchanbileg[10][11].

Przewodniczący partii

[edytuj |edytuj kod]

Poparcie

[edytuj |edytuj kod]

Poparcie w wyborach doWielkiego Churału Państwowego:

  • 2004 – 44,74%, 34 mandatów na 76
  • 2008 – 40,43%, 28 mandatów(6)
  • 2012 – 35,32%, 34 mandatów(6)
  • 2016 – 33,35%, 9 mandatów(25)
Wyniki w wyborach prezydenckich
WyboryKandydatGłosowaniePoparcieUwagi
2001Radnaasümbereliin GonchigdorjI tura37,2%Kandydat przegrał
2005Mendsaikhany EnkhsaikhanI tura20,20%Kandydat przegrał
2009Tsakhiagiin ElbegdorjI tura51,21%Prezydent
2013Tsakhiagiin ElbegdorjI tura50,23%Prezydent

Przypisy

[edytuj |edytuj kod]
  1. abcAlan J. K. Sanders: Historical Dictionary of Mongolia. Scarecrow Press, 2010, s. 209.ISBN 978-0-8108-7452-7. [dostęp 2015-01-02].
  2. abAlan J. K. Sanders: Historical Dictionary of Mongolia. Scarecrow Press, 2010, s. 210.ISBN 978-0-8108-7452-7. [dostęp 2015-01-02].
  3. Mongolia: Election for State Great Hural 2004. [dostęp 2015-01-03]. (ang.).
  4. abcdefAlan J. K. Sanders: Historical Dictionary of Mongolia. Scarecrow Press, 2010, s. 211.ISBN 978-0-8108-7452-7. [dostęp 2015-01-02].
  5. abAlan J. K. Sanders: Historical Dictionary of Mongolia. Scarecrow Press, 2010, s. 248.ISBN 978-0-8108-7452-7. [dostęp 2015-01-02].
  6. abThomas Schrapel. „Auslandsinformationen”, s. 169-173, 2009. 5-6/2009. Konrad-Adenauer-Stiftung e.V.. ISSN 0177-7521. (ang.). 
  7. Reuters: Mongolian president wins second term amid focus on mining curbs. 2013-06-27. [dostęp 2015-01-03]. (ang.).
  8. infomongolia.com: Parliament of Mongolia resolves to dismiss the prime minister. [dostęp 2015-01-03]. (ang.).
  9. infomongolia.com: Speaker of the Parliament of Mongolia, Z. Enkhbold is elected as the Head of Democratic Party. [dostęp 2015-01-03]. (ang.).
  10. infomongolia.com: Parliament ratifies nomination for the prime minister of Mongolia as Ch.Saikhanbileg. [dostęp 2015-01-03]. (ang.).
  11. infomongolia.com: The newly elected Prime Minister of Mongolia Ch.Saikhanbileg is accredited by the President. [dostęp 2015-01-03]. (ang.).
Źródło: „https://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Partia_Demokratyczna_(Mongolia)&oldid=78535437
Kategoria:

[8]ページ先頭

©2009-2026 Movatter.jp