| Państwo | |
|---|---|
| Skrót | PAP |
| Lider | |
| Data założenia | 1954 |
| Ideologia polityczna | konserwatyzm |
| Poglądy gospodarcze | |
| Barwy | niebieski |
| Obecni posłowie | 82/101 |
| Strona internetowa | |
Partia Akcji Ludowej (PAP –ang.People's Action Party;chiń. upr. 人民行动党;pinyinRénmín Xíngdòngdǎng;malajski Parti Tindakan Rakyat;tamil. மக்கள் செயல் கட்சி) –singapurska partia polityczna pierwotnie o profilulewicowym[2], a obecnie ocentroprawicowym ikonserwatywnym. PAP sprawuje rządy wSingapurze nieprzerwanie od 1959 roku.
Partia została założona w 1954 r. wSingapurze, stanowiącym wówczaskolonię Imperium Brytyjskiego. Sekretarzem generalnym PAP zostałLee Kuan Yew[2]. W 1955 r. partia zdobyła 3 miejsca w 32-osobowymZgromadzeniu Ustawodawczym[3].
W wyborach 1959 r. PAP zdobyła 84% miejsc w Zgromadzeniu Ustawodawczym i od tej pory jest w Singapurzepartią dominującą. 5 czerwca 1959 sekretarz generalny PAPLee Kuan Yew został zaprzysiężony jako premier Singapuru[4] i pozostał na tym stanowisku do 28 listopada 1990 roku. Kolejni premierzy –Goh Chok Tong (1990–2004) iLee Hsien Loong (od 2004) również wywodzą się z PAP.
W latach 1963–1965, kiedySingapur był częściąMalezji, PAP pozostawała w opozycji do rządu wKuala Lumpur, równocześnie utrzymując władzę na wyspie.
Podstawową doktryną we wczesnym okresie działalności PAP był antykolonializm. Wśród członków założycieli przeważały sympatielewicowe; niektórzy byli zaangażowani w działalnośćzwiązkową, część sympatyzowała zkomunizmem[2]. Władze kolonii podjęły walkę z komunistami, aresztując m.in. wielu działaczy PAP. Ponadto w 1961 r. doszło do rozłamu i utworzenia partiiBarisan Sosialis (Front Socjalistyczny). W wyniku tych działań, władzę w partii objęli politycy umiarkowani, dystansujący się od skrajnych ideologii.
Partia Akcji Ludowej należała doMiędzynarodówki Socjalistycznej w latach 1966–1976. Wystąpienie z Międzynarodówki spowodowane było zarzutamiHolenderskiej Partii Pracy, oskarżającej PAP o autorytaryzm[5].
Zasady kierujące działalnością PAP formułowane są następująco: pragmatyzm (realizm polityczny),merytokracja, multikulturalizm ikomunitaryzm[6].