Napastnik w swojej karierze reprezentował barwy kilku włoskich klubów. Po odejściu zJuventusu Turyn (który reprezentował na szczeblach juniorskich), trafił doVicenzy, gdzie zdobył mistrzostwo Serie B oraz dwa tytułu króla strzelców – zarównoSerie A (sezon 1977/78), jak iSerie B (sezon 1978/79). W 1980, będąc piłkarzemPerugii, został głównym winowajcą aferyTotonero. Na światło dzienne wyszła informacja o przyjęciu przez zawodnika łapówki w wysokości 2 milionów lirów. Pierwotnie zawodnik został skazany na trzy lata zawieszenia, później kara została obniżona do dwóch lat[1]. Po odbyciu banicji, wrócił doJuventusu, gdzie wraz z FrancuzemMichelem Platinim oraz PolakiemZbigniewem Bońkiem tworzył atakujące trio[2]. Wraz z turyńczykami zdobył dwaScudetta,Puchar Mistrzów,Puchar Zdobywców Pucharów orazSuperpuchar Europy. Później, krótko reprezentowałA.C. Milan orazHellas Verona, gdzie w 1988 roku zakończył karierę.
W 1982 roku doprowadziłreprezentację Włoch do zwycięstwa wMistrzostwach Świata, zdobywając przy tym sześć goli, które przełożyły się na zdobycie tytułu króla strzelców. Do kadry narodowej został dołączony w ostatniej chwili, dzięki skróceniu do dwóch lat kary dyskwalifikacji za udział w aferze korupcyjnej we włoskiej piłceTotonero („Czarny totek”).
.jpg)
