Ten artykuł dotyczy historycznego księstwa Rzeszy. Zobacz też: inne znaczenie nazwyPalatynat (ujednoznacznienie), lubkraina historyczna o tej nazwie.| 1085–1803 | |||||
| |||||
| Ustrój polityczny | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| Stolica | Heidelberg | ||||
| Data likwidacji | 12 lipca 1806 | ||||
| Władca | |||||
| Język urzędowy | |||||
| Religia dominująca | katolicyzm | ||||
 | |||||
Położenie na mapie świata  | |||||
| 49°30′00,00″N 8°01′00,01″E/49,500000 8,016669 | |||||
| |||||
| |||||
Palatynat Reński,Palatynat (niem.kurfürstliche Pfalzgrafschaft bei Rhein lubkurfürstlich rheinische Pfalzgrafschaft lub krótkoKurfürstentum Pfalz), w latach 1356–1777Elektorat Palatynatu – państwoŚwiętego Cesarstwa Rzymskiego istniejące od czasów średniowiecza do 1777 roku. Znajdowało się na terenie dzisiejszegokraju związkowego Niemiec –Nadrenia-Palatynat, oraz w niewielkiej części wBadenii-Wirtembergii.
Palatynat był od XI wieku pod władząpalatynów reńskich. W 1288 stolicą kraju zostałHeidelberg. W 1356 na mocyZłotej Bulli Karola IV władcy Palatynatu zostali zaliczeni w poczetelektorów Rzeszy.
W latach 30. XVI wieku na terenach Palatynatu przyjął sięluteranizm. Od 1559 roku w Palatynacie wpływy zdobylikalwiniści.
W 1619 rokuFryderyk V przyjął tronCzech od miejscowych buntownikówprotestanckich, ale pobitwie na Białej Górze Palatynat znalazł się pod okupacjąHiszpanii iBawarii.
W 1685 roku zmarł bezpotomnie elektor Palatynatu ReńskiegoKarol II Wittelsbach, a wraz z nim wygasła linia protestanckaWittelsbachów ReńskichPfalz-Simmern. Tytuł elektorski i ziemie przejąłFilip Wilhelm jako przedstawiciel katolickiej linii Pfalz-Neuburg (potomkowie króla NiemiecRuprechta Wittelsbacha). Zmiana wyznania władcy wiązała się ze zmianą wyznania panującego w całym Palatynacie. Filip Wilhelm przyrzekł Karolowi, że będzie władcą tolerancyjnym, jednak wśród mieszkańców wyznających kalwinizm rządy katolika budziły negatywne emocje. Dzięki tolerancyjnej polityce wyznaniowej elektorowi udało się uniknąć zamieszek religijnych. Kolejnym problemem były roszczenia siostry Karola IIElżbiety Charlotty Wittelsbach. W jej imieniu król FrancjiLudwik XIV zażądał prawa dziedziczenia Palatynatu Reńskiego. Spowodowało to wybuchwojny palatynackiej, która spustoszyła cały kraj.
W 1742 Palatynat odziedziczyłKarol Teodor Pfalz-Sulzbach i połączył go w roku 1777 z Bawarią.
Rewolucja francuska przyniosła upadek państwa. W 1795 zachodnią część Palatynatu zajęła izaanektowałaFrancja, zaś wschodnią –Badenia. Pokongresie wiedeńskim Palatynat stał się częściąKrólestwa Bawarii.
PoI wojnie światowej Palatynat znalazł się pod okupacją francuską (1919–1930). PoII wojnie światowej był częścią francuskiej strefy okupacyjnej.
Osobny artykuł:Władcy Palatynatu.| Kościelni | |
|---|---|
| Świeccy | |
| Dodani w XVII wieku | |
| Dodani w latach 1803-06 |
.svg)
.svg)
.svg)
.svg)
