_Otto_March.jpg) | |||
| Data i miejsce urodzenia | |||
|---|---|---|---|
| Data i miejsce śmierci | |||
| Narodowość | niemiecka | ||
| Dziedzina sztuki | |||
| Epoka | |||
| |||
Otto March (ur. 7 października 1845 wCharlottenburgu, zm. 1 kwietnia 1913 wBerlinie) –niemieckiarchitekt.
Syn właściciela berlińskiej wytwórni wyrobówceramicznych iterakoty,Ernsta Marcha, znanego z produkcji ceramicznych ornamentów architektonicznych. Studiował w berlińskiej Akademii Budownictwa i w Pruskiej Akademii Sztuk Pięknych[1]. W latach 1872–1874 pracował dla austriackiego architektaHeinricha von Ferstela wWiedniu[1]. W 1878 otrzymał tytuł budowniczego rządowego (niem.Regierungsbaumeister), a od 1880 pracował jako samodzielny architekt[1].
Od 1899 członek berlińskiej Akademii Budownictwa, od 1912 członek senatu Akademii Sztuki. Od 1907 należał do komisji w sprawieWielkiego Berlina (inicjatywy przyłączenia do stolicy sąsiednich miast i gmin). Jednocześnie działał jako przedsiębiorca budowlany.
Jego dwaj synowie,Werner iWalter, również byli architektami.
Wybudował m.in.stadion Cesarza Wilhelma w Berlinie na potrzebyletnich Igrzysk Olimpijskich w 1916 (odwołanych z powodu wybuchuI wojny światowej). Stadion ten został później zastąpiony przezStadion Olimpijski projektu jego syna Wernera, istniejący do dziś, wykorzystany podczasXI Letnich Igrzysk w 1936. WeWrocławiu zaprojektował (1898–1902) willęGeorga Haasego przy ul.Podwale 76-77 (dziśkonsulat niemiecki we Wrocławiu).
Realizacja jego projektu teatru wWormacji (1889–1890, 1932 spalony), nawiązująca doteatru elżbietańskiego, bezkulis i z otwartą sceną, przyniosła mu sławę architekta awangardowego[1].
