Movatterモバイル変換


[0]ホーム

URL:


Przejdź do zawartości
Wikipediawolna encyklopedia
Szukaj

Otchłań

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Ten artykuł dotyczy pojęcia wteologii. Zobacz też:Szeol iOtchłań (ujednoznacznienie).
Domenico Beccafumi,Chrystus w otchłani

Otchłań,limbus,limbo, Pandemonium (późnołac.limbus) – wchrześcijaństwie stan osób, które umarły przedzmartwychwstaniemJezusa albo też w nowszych czasach, bezchrztu, ale nie popełniły osobistychgrzechów. Nie jest utożsamiana zczyśćcem, ale jest częściąpiekła. Pojęcie otchłani występuje w nauczaniu niektórych wyznań chrześcijańskich. Nie jest ona wspomniana wKatechizmie Kościoła Katolickiego z 1992 roku[1]. Wyznaniaprotestanckie nie uznają istnienia otchłani. RównieżŚwiadkowie Jehowy odrzucają taką koncepcję otchłani[a].

Limbus patrum

[edytuj |edytuj kod]

Uzasadnieniem istnienia otchłani jest nauczanie ogrzechu pierworodnym. Według tej doktryny jedynie jego zmazanie przez chrzest miałoby przywrócić więź między Bogiem i człowiekiem, dając jednocześnie człowiekowizbawienie po śmierci. Dopiero ofiara na krzyżu otworzyła ludziom bramynieba, natomiast zmarli wcześniej czekali w otchłani na Chrystusa.Biblia nie relacjonuje bezpośredniozstąpienia Jezusa do otchłani, jedynie nawiązuje do tego faktu. Opisy natomiast znajdują się w niektórychapokryfach. Według nich dusze ludzi czekały na Zbawiciela, a na krótko przed jego przyjściem dołączył do nichJan Chrzciciel. Pośmierci krzyżowej Jezus Chrystus miał zejść do otchłani i wyzwolić ludzkość więzioną przezszatana. Wyzwoleni przez Chrystusa nie przebywali wlimbus puerorum, ale wlimbus patrum.

Otchłań dzieci nieochrzczonych (limbus puerorum, limbus infantium)

[edytuj |edytuj kod]

Teorięlimbus puerorum sformułowałśw. Tomasz z Akwinu. W otchłani mogą przebywać dzieci, które zmarły bez chrztu. Nie otrzymały one na chrzciełaski uświęcającej, co nie pozwala im osiągnąć nieba. Otchłań jest częścią piekła, gdzie dusze nie doświadczają męki, ale też nie widzą Boga, doświadczając jedynie typowych dla dzieci przyjemności naturalnych. Św. Tomasz pisze:

Dlatego żadna inna kara nie należy się za winę pierworodną, jak tylko pozbawienie tego celu, do którego zmierzało odebrane dobro, a do którego to celu sama natura ludzka sama przez się nie zdoła dotrzeć. Dobrem tym jest „widzenie” Boga. Toteż właściwą i jedyną karą za grzech pierworodny jest po śmierci brak tego „widzenia”. [...] Co do innych niedoskonałości i dóbr, które są nieodłączne od ludzkiej natury i wypływają z jej pierwiastków, to żadnej straty nie ponoszą ci, którzy zostali potępieni za sam tylko grzech pierworodny. [...] Otóż dzieci [nieochrzczone] nie były w takim stanie, żeby mogły posiąść życie wieczne (w niebie), bo ani ono nie należało im się z natury, ani one nie mogły mieć właściwych do tego uczynków. [...] Ale cieszyć się będą, że wielce będą korzystać z doskonałości naturalnych dzięki dobroci Boga. (Św. TomaszSumma Theologica, III 101 a.1,2).

W opublikowanym 20 kwietnia 2007 r., niemającym mocy wiążącej dokumencie, watykańskaMiędzynarodowa Komisja Teologiczna stwierdziła, że tradycyjne pojęcie limbusu wydaje się być refleksem nadmiernie restrykcyjnej wizji zbawienia i że „wykluczenie niewinnych dzieci z nieba nie odzwierciedla specjalnej miłości Chrystusa do najmniejszych”, przypominając jednak, że to chrzest jest normalną drogą zbawienia. TakżeKodeks prawa kanonicznego (Kan. 867) nakłada na rodziców obowiązek ochrzczenia dziecka możliwie najszybciej pourodzeniu[1].

§ 1. Rodzice mają obowiązek troszczyć się, ażeby ich dzieci zostały ochrzczone w pierwszych tygodniach; możliwie najszybciej po urodzeniu, a nawet jeszcze przed nim powinni się udać doproboszcza, by prosić osakrament dla dziecka i odpowiednio do niego się przygotować.
§ 2. Jeśli dziecko znajduje się w niebezpieczeństwie śmierci, powinno być natychmiast ochrzczone. (Kan. 867)

Opinie na temat otchłani dzieci nieochrzczonych

[edytuj |edytuj kod]

Synod wKartaginie w roku 411 (lub 412) potępił tych, którzy utrzymywali, że istnieje miejsce międzyRajem a miejscem kar, gdzie trafiają nieochrzczone noworodki[2]. Przebywanie dzieci nieochrzczonych w otchłani jest kwestionowane przez niektórych teologów katolickich twierdzących, że takie dzieci zaraz po śmierci idą do nieba. Temat ten poruszył papieżJan Paweł II wencykliceEvangelium Vitae, kiedy wspominał oaborcji. Napisał wtedy, że Kościół nie zna stanu nieochrzczonych dzieci, ale polecił ufać w miłość i miłosierdzie Boga.

Uwagi

[edytuj |edytuj kod]
  1. Świadkowie Jehowy uważająotchłań (ἄβυσσος) za stan nieaktywności, np. miejsca odosobnienia, czyli sytuacjiJezusa po jego śmierci orazuwięzienieSzatana i demonów wotchłani na 1000 lat. Odrzucają natomiast istnienie otchłani dzieci nieochrzczonych (limbusa), uważając ją za naukę niebiblijną. (Źródła:Otchłań;Szatan Diabeł;Limbus).

Przypisy

[edytuj |edytuj kod]
  1. abMiędzynarodowa Komisja Teologiczna,Nadzieja zbawienia dla dzieci, które umierają bez chrztu,JanuszJ. Królikowski (tłum.), Pallotinum, 2008 (pol.).
  2. Focjusz,Biblioteka, Kodeks 53.

Linki zewnętrzne

[edytuj |edytuj kod]
Zobacz hasłootchłań w Wikisłowniku
Życie pośmiertne

hipotetyczneżycieczłowieka lub innych istot – pośmierci

judaizm
mitologie
europejskie
celtycka
fińska
germańska
grecka
słowiańska
mitologie
Ameryki
Północnej
Azteków
Majów
inne
chrześci-
jaństwo
większość
wyznań
katolicyzm
prawosławie
inne
islam
hinduizm
buddyzm
inne
wierzenia
Kontrola autorytatywna (mityczna lokalizacja):
Źródło: „https://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Otchłań&oldid=79062687
Kategorie:
Ukryta kategoria:

[8]ページ先頭

©2009-2026 Movatter.jp