| Pojawienie się | |
|---|---|
| Paradygmat | |
| Typowanie | |
| Aktualnawersja stabilna | 2.1 |
| Twórca | Tom Love, Brad Cox |
| Platforma sprzętowa | |
| Strona internetowa | |
Objective-C – rozszerzenie językaC o możliwości obiektowe, wzorowane naSmalltalku.Objective-C przyjął drogę całkowicie odmienną odC++. Jest używany głównie wframeworkuCocoa w systemieOS X oraz wiOS.
Elementy składniowe, o jakie rozszerzono w tym celu język C, używają dwóch symboli: [] oraz@ (rozszerzeń składni jest więcej, ale tylko te wchodzą w jakiekolwiek interakcje ze składnią języka C). Nawiasy kwadratowe są używane do wywoływania metod, natomiast @ do definicji specyficznych dla językaObjective-C. Istnieją też specjalnie dlaObjective-C wprowadzone typy, istniejące już według reguł języka C, z których najważniejszym jestid. Typ ten jest uniwersalną „referencją do obiektu” (dokładnie to wskaźnikiem z punktu widzenia języka C). Podobnie jak to jest w Smalltalku, klasa może utworzyć obiekt po wywołaniu na obiekcie klasy metody new:
idobject=[[Klasaalloc]init];
Do zaprogramowania czegokolwiek należy stworzyćklasę. Tworzy się ją dwuetapowo: najpierw w pliku.h definiujemy nagłówki metod oraz pola wewnątrz definicji@interface, a potem w pliku.m (pliku z definicjami fizycznymi) –@implementation, gdzie zawierają się definicje metod.
Wartym wspomnienia elementem jest dodatkowa dyrektywa preprocesora#import, która odpowiada#include, lecz nie potrzebuje makrowartowników (plik raz wczytany w danej jednostce kompilacji nie będzie wczytany przy następnych dyrektywach#import).
W składniObjective-C istnieje mnóstwo podobieństw doSmalltalka, co objawia się m.in. charakterystycznymi dla tego języka „wielosłownymi” nazwami metod (zwanych selektorami), tzn. metoda ma w odpowiednich miejscach dwukropki i na tych pozycjach podczas wywoływania będą przekazywane argumenty, np.:
[objectsetA:5andB:10];
Istotne różnice w stosunku do Smalltalka są wymuszone przez konieczność używania statycznej typizacji w języku C. Dlatego właśnie w definicjach metod, odmiennie niż w Smalltalku, należy podawać jawnie typ argumentu, jeśli nie jest toid:
-setA:(int)aandB:(int)b;
Znak '-' oznacza, że jest to metoda obiektu. Mógłby być to też '+', wtedy byłaby to metoda klasy (odpowiednik metody statycznej w C++).
Kwestia statycznej typizacji i jednocześnie interakcji z językiem C wprowadza wiele zamieszania. O ile w Smalltalku „wszystko jest obiektem”, o tyle wObjective-C obiektem jest tylko to, co jest dostarczone przez samą nakładkę; elementy takie jak liczby całkowite, czy zmiennoprzecinkowe, są obsługiwane już zgodnie z językiem C. Wprowadza to też zamieszanie w samej definicji języka; przykładowo w kompilatorzeGCC można posługiwać się nazwą klasy jako typem statycznym (tzn. można używać np. Klasa*, gdzie Klasa jest klasą zdefiniowaną w Objective-C), natomiast w kompilatorzePOC należy się posługiwać wyłącznie wskaźnikiemid dla obiektów Objective-C.
Statyczna typizacja nie wpływa jednak (odmiennie, niż wC++, jak również wJavie,C# i innych zaczerpniętych z C++) na możliwość wywołania metody. Na rzecz obiektu trzymanego przez wskaźnikid można wywołać dowolną metodę, a błąd w tym wywołaniu zostanie wykryty na etapie wykonywania. Tak samo zresztą rzecz ma się wSmalltalku iIncr Tcl.
Model obiektowy wObjective-C jest w ogólności wierną kopią modelu Smalltalka pod każdym względem:
Nie istnieje standard językaObjective-C – rozwijane są niezależnie dwie nieformalne „koncepcje”: Apple i Stepstone.Implementacja koncepcji Apple jest dostępna jako Apple Objective-C oraz GNU Objective-C (wraz zGCC), natomiastkompilator dla Stepstone Objective-C jest znany jakoPOC. Koncepcja Stepstone, implementowana przez POC, różni się od Apple m.in.:
Dodatkowo, POC i GCC potrafią implementować nakładkę Objective-C również na język C++, realizując koncepcjęObjective-C++ (pliki kompilowane mają wtedy rozszerzenie.mm zamiast.m). Kompilator POC, odmiennie niż GNU Objective-C, pracuje podobnie jak Cfront dla C++: na podstawie plików.m (.mm) generuje kod w języku C, który następnie podlega kompilacji jako język C (lub C++).
Język Objective-C ostatnio zdobywa popularność w związku z sukcesem urządzeń mobilnychiPhone,iPod touch iiPad. Inne bardziej znane projekty wykonane w tym języku to Cocoa, będący głównymAPI wysokopoziomowym w Mac OS X orazGNUStep, mający być implementacją systemu okienkowegoOpenStep, stworzonego wcześniej przezNeXT jakoNeXTStep. Powiązanie owych faktów jest nieprzypadkowe:Apple swego czasu przejąłNeXT wraz z dobrodziejstwem inwentarza, czyliOpenStep iObjective-C.
| 1GL | |||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 2GL/ Język drugiej generacji/ Asembler | |||||||||||||||
| 3GL / Język trzeciej generacji |
| ||||||||||||||
| 4GL/ Język czwartej generacji/ Język dziedzinowy |
| ||||||||||||||
| 5GL/Logiczne | |||||||||||||||
| Ezoteryczne | |||||||||||||||
| Inne |
