Nintendo DS (skr.NDS lubDS) –przenośna konsola gier wideo zaprojektowana i wyprodukowana przez przedsiębiorstwoNintendo. Wydana w2004 roku w Kanadzie, Stanach Zjednoczonych i Japonii. Konsola ma obudowę typuclamshell, podobną doGame Boya Advance SP, a wewnątrz dwa ekrany LCD, z których jeden jestdotykowy. Była to pierwsza konsola Nintendo wydana najpierw w Ameryce Północnej, a nie w Japonii.
Urządzenie nosiło pseudonimNitro[4], co odzwierciedlone zostało w kodach modeli pojawiających się na jednostce. Nazwa konsoli oficjalnie rozwija się do „Developers’ System” (platforma twórców), co miało stanowić odniesienie do nowych projektów gier, które konsola miała zainspirować oraz „Dual Screen” (podwójny ekran), najbardziej oczywista i wyróżniająca się cecha urządzenia[5].
2 marca 2006 w Japonii korporacja Nintendo wydałaNintendo DS Lite, odświeżoną wersję Nintendo DS. Następnie, w czerwcu 2006, wydano ją wAmeryce Północnej,Europie iAustralii. DS Lite jest mniejszą oraz lżejszą wersją Nintendo DS i ma jaśniejsze ekrany. Amerykański oddział Nintendo, Nintendo of America, nazywa starszy model „oryginalnym” (original style) Nintendo DS[6].
Platforma uruchamia gry na wcześniejszą wersję konsoli Nintendo,Game Boy Advance, ale w przeciwieństwie do niej nie obsługuje gier dlaGame Boy Color (z powodu braku procesoraZ80). Istnieją jednak emulatory[7] tworzone przez entuzjastów tej konsoli umożliwiające uruchamianie gier przeznaczonych na tę platformę. Zrezygnowano również z portu szeregowegoLink Cable obecnego w GBA, przez corozgrywka wieloosobowa w grach na tę konsolę stała się niemożliwa (gry na DS korzystają z połączenia bezprzewodowego Wi-fi).
2 października 2008, Nintendo zaprezentowałoNintendo DSi, kolejną wersję Nintendo DS. Została ona wydana w Japonii 1 listopada 2008. W kwietniu 2009 konsola została wydana wAmeryce Północnej iEuropie. Nowa konsola została ulepszona w stosunku do pierwowzoru, posiada szybszy procesor, więcej pamięci RAM, wbudowane 2 kamery. Jest zgodna z poprzednimi wersjami DSa, ale nie jest już zgodna z GBA.
13 listopada 2003 Nintendo ogłosiło, że stworzy nową konsolę, która zostanie wydana w 2004 roku[8]. Firma zaznaczyła, że nie będzie ona następczynią aniNintendo GameCube, aniGame Boy Advance[8], ale będzie raczej postrzegana jako „trzeci filar” obok dwóch pozostałych konsoli[9]. 20 stycznia 2004 konsola została zapowiedziana pod pseudonimem „Nintendo DS”[10]. Korporacja dała natenczas tylko kilka szczegółów wspominając tylko, że urządzenie będzie miało dwa oddzielne trzycalowe paneleTFT LCD, niezależne procesory i maksymalnie 1 gigabit pamięci półprzewodnikowej[10][11]. Prezydent Nintendo,Satoru Iwata, powiedział „Zaprojektowaliśmy Nintendo DS bazując na całkowicie innej koncepcji od istniejących urządzeń, aby dostarczyć graczom niespotykane doświadczenie rozrywki na miarę XXI wieku”[10]. W marcu zmienionopseudonim na „Nitro”, wtedy też wyciekł dokument zawierający większość specyfikacji technicznej konsoli[12]. W maju wrócono do starego pseudonimu „Nintendo DS” (DS oznaczająceDual Screen)[5] i pokazano konsolę w wersji prototypowej naE3, kiedy też Nintendo opublikowało wszystkie cechy urządzenia[13]. 28 lipca 2004 Nintendo ujawniło nowy projekt wyglądu, który został określony jako „błyskotliwszy i bardziej elegancki” niż zaprezentowany na E3. Tego dnia pseudonim „Nintendo DS” stał się także oficjalną nazwą urządzenia[14].
Nintendo DS bardzo przypomina pierwszą konsolę przenośną firmy Nintendo,Game & Watch, w szczególności wersje wieloekranowe takie jakDonkey Kong.
Logo konsoli
20 września 2004 Nintendo ogłosiło, że Nintendo DS zostanie wydana w 21 listopada 2004 w Ameryce Północnej za 149,99 dolarów amerykańskich[15]. Premiera w Japonii została zaplanowana na 2 grudnia 2004, a w Europie i Australii na pierwszy kwartał 2005 roku. Sprzedaż konsoli rozpoczęto w Ameryce Północnej wydarzeniem premierowym o północy w Universal CityWalk EB Games wLos Angeles. W porównaniu do premiery w Stanach, konsola została wydana po cichu; jedno ze źródeł wskazuje zimną pogodę jako powód[16]. W styczniu 2005 roku ogłoszono daty wydań w Australii – 24 lutego 2005 oraz w Europie – 11 marca 2005[17][18]. Odnosząc się do wydania europejskiego prezydent Satoru Iwata powiedział:
Europa jest niezwykle ważnym rynkiem dla Nintendo i jesteśmy zaszczyceni, że mogliśmy zaofiarować tak krótki okres między wydaniami amerykańskim i europejskim. Wierzymy, że Nintendo DS zmieni sposób w jaki ludzie grają w gry wideo, a naszą misją pozostanie powiększanie doświadczeń z gier. Nintendo DS zaspokoi potrzeby wszystkich graczy, tak tych bardziej oddanych, którzy chcą spotkać się z oczekiwanymi przez nich wyzwaniami, jak i sporadycznych graczy, którzy oczekują prostej w obsłudze rozrywki[19].
Nintendo DS ma wbudowane dwa dwuwymiarowe układy graficzne, z których każdy niezależnie obsługuje jeden ekran o wymiarach 62,5 × 47,0 mm (i rozdzielczości 256 × 192 pikseli). Odstęp między wyświetlaczami wynosi 22 mm (co odpowiada 90 pikselom), co wykorzystywane jest czasami podczas jednoczesnego obrazowania na obu ekranach.
Konsola zawiera również układ generujący grafikę trójwymiarową, który może być przypisany do jednego z wyświetlaczy, mimo to niektórzy projektanci gier próbują czasami tworzyć trójwymiarową scenę na obu wyświetlaczach, co jednak mocno obciąża konsolę. Następnie obraz z układu trójwymiarowego przesyłany jest do układów generujących grafikę dwuwymiarową i, po opcjonalnej obróbce, wyświetlanych na odpowiednim ekranie.
Dźwięk
Urządzenie zawiera głośniki stereo oraz gniazdo typujack 3,5 mm, do którego można podłączyć słuchawki stereofoniczne. Konsola zawiera także wbudowany mikrofon (oraz gniazdo dla urządzenia zewnętrznego), który w wielu grach służy do sterowania konsolą.
Komunikacja
DS zawiera modułWi-fi (IEEE 802.11b) obsługujący dwa protokoły, 802.11b służący do łączenia konsoli ze zgodnymrouterem oraz autorski firmy Nintendo, stosowany do komunikacji między konsolami. Przewidziano możliwość jednoczesnego połączenia bezpośredniego maksymalnie szesnastu jednostek oddalonych od siebie, w zależności od warunków, do 8 – 28 metrów.
W wielu grach w rozgrywce brać mogą udział osoby nie posiadające osobnegokartridża. Wówczas łączą się one zgospodarzem (ang.host) udostępniającym część gry i pobierają odpowiednie dane na swoją konsolę (tzw.Nintendo DS Download Play). Funkcja ta dostępna jest m.in. wMario Kart DS,New Super Mario Bros. iMeteos. Niektóre gry oferują również grę przezInternet, opcja ta nosi nazwęNintendo WFC. Konsola musi być wtedy w zasięgu zgodnegopunktu dostępowegosieci bezprzewodowej lub urządzenia znanego pod nazwąNintendo Wi-Fi USB Connector, obu mających dostęp do Internetu.
Inne
Urządzenie zawiera niedużą pamięć trwałą, w której zapisywane są m.in. dane użytkownika (imię, data urodzin, ulubiony kolor), dotyczące kalibracji ekranu dotykowego (można je zmieniać za pomocą oprogramowania wbudowanego w konsolę, niektóre z nich również w grach). Konsola zawiera równieżzegar czasu rzeczywistego wykorzystywany w niektórych grach do symulowania efektów dnia i nocy zgodnych z czasem rzeczywistym (np.Animal Crossing: Wild World), czy kontrolowania upływu czasu od ostatniego uruchomienia gry (np.Nintendogs).
analogowyekran dotykowy (półprzezroczysty system membrany elektroopornej pod dolnym wyświetlaczem), układ go obsługujący umożliwia również pomiar temperatury z dokładnością 1 °C po kalibracji lub 2 °C bez niej. Zakres temperatur wynosi od –40 °C do 85 °C w konsoli DS i tylko od –20 °C do +70 °C w DS Lite. Zgodnie z wytycznymi Nintendo konsola nie powinna być narażana na „ekstremalne” ciepło lub zimno, optymalna temperatura ładowania baterii została określona na poziomie 10–40 °C. Oryginalnefirmware nie obsługuje kalibracji temperatury.
elektromagnetyczny czujnik zamknięcia pokrywy znajdujący się pod głośnikiem, obecny w oryginalnej konsoli między przyciskami START i SELECT, i aktywowany przez magnes zawarty w głośniku.
Gry na Nintendo DS korzystają z własnościowego formatu „karty gry” (game card)trwałegoROM przypominającego karty pamięci używane w innych przenośnych urządzeniach elektronicznych, takich jak kamery cyfrowe. Aktualnie obsługuje karty o rozmiarze do 4gigabitów (4096Mb lub 512MB)[25], co stanowi ośmiokrotnie większą ilość dostępnej pamięci od największego kartridżaNintendo 64 (512 Mb lub 64 MB). Karty posiadają często dodatkowąpamięć flash lubEEPROM, na której przechowywane są dane użytkownika takie jak postęp gry lub najwyższe wyniki. Karty mają rozmiary 33,0 × 35,0 × 3,8 mm (ok. połowę szerokości i grubości kartridżów Game Boy Advance) i ważą ok. 3,5 g.
Na podstawie bloga twórcyMechAssault: Phantom War naIGN wiadomo, że większe (takie jak 128MB) karty mają wolniejszy transfer danych niż częściej spotykane mniejsze (takie jak 64 MB) karty. Nie podano jednak dokładnych danych[26].
PonieważNitro było pseudonimem platformy, to w numerze seryjnym z tyłu karty gry oraz na konsoli pojawiają się litery „NTR”. NTR-XXX to numery modeli znajdowane na oryginalnym Nintendo DS i jego akcesoriach.
Wbudowane w konsolę oprogramowanie zawiera zegar (wraz z alarmem) oraz kalendarz (wyłącznie datownik) i umożliwia prostą personalizację (jak wspomniano wyżej), dane te wykorzystywane są w grach. Urządzenie może komunikować się z użytkownikiem w jednym z następujących języków:angielskim,niemieckim,francuskim,hiszpańskim,włoskim ijapońskim. Wersja iQue DS, wydana w Chinach, umożliwia również komunikację w języku chińskim. Nie istnieje wersja polska oprogramowania. Wybrany język jest zarazem językiem domyślnym gier wielojęzycznych.
Nintendo Wi-Fi Connection (jap.ニンテンドーWi-FiコネクションNintendō Wi-Fi Konekushon; powszechnie nazywanyWFC) jest darmową usługą gier online. Gracze będący właścicielami zgodnych gier na Nintendo DS mogą połączyć się z usługą poprzezWi-fi za pomocąNintendo USB Connector lub bezprzewodowegoroutera. Usługa została uruchomiona w Ameryce Północnej 14 listopada 2005 roku wraz z wydaniemMario Kart DS. Dostępne są różnorodne gry online oraz przeglądarka internetowa (zob. niżej).
20 maja 2014 roku usługa została wyłączona uniemożliwiając tym samym dalszą grę online[27]. Jej wyłączenie miało związek z wycofaniem serwisuGameSpy, z którego infrastruktury ona korzystała.
Download Play umożliwia użytkownikomrozgrywkę wieloosobową z innymi konsolami Nintendo DS za pomocą tylko jednej karty gry, takiej jak np.Mario Party DS iMario Kart DS. Gracze muszą znajdować się w zakresie sieci bezprzewodowej (do ok. 30 metrów) od siebie, abygoście (gracze niemający karty gry) mogli pobrać niezbędne dane odgospodarza (gracza z kartą gry).
Niektórzy sprzedawcyNintendo DS udostępniają urządzenia znane jakoDS Download Station (Stacje pobierania DS), które pozwalają użytkownikom pobraniedem nadchodzących i dostępnych już gier na DS. Jednakże z powodu ograniczeń pamięci pobrania są usuwane po wyłączeniu urządzenia. Stacja pobierania złożona jest z od 1 do 8 standardowych konsoli DS ze standardową kartą DS zawierającą pozycję demonstracyjną.
PictoChat umożliwia użytkownikom komunikację z innymi posiadaczami Nintendo DS w zakresie lokalnej sieci bezprzewodowej. Mogą oni wprowadzać tekst (poprzez małą klawiaturę ekranową), pisać odręczne wiadomości lub rysować obrazki (za pomocą rysika i ekranu dotykowego). Dostępne są cztery pokoje (A, B, C, D), a w każdym z nich może znajdować się co najwyżej szesnaście osób.
Nintendo DS nie zawierablokady regionalnej w tym sensie, że dowolna konsola uruchomi grę na Nintendo DS kupioną gdziekolwiek na świecie. Jednakże chińskie wersje gier mogą być uruchomione jedynie na chińskim iQue DS, którego większy układoprogramowania wbudowanego zawiera wymagane rysunkichińskich znaków. Choć Nintendo DS z innych regionów nie może odtwarzać chińskich gier, to iQue DS może uruchamiać gry z innych regionów. Także, jak ma to miejsce z grami na Game Boya, niektóre gry wymagające od obu graczy kartę gry Nintendo DS do gry wieloosobowej nie muszą koniecznie działać, jeśli gry są z różnych regionów (np. japońska gra Nintendo DS może nie działać z europejską grą Nintendo DS, choć niektóre tytuły, jak np.Mario Kart DS, są wzajemnie zgodne). Dodatkowo niektóre gry mogą być rozgrywane poprzez internet za pomocą Nintendo Wi-Fi Connection z użytkownikami gry z innego regionu.
Niektóre gry umożliwiające rozgrywkę Wi-fi (np.Mario Kart DS) pozwalają na wybór przeciwników ze względu na region. Obok dwóch ustawień niezależnych od położenia dostępnymi opcjami są „Continent” (kontynent) i „Worldwide” (cały świat). Umożliwia to graczom na ograniczenie współzawodnictwa do przeciwników z tego samego regionu geograficznego. Nie jest wiadome, czy wybór dyktowany jest kodem regionalnym używanej konsoli, regionem karty gry lubgeolokalizacją adresu IP.
Oprócz gier dla GBA[28] oraz rozszerzeń pamięci (do tej pory wyłącznie dlaOpera DS) w SLOT-2 umieszczane mogą być specjalnie opracowane interfejsy kartCF,SD,MiniSD itp., które umożliwiają uruchamianie amatorskiegooprogramowania czypirackich gier.
Pierwotnie SLOT-1, do którego standardowo wkłada się kartridże gier dla DS, służył wyłącznie do przekazania sterowania do interfejsów SLOT-2, co było spowodowane brakiem znajomości architektury konsoli. Uruchamianie gier w trybie DS za pomocą interfejsu SLOT-2 stało się możliwe w wyniku błędu w oprogramowaniu konsoli, który wkrótce został poprawiony w kolejnych wydaniach konsoli. Niemniej jednak sposób działania został poznany.
Niedługo potemhakerom konsoli udało się przenieść sterowanie do SLOT-1, przez co urządzenia SLOT-2 przestały być niezbędne do działania. Od tej pory powstały bardziej lub mniej przemyślane konstrukcje opierające się wyłącznie o gniazdo SLOT-1. Tego typu urządzenia nie mogą uruchamiać gier przeznaczonych dla GBA, gdyż nadal wymagają one przekierowania sterowania do gniazda SLOT-2, a zatem wykorzystanie interfejsów tego portu jest w tym wypadku nieuniknione.
↑Możliwa jest też „współpraca” nowych gier na DS ze starymi na GBA: w grachPokémon Diamond i Pearl możliwe jest łapaniepokémonów starszych generacji poprzez umieszczenie starszej wersji gry na GBA do gniazda SLOT-2.
