Nintendo 64 –konsola gier wideo stworzona przez przedsiębiorstwoNintendo. Premiera konsoli w Japonii odbyła się23 czerwca 1996 roku, w Ameryce Północnej – 29 września 1996, a w Europie – 1 marca 1997 roku. Konsola została wycofana z produkcji w 2002 roku[4]. Do tego czasu sprzedano prawie 33 miliony konsol i 225 milionów gier[5].
Oficjalnie prace nad konsolą rozpoczęły się 23 sierpnia 1993. W tym dniu poinformowano o podpisaniu umowy między Nintendo aSilicon Graphics, w której była mowa o „Project Reality”, mającym na celu stworzenie nowej konsoli do gier. Początkowo konsola miała nosić nazwę Ultra Nintendo, skróconą później do Ultra 64. Twórcy oznajmili że będzie ona używać kartridży zamiast płyt CD, ponieważ nie mają one czasu ładowania. Według opinii mediów zabieg ten miał zapewnić kontrolę Nintendo nad produkcji gier i co za tym idzie zysków z tego.[6]Konsolę oficjalnie zapowiedziano w listopadzie 1995 roku, pod nazwą Nintendo 64.[7] Pełna prezentacja odbyła się w maju 1996 roku na targach E3, gdzie została bardzo dobrze przyjęta przez publikę.[8]
Ogólne wyniki sprzedaży poszczególnych konsol na całym świecie
Premierę konsoli wiele razy przekładano ale ostatecznie ukazała się 23 czerwca 1996 roku w Japonii, wraz z 3 grami na start,Saikyo Habu Shogi,Pilotwings 64,Super Mario 64.[9] Przez pierwsze parę tygodni sprzedawał się dość dobrze.[1]
Następnie wydano ją 29 września 1996 roku w Ameryce Północnej wraz z 2 grami na start,Pilotwings 64 iSuper Mario 64.[9][1]. W ciągu pierwszych czterech miesięcy sprzedano 400 000 sztuk.[10] Choć Nintendo było kojarzone z bardziej rodzinnym podejściem, to teraz próbowano również bardziej agresywnych reklam. Poprzednie systemy miała wielu fanów, co pozwoliło na utrzymanie przyzwoitej sprzedaży, to niektórzy z nich zrezygnowali z nowego produktu Nintendo, nie mogąc się doczekać jego premiery. Dzięki temu, do połowy 1997 roku Nintendo 64 sprzedało 4,7 miliona konsol a Sony 6,4 miliona.[11]
Reklamy w Europie Zachodniej zaczęły się już w pod koniec 1995 roku ze sloganem "Wait for it" (Zaczekaj na to).[6] Do sprzedaży detalicznej na starym kontynencie, sprzęt trafił dopiero 1 marca 1997 roku wraz z 5 grami na start,Pilotwings 64,Super Mario 64,Star Wars: Shadows Of The Empire,Wayne Gretzky's 3D Hockey,Turok: Dinosaur Hunter.[9][1] Pomimo tak dużego opóźnienia, Nintendo nie przygotowało się do sprzedaży, przez co brakowało konsol do zaspokojenia popytu, co przełożyło się na niedobory w niektórych krajach jak np. Francja gdzie dystrybucję uruchomiono dopiero we wrześniu 1997 roku.[1][12]
W Polsce, pierwsza reklama Ultra 64 została wydrukowana pod koniec 1995 roku, w momencie kampanii reklamowej na Zachodzie Europy a oficjalny dystrybutor obiecywał premierę dwa tygodnie po światowej.[13][14] Rok 1996 upłynął pod znakiem promocji nowego sprzętu w sponsorowanych artykułach prasowych oraz na targach gier, gdzie możliwe było zagranie na importowanym modelu.[15][16] Konsola miała premierę 1 marca 1997 roku a przedstawicielem na Polskę było przedsiębiorstwo Entertainment Systems Poland (działające również pod nazwą American Computer and Games), wcześniej wprowadzające takżeSuper Nintendo.[17] Urządzanie było reklamowane w programie o grachEscape, emitowanym na Polonia 1.[18]. Pomimo zbliżonej ceny do konkurencji, Nintendo 64 nie udało się przebić PlayStation, głównie z powodu mniejszej sieci dystrybucyjnej oraz znacznie droższych gier.[2][12] Pod koniec 1999 roku, obowiązki dystrybutora przejęła spółka Lukas Toys, która próbowała reklamować Nintendo 64 w oparciu o popularną markęPokemon.[17][19]
Rok 1999 to czas regresji systemu oraz coraz większa dominacja PlayStation a także zbliżająca się premiera nowych, 128-bitowych systemów jakDreamcast. W tym okresie, Nintendo 64 było atakowane przez konkurencje za bycie systemem dla dzieci i zarzucano małą liczbę gier dla dorosłych, co zostało podważone przez niektóre media. W tym samym czasie, w Japonii umożliwiono podłączenie konsoli do internetu oraz ukazał się dodatek64DD, będący stacją na dyskietki oraz zwiększający pamięć.[20]
Pomimo wielu dobrych gier, jako najważniejszą przyczynę porażki Nintendo 64, wymienia się dalsze używanie kartridży. Przełożyło się to na droższe gry niż konkurencja oraz wycofanie się części deweloperów jak m.inSquare Enix, co rzutowało na mniejszą bibliotekę gier. Konsola została wycofana z produkcji w 2002 roku, ponieważ Nintendo chciało skupić się na rozwoju nowszegoGameCube iGame Boy Advance.
grafika: rozdzielczość maksymalna 640x480 z przeplotem lub 640x240 bez przeplotu, w praktyce większość gier stosuje rozdzielczości w okolicach 320x240 pikseli (320x224-240 w przypadku gier w wersji amerykańskiej/japońskiej (60 Hz) i 320x240-256 w przypadku wersji europejskiej (50 Hz), maksymalna głębia kolorów to 16 777 216 kolorów, czyli 24-bitowe RGB (8 bitów na składową), maksymalna głębia na wyjściu wideo to jednak tylko 21-bitowe RGB, czyli 2 097 152 kolory (7 bitów na jedną składową), gdzie 8-bitowe wartości składowych RGB są skompresowane do 7-bitowych za pomocą dwustopniowego ditheringu, w praktyce jednak większość gier jest renderowana w głębi znacznie niższej - najczęściej 18-bitowym RGB, czyli 262 144 kolorach (6 bitów na jedną składową), skompresowanym przez dwustopniowy dithering do zaledwie 15 bitów, czyli 32 768 kolorów (5 bitów na jedną składową) (dokładność kolorów taka sama jak w poprzedniej konsoli - SNES)
pamięć: 4MBRambusDRAM, istnieje możliwość rozbudowania do 8 MB za pomocą Expansion Pak
pracuje na magistrali 9-bitowej o faktycznej częstotliwości 500 MHz.
przepustowość 562,5 MB/s
wewnętrzna magistrala danych między pamięcią i koprocesorem jest 128-bitowa
Kontroler do Nintendo 64 – widok z góryKontroler do Nintendo 64 – widok od spoduWidok obudowy oraz wnętrza kartridżaRozszerzenie pamięci do N64Transfer pakGB Hunter
Adaptoid – przejściówka umożliwiająca podłączenie joypada od konsoli do gniazdaUSB w komputerach.
Backup Units – urządzenia umożliwiające zrobienie kopii zapasowej gry z kartridża:
Doctor V64 – to pierwsze tego typu urządzenie wyprodukowane przez firmęBung.
64DD – dodatkowa przystawka zawierająca napęd dysków magnetycznych wydany tylko wJaponii. Na takich dyskach mieściło się więcej danych niż na kartridżach, ponieważ na początku dostępne były tylko kartridże o mniejszej pojemności. Możliwe było także wydanie gry na kilku dyskach.
RadnetDD Keyboard –klawiatura wykorzystywana tylko z dyskiem do64DD RadnetDD Disk i umożliwiająca pisanie e-maili, rozmowę na czacie itp.
Rumble Pak – urządzenie dodające wibrację do pada na baterieAA potocznie zwane „paluszkami” lub nieco mniejszeAAA. Są też modele pobierające prąd zjoypada.
Tilt Pak – urządzenie przypominające z wyglądu Rumble Pak, które pozwala na sterowanie w grze za pomocą przechylania całego joypada. Zawiera też wbudowaną funkcję rumble.
Bio Sensor – z wyglądu przypomina Controller Pak z kablem i klipsem na końcu. Klips przypina się do płatka usznego i dzięki temu konsola odczytuje nasz puls. W zależności od tego jak rozwija się akcja na ekranie nasz puls może przyspieszać lub zwalniać co, dzięki Bio Sensorowi, zwrotnie wpływa na wydarzenia w grze – gdy zaczynamy się denerwować akcja robi się szybsza, gdy się uspokoimy wszystko wraca do normy. Produkt wydany został tylko na japoński rynek i kompatybilny jest z jedną grą –Tetris 64 (nie mylić zThe New Tetris). Bio Sensor wyprodukowała firma Seta.
Wide-Boy 64 – jest to urządzenie które też pozwala grać gry zGame Boy/Game Boy Color, ale również zGBA.
Transfer Pak – legalne urządzenie, dzięki któremu można przesyłać dane między grami na Nintendo 64 oraz Game Boy/Game Boy Color. Niewiele gier wykorzystuje to urządzenie.[25]
