.jpg) | |
 generał | |
| Data i miejsce urodzenia | 22 lipca 1851 |
|---|---|
| Data śmierci | 27 stycznia 1919 |
| Przebieg służby | |
| Siły zbrojne | |
| Stanowiska | naczelny dowódcaFrontu Południowo-Zachodniego |
| Główne wojny i bitwy | wojna rosyjsko-turecka, |
| Odznaczenia | |
         | |
Nikołaj Iudowicz Iwanow (ros. Николай Иудович Иванов, ur.22 lipca1851, zm.27 stycznia1919 na południu Rosji) –rosyjskigenerałartylerii, generał adiutant.
W armii rosyjskiej od 1863. Ukończył 1 Petersburskie Gimnazjum Wojskowe, Pawłowski Korpus Kadetów i Nikołajewską Szkołę Oficerską Artylerii w 1869. Pełnił służbę w 3 Gwardyjsko-Grenadierskiej Brygadzie, w której był mianowany do stopnia oficerskiego w 1869. Walczył wwojnie rosyjsko-tureckiej 1877-1878. Za zasługi bojowe mianowany do stopnia kapitana w 1878. Później służył w jednostkach artylerii m.in. w oddziale mobilizacyjnym Głównego Zarządu Artylerii, dowódca artylerii twierdzyKronsztad, szef artylerii Korpusu Desantowego.
W czasiewojny rosyjsko-japońskiej 1904-1905 w Armii Mandżurskiej gen.A. Kuropatkina dowódca Oddziału Wschodniego, później dowódca 3 Syberyjskiego Korpusu Armijnego, w którym jego korpus wyróżnił się wbitwie pod Liaoyang. Za walki w wojnie wyróżniony orderem Świętego Jerzego 3 i 4 stopnia, oraz złotą bronią z brylantami. Po zakończeniu wojnykwatermistrz Armii Mandźurskiej. W okresie grudzień 1905 - listopad 1907 dowódca 1 Korpusu Armijnego wPetersburskim Okręgu Wojskowym. Od kwietnia 1907 dowódca garnizonu Kronsztad i jednocześnie od listopada 1907 generał gubernator. Cieszył się poparciemcara Mikołaja II, w 1907 mianowany do stopnia generała adiutanta. W kwietniu 1908 mianowany generałem artylerii i powierzono mu obowiązki członka Rady Obrony Państwa. Od grudnia 1908 dowódca Kijowskiego Okręgu Wojskowego.
W czasie mobilizacji przedI wojną światową 19 lipca 1914 wyznaczony na naczelnego dowódcęFrontu Południowo-Zachodniego, wyznaczonego do działań przeciwko Austro Węgrom. W skład Frontu wchodziły: 4, 5, 3 i 8 Armie, działające w trzech grupach uderzeniowych na froncie ponad 400 km; od środkowego biegu Wisły na Lublin, Chełm, Kowel, Łuck, Dubno, Krzemieniec, Proskurow, Kamieniec Podolski. Wojska Frontu miały zadanie rozpocząć działania jednocześnie zFrontem Północno-Zachodnim ze zdaniem przeciwdziałania odejścia sił przeciwnika w kierunku na rzekęDniestr.
W czasierewolucji lutowej, 27 lutego 1917 wyznaczony na naczelnego dowódcę Piotrogrodzkiego Okręgu Wojskowego z pełnomocnictwami cara Mikołaja II do kierowania wszystkimi ministrami i zadaniem naprowadzenia porządku i zdławienia rewolucji. Wieczorem 1 marca przybył doCarskiego Sioła W nocy 1/2 marca otrzymał polecenie od cara nie podejmowania żadnych działań wojskowych do czasu przyjazdu cara. W tym czasie zatrzymano także wszystkie jednostki które były rzucone na Piotrogród. 2 marca car Mikołaj II abdykował. Gen. Iwanow został aresztowany i 18 marca przywieziony do Piotrogrodu. W końcu 1917 Iwanow był uwolniony. Udał się doKijowa, a następnie zaDon doNowoczerkaska. W październiku 1918 przyjął propozycję gen.P. N. Krasnowa i objął 7 listopada 1918 dowództwo PołudniowejArmii Specjalnej (Korpusy: Woroneski, Astrachański i Saratowski).
Zmarł na tyfus na południu Rosji.
