Zwolennik szkolnictwa powszechnego. Warunkiemsine qua non realnego upowszechnienia nauki według Condorceta była bezpłatność szkoły[1].
Od1774 poświęcił się karierze politycznej (jako Generalny Inspektor Finansów) oraz filozofii. Szczególnie zajmował się kwestią równouprawnienia kobiet i czarnoskórychniewolników, głosząc koniecznośćabolicji. Od1780 był przewodniczącym Towarzystwa Przyjaciół Czarnych. Propagował osiągnięciaStanów Zjednoczonych w dziedziniepraw obywatelskich i domagał się wprowadzenia ich we Francji. Był pionierem zastosowania matematyki wnaukach społecznych, przy opracowaniu metod liczenia głosów w wyborach. Był stronnikiemWoltera.
Po1793 odsunięty od udziału w polityce wraz z innymi żyrondystami. Z powodu krytyki radykalnych rewolucjonistów-republikanów został uznany za „zdrajcę narodu” i zaczął ukrywać się w Paryżu, w obawie przed aresztowaniem. W ukryciu napisał swoje najważniejsze dzieło:Esquisse d'un tableau historique des progrès de l'esprit humain (opublikowane w1795), które przedstawiało historyczny i społecznyrozwój ludzkości. Zdaniem Condorceta postęp w nauce wiąże się z rozwojem praw i instytucji demokratycznych.
27 marca1794 podczas próby ucieczki z Paryża został zatrzymany i uwięziony w Bourg-la-Reine, gdzie 2 dni później znaleziono go martwego w celi. Okoliczności tej śmierci do dziś są niejasne, być może rewolucjoniści zamordowali go obawiając się jego publicznej egzekucji (ze względu na sympatię, jaką darzył go lud).
W1989 został uroczyście pochowany wparyskim Panteonie z okazji 200-lecia rewolucji francuskiej.
