Urodziła się wIrvine w 1970 roku, jako córka pielęgniarki i elektryka[3]. Dorastała wPrestwick i wDreghorn[4]. Ukończyła Dreghorn Primary School i Greenwood Academy[4]. Kiedy jej nauczycielkajęzyka angielskiego (członkiniPartii Pracy) dowiedziała się, że Sturgeon jest niechętna wobec polityki prowadzonej przezPartię Konserwatywną, zachęciła ją do dołączenia do swojej partii[5]. Sturgeon odmówiła i uznała, że ten moment zachęcił ją do wstąpienia doSzkockiej Partii Narodowej[5]. W 1992 roku została absolwentkąUniwersytetu w Glasgow[6]. W 1993 roku uzyskała dyplom w zakresie praktyki prawnej[6].
Tuż po uzyskaniu dyplomu, w 1993 roku została aplikantką w McClure Naismith[7], gdzie ukończyła staż w 1995 roku[6]. W latach 1997–1999 pracowała w Drumchapel Law Centre[6].
W 1986 roku dołączyła do Szkockiej Partii Narodowej[8].
W 1992 i 1997 roku bezskutecznie startowała w wyborach doParlamentu Szkockiego[3]. Po raz pierwszy zdobyła mandat członkini szkockiego parlamentu w wyborach w roku 1999[9]. W 2004 roku została wiceprzewodniczącą Szkockiej Partii Narodowej[3].
Po porażce zwolenników niepodległości w referendum niepodległościowym i dymisji dotychczasowego pierwszego ministra Szkocji,Alexa Salmonda została 14 listopada 2014 przywódczynią SNP[10], zapowiedziała wówczas kontynuację starań o niepodległośćSzkocji[10], a 19 listopada parlament szkocki mianował ją premierem, jako pierwszą w historii kobietę[11][12].
W lutym 2023 podała się do dymisji, informując o pozostaniu na stanowisku do czasu wyboru jej następcy[13]. 29 maja 2023 zastąpiona przezHumzę Yousafa na urzędzie pierwszego ministra[14].
W 2008, 2012, 2014, 2015 i w 2019 roku uzyskała tytuł Szkockiej Polityk Roku[24]. W 2016 roku znalazła się na liście 100 najpotężniejszych kobiet, zdobywając 50. miejsce (2. wWielkiej Brytanii)[25]. W 2018 r. ponownie jej nazwisko znajdowało się na owej liście (tym razem była 45. na całym świecie oraz 2. w Wielkiej Brytanii)[26]. W 2015 roku programWoman's Hour uznał ją za najpotężniejszą i najbardziej wpływową kobietę wZjednoczonym Królestwie[27].
W 2019 roku uzyskała M100 Media Award zaważny głos rozsądku w sprawieBrexitu[28].
